HINDI ALAM ni Raveia kung gaano siya katagal na nagmukmok at umiyak sa cubicle. Natauhan na lamang siya nang maramdaman ang sunod-sunod na pag-vibrate ng phone niya. Nang tingnan niya, maraming miscalls at messages ang parents niya. Kahit katatapos niya lang umiyak dahil kay Ranier, at alam niyang lasing ito sa isa sa mga hotel rooms, ay hinanap niya pa rin ito sa unread messages niya.She scoffed.“Baliw ka na talaga, Ravi,” iling niya.Walang silbi ang pag-iyak niya kung babalik lang ulit ang nararamdaman niya.Who says I’m letting go of my feelings?Napapikit siya nang mariin. Hindi ito ang panahon upang magtalo siya at ng kanyang sarili. Hinahanap na siya sa bahay at sigurado siyang kahit saang sulok ng mundo ay hahalughugin ng tatay niya, makita lang siya na maayos ang lagay. Hindi pa lang nagtatagal mula ng aksidente kay Alex. She can’t afford to worry her parents over and over again.Lumabas na siya ng cubicle, at laging gulat niya nang makita ang sarili sa salamin. Namumula
Last Updated : 2026-08-09 Read more