A Billionaire’s Liaison のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Ilang beses ba akong muntik mabilaukan? Hindi ko na'rin talaga alam. Grabe naman pala kasi ang acting skills ni Riel, hindi ko alam na ganoon siya ka-talented.Kapag tumatayo si Saskia para humingi ng tissue o kaya ay para mag-banyo, todo acting si Riel para lang lalong mapaniwala si Creed na bading nga siya. Unang-una, hindi ko alam kung ano ba talaga ang tumatakbo sa isipan niya. Nagkita na sila ni Creed noon, nagkausap, at muntik pa nga'ng mag-away. Hindi siya bading noon sa paningin ni Creed kaya paano naman niya mapapaniwala na totoo nga'ng ganoon siya ngayon? Ano 'yon, na-realize niya lang biglaan?Siniko ko siya nang nagpipigil pa'din ng tawa.Si Kent naman ay parang walang pakialam na kumakain. Hindi na'rin niya kami tinatapunan ng tingin at si Saskia lang ang binabalingan kapag may mga tanong ito.Natapos kaming kumain na hindi napapansin kung nariyan pa ba sila Creed o wala na. Nakatalikod rin kasi ako sa entrance ng café kaya hindi ko alam kung umalis na sila o nandiyan pa.

"You know what? I think we should go travel, you know."Nabaling kay Kanya ang paningin ko mula sa pagtitig ko sa labas ng café. She suddenly popped in my Instagram chats kaya magkasama kami ngayon. Sabi niya ay magkita naman raw kami since the last interaction we had was a year ago."Travel? Where?"After namin maka-graduate ng college noon, her parents migrated to States kung saan siya nagtrabaho bilang guro. It was hard at first to be away with my bestfriend pero kalaunan ay nagkaroon na'din talaga ng katahimikan between us. Hindi na kami nakapagkita uli after noon. Ngayon nalang ulit after niya ipaalam na lumipat na siya dito para magturo sa next school year."Ayaw mo ba? Magsa-summer na'rin, oh."Hindi ako nakaimik sa sinabi niyang iyon. Even to that particular season of the year, I am now sensitive talking about it. Parang last year lang, kami pa ni Creed ang magkasama sa bakasyon. Ngayon...Ngumiti ako nang malawak. "Sige ba!"Sumubo siya ng cake na in-order niya bago ngumisi s

Looking back at how I pathetically felt the hope earlier breaks my heart. Pati sarili ko, I couldn't take reign fully. I don't want to feel pathetic, nor the hopes building up inside me again.Kinapa-kapa ko ang paligid ko sa kama only to catch a glimpse of the bedside table where my bag rests gently, its strings falling off the sides. Inabot ko iyon at dinukot ang cellphone ko sa loob niyon.I tried reaching Saskia's but she's prolly too busy with her boyfriend. I called Riel next who, in just like about 5 seconds, already answered his phone with a yawn."What's up and why disturb my sleep?"Namilog ang bibig ko nang bahagya dahil halata ngang galing pa siya sa pagkakatulog. I immediately felt the regret of having to call him just because I'm feeling lonely."Oh... sorry to disturb you. I'll call you back—""No. Ikaw pala, Aisha." mabilis niyang bawi. "It's okay. What's up?""Uhm. Okay naman ako. Just wanted someone to talk to. Pero you can go back to sleep na. I'm sorry for disturbi

Wala pa si Creed sa loob kaya napalingon ako kila Saskia. Nagsasalita siya pero hindi ko marinig. Riel also spoke a little before Creed rode the driver's as well.Nang tumapat sa bahay namin ang sasakyan, nagtaka ako nang biglang sumipol si Creed. Agad tuloy akong napabaling sa kaniya. May tinititigan siya sa malayo so I traced his sight and saw a small car parked at the other side of the road.Mabilis siyang lumabas ng sasakyan at tinungo ang sasakyang iyon. From that car came out the woman he was with before. Iyong pinahiram ng damit ko dati. She was wearing a super fit bodycon dress with beads thatsparkle even in the dark.Dahan-dahan akong lumabas ng sasakya , balak na lang sanang pumasok sa bahay namin. Hindi ko yata kakayaning masaksihan pa ang tagpo nilang dalawa.Creed is cheating on me... right in front of my eyes. And I hate myself more for feeling pathetic like a trapped being with no means of way out. Ang sakit-sakit na pero ito pa din

Nagtaas siya ng tingin sa akin mula sa cellphone niya. Naka-crossed legs siya at ang ikli-ikli ng suot na palda.She scrunched her nose nangmas lalo pa akong lumapit. "Oh my gosh, girl! Lumayo ka nga, amoy kusina ka!"I switched my weight to the other side at nameywang. "Malamang, nagluto ako ng hapunan. Ano nga'ng ginagawa mo dito?""Dadalhin ko kung sinong gusto kong dalhin dito." came a voice from the staircase, Agad akong napalingon at natagpuan si Creed na nakapamulsang pababa ng hagdan."B-Bakit mo kasama ang kapatid ko, Creed?" malumanay kong tanong.Athen stood up from the couch, her chest parallel to my navel. Balak niyq yatang magyabang, not realizing our height difference. Binaba ko ang tingin ko sa mukha niya. Ang ganda-handa niya pero gano'n naman ang kinapangit ng ugqli.Nameywang siya, still not fazed. "Bakit? Bawal?""Wala akong sinasabing bawal, pero sa ganitong oras ng gabi, himala naman yatang 'di pa n