บททั้งหมดของ HE GOT ME PREGNANT!: บทที่ 31 - บทที่ 40

Marion:Walang magawa si Marion ng mga oras na iyon. Maghapon lang siya nanood ng tv, kumain at magbuklat ng mga libro at magazines. Kung bakit ba kase ang boring kapag hindi niya man lang nakakasama si Duncan.Tumingin siya sa orasan siguro ay mga kaunting minuto na lang at darating na din ang kanyang asawa.Na e-excite siya isipin na uuwi na ulit ito. Aminin niya man or hindi ay na-mimiss niya ito. Ewan ba niya sa sarili niya kapag umaalis ito ng bahay eh wala pang isang minuto ay gusto na niyang pauwiin ang asawa. Gusto niya kase na lagi itong kasama.Napailing nalang siya sa sarili. Ganun nga ba talaga ang magmahal? Sapat na kahit masilayan mo lang itong masaya at nakangiti araw-araw ay solve na solve na ang araw niya. Sa bawa't araw yata na dumadaan ay minamahal na niya si Duncan.Kahit pa sabihing one-sided love lang ay wala siyang pakialam. Hindi niya kasi kayang iapagtapat dito na nagugustuhan na niya ito dahil baka masira ang pagkakaibigan nila. Ito lang naman dn ang ino-offer

Duncan:HULI na ng matanto ni Duncan na nasa labas na siya ng restaurant upang habulin ang nagwalk-out na si Hannah. Hindi na siya nagisip pa ng bagay na magiging consequences ng magdesisyong habulin ang dalaga. Ito ang kanyang nararamdaman sa kasalakuyan, He was a big idiot dahil kailangan niya pang gamitin si Marion para lang masaktan ang dalaga. Akala niya kasi kapag nakita ni Hannah na magkasama sila ni Marion ay marerealized nito na masaya na siya at h'wag na nitong ituloy ang binabalak na pagbabalik. Niloloko lang din niya ang sarili niya sa kanyang ginawa dahil kahit ang mismong sarili niya ay hindi na niya maitatago pa na gusto niya pa ring makasama ito. Sa totoo lang ay hindi niya alam kung dala pa rin ng pagmamahal or nakasanayan. Kailangan niyang alamin mismo. Kailangan niyang subukan. He couldn't lie to himself anymore. Ito ang tunay niyang nararamdaman. "Hannah! " Malakas na tawag niya sa pangalan ng dalaga nang maabutan niya ito sa daan papunta sa parkingg lot ng resta

Duncan:" Bye." Pagkababa ni Duncan ng phone ay muli niyang hinarap ang laptop upang tapusing ang nasimulang conceptualization para sa itatayong three storey house sa susunod na proyekto. Kahit holiday ay inaasikaso niya ang trabaho dahil sa dami ng pumapasok ay nagkakaoverlap ang mga dine-design ng kanilang mga interns.Magd-dalawang linggo na rin kasi nang tumambak ang proyekto na ito dahil sa schedule niya sa opisina, at pag aasikaso nilang maglipat sa bagong bahay. Ang bahay kung saan hindi man lang niyang mauwian ng gabi-gabi. Hindi na rin niya matandaan kung anong araw siya nakapagpahinga ng maayos ng walang iniisip na problema or kahit ano.Sa tuwing sasabihin niya kasing uuwi siya sa bahay nila ay nagtatampo si Hannah dahil ayaw siya nitong umuwi, Gusto daw nitong bumawi sa mga panahong hindi sila magkasama. Ayaw man niya ay minsan napipilitan na rin siya dahil nakita niya minsan noon ang nasa banyo nito ay may maraming mga tableta ang nakapatong sa vanity tabl nito. Matagal na

MARION:Marion scrolled her phone to find a website regarding some information about her pregnancy. At ang makita ang kanyang hinahanap ay cin-lick niya ito. ( Is it OK to have sex during pregnancy? Your developing baby is protected by the amniotic fluid in your uterus, as well as by the strong muscles of the uterus itself. Sexual activity won't affect your baby, as long as you don't have complications such as preterm labor or placenta problems...) binasa niya sa kanyang isip ang mga katagang iyon. "Should I rely to this article?.." Tanong niya sa sarili habang nagsscroll pa sa maraming website tungkol dito. "Ano ba yaaaan," bigla niyang itinago sa ibabaw ng unan niya ang telepono ng marealize na kung ano-anong kadumihan ang kanyang naiisip sa gabing iyon. Halos mamula ang kanyang pisngi kapag iniisip niya ang mga bagay na iyon. Hindi niya maintindihan sa sarili kung bakit niya iniisip ang mga ganong bagay gayong ang laki-laki na ng kanyang tiyan. (Wala naman sigurong masama kung

MARION:Naalimpungatan si Marion ng masinagan ang kanyang mukha ng sikat ng araw kinabukasan, Napasarap siya ng tulog kagabi.Ngayon lang ulit niya naramdaman ang mahimbing na pagkakatulog. Ang magaan na pakiramdam na walang inaalala o iniisip man lang na makakasakit sa kanyang puso. Ang mainit na dantay ng braso nito sa kanyang katawan ay sapat na para mapanatag ang kanyang pagtulog. Sa isip-isip niya ay iba din pala talaga ang may katabi sa pagtulog. Natigilan siya sa magandang iniisip nang wala siyang maramdamang katabi kaya sinipat niya ang kabilang side ng kanyang hinigaan na kama. Dumilat siya upang tignan ang kanyang kinakapa. Isang unan na nakalapat pala sa kanyang tagiliran ang nahahawakan niya. (Hindi ba si Duncan yun?...) Takang tanong niya sa kanyang isip dahil sigurado siyang may nakayakap sa kanya kagabi. Bigla rin naman niyang naalala na hindi nga pala sila sabay natulog ng asawa kagabi dahil nauna siyang napapikit dahil sumakit ang tiyan niya kagabi nung umalis ito