บททั้งหมดของ Hiram na Asawa: บทที่ 171 - บทที่ 180

Hindi naman siya talagang lumayo, niyakap niya lang ito mula sa likod hanggang sa makatulog ito. He wanted more but he chose to leave her sleeping. Baka kasi hindi siya makapagpigil at sa ospital sila bumagsak. Nagpadala pa siya ng bagong damit kay Carlo para kay Sachzna. Pinagluto na rin niya ito

"Seryoso? I mean, why? Bakit Kuya ni Alex? Hindi ba malaking gulo iyan, Sachzna? Tsaka paano kung mabuntis ka?" sunod-sunod na tanong nito matapos niyang sabihing may nangyari sa kanya at sa kuya ni Alex. Sinenyasan niya itong tumahimik, "Hindi lang ako nakapag-isip nang maayos. Sobrang galit ko sa

"Oo. Tapos?" naguguluhang niyang sagot sa kapatid na napapitik pa sa ere. "Perfect! Huwag mo silang payagang maging masaya. Kunwari wala ka pang alam. Play along, Sachzna. Sigurado ako, kung bibitaw ka ngayon, magsasama sila at magpapakasaya." Hindi niya alam kung paano siya napapayag ni Meara sa

Parang tumigil ang tibok ng puso niya sa sinabi nito. Umawang pa ang mga labi niya. Naumid ang dila niya. Masyado itong bulgar sa pagkakagusto sa kanya samantalang init lang naman talaga sa katawan ang habol nito. Paano kaya kung sabihin niya ritong may sakit siya? Iiwas kaya ito? "Uhm. Magpapalit

"Bababa na lang ako sa labas ng gate. Huwag ka ng pumasok. Sabihin ko na lang ay nagtricycle ako," request niya dito. Swabe lang itong nagmamaneho pero halos murahin niya noong bumusina ito sa gate. "Baliw ka ba?! Magagalit sa'yo ang Daddy ko!" mahinang angil niya. Umangat lang ang gilid ng labi