บททั้งหมดของ I Put A Leash On My Boss: บทที่ 71 - บทที่ 80

Agad na inawat ng mga taong naroon si Rem at nilayo kay Wommie. Hindi na tumuloy si Aru dahil galit siya kay Wommie na nagsinungaling ito. You said kikitain mo si Serina? What is this? Mag-iisang linggo pa lang tayong in relationship yet nagawa mong magsinungaling sa akin? Iyan sinasabi ni Aru sa isipan niya. Hindi niya nakita si Jed sa counter na iniwan ang kape para lang puntahan si Wommie at ilayo kay Rem. “Ayos ka lang?” tanong ni Jed kay Wommie. Nanginginig sa takot si Wommie, at nang makita iyon ni Jed, agad niyang nilapitan si Rem. Hinawakan niya ito sa kwelyo at kinaladkad palabas ng coffee shop. Binigyan niya ito ng tadyak bago niya balikan si Wommie. Hindi na niya sinuntok pa dahil nakita niya ang likod ni Aru na naglalakad palayo. ‘Imposibleng hindi niya nakita ang ginawa ng gagong iyon kay Wommie.’ Sabi ni Jed sa isipan niya. Nang balikan niya si Wommie ay takot na takot pa rin ito. “If you’re done shaking, just tell me at ihahatid kita pauwi.” Sabi ni Jed kay Wommie

Mago-overnight si Wommie sa bahay ni Serina habang si Ambross naman ay sa condo ni Aru. "Umiiyak ba talaga siya kanina?" pang sampung beses na ni Aru yang natanong kay Ambross at naiinis na rin si Ambross dahil kanina pa niya sinasagot ang tanong na yan. "Oo nga. Ilang ulit mo ba balak itanong sa 'kin yan?" kunot noong tanong niya pabalik kay Aru. Tatayo na si Aru at uupo ulit. Tapos tatayo na naman at uupo. Hindi niya alam anong gagawin. Naalibadbaran na ang kasama niyang hanggang ngayon ay wala pa ring damit pang itaas. "Pwede ba kung gusto mong tumayo, tumayo ka! Kung umupo, upo." Sinamaan ni Aru ng tingin si Ambross na nilalantakan ang Liempo na kinuha niya lang sa kusina kasama ng beer. Wala namang pakialam si Ambross na tinitignan na siya ng masama ni Aru. Napatingin si Ambross sa sarili niya at napansin na wala pa nga pala siyang damit. 9 hours na siyang n*******d. "Bakit parang mukha akong taong nanlilimos sa itsura ko?" tanong ni Ambross sa sarili niya. Tumayo siya

Umiyak nang umiyak si Wommie no'ng araw na iyon. Ni hindi niya alam anong dapat niyang gawin. Imbes plano niyang makipagkita kay Aru para kausapin ito ng sa ganoon ay magkaayos na sila ay hindi natuloy. It's different now that she knew na nagdadalang tao pala siya. As for Aru and Ambross, hindi na nila matawagan si Serina o Wommie. But Ambross was complacent dahil niri-report naman ng guard sa kaniya na hindi umaalis si Serina at Wommie ng bahay. Wommie tried to call Mr. Whore, but hindi na niya ito matawagan. Dahil na rin sa sinira na ni Aru ang bakas ni Mr. Whore. Kahit ang cellphone na ginagamit nito pangtawag kay Wommie ay sinira na rin niya. Si Serina ay nag-aalala na rin. Hindi rin talaga inakala ni Wommie na mabubuntis siya. For the past months, wala siyang ibang naramdaman. Hindi rin sumagi sa isip niya na baka nga buntis siya no'ng hindi siya dinatnan dahil irregular siya. May minsan umaabot ng 2 to 3 months bago siya duguin. Naaawa na tuloy si Serina. Kung siya no'ng nal

Kinaumagahan, mailang ulit na pinindot ni Aru ang bell sa condo unit ng dalaga. “Bakit ang tagal niya?” Patuloy pa rin niyang pinindot yun, thinking na naliligo lang o may ginagawa si Wommie. But 10 minutes na siyang nakatayo, wala pa ring Wommie ang bumubukas ng pinto para sa kaniya. Nagsimula na siyang kabahan. “Wommie! Buksan mo ang pinto please…” Mga bulong ni Aru. Pero wala talaga…. Tinawagan niya ang cellphone nito agad pero hindi sinasagot ni Wommie ang tawag. Kaya nagmamadali na si Aru na bumaba para tanungin ang guard kung nakita ba nito si Wommie kanina. “Sir, madaling araw pa lang ay lumabas na po si ma’am Wommie dala ang isang maleta niya.” “What?” Hindi makapaniwala si Aru sa narinig. Kung anu-ano na ang pumapasok sa isipan niya. Agad siyang umalis para pumunta sa bahay ni Serina. Umagang umaga pa lang, halos hindi pa sumisikat ang araw, kaya nang makita siya ni Abross ay agad na siyang sinimangutan ng binata but Aru isn’t playing around. Kaya naging seryoso rin

Nagtataka si Wommie na walang Hut na bumalik. ‘Saan na ba yun?’ aniya at tumayo. Pumunta siya ng pinto, balak sanang buksan pero napahinto siya ng maalala na gabi na. Napabuntong hininga siya at bumalik sa kama niya. Hut told her na kukuha lang siya ng ice cream at babalik agad pero anong oras na ay hindi pa rin ito bumabalik. Si Rem ay naiinip na. Kanina pa niya hinihintay na humiwalay si Hut kay Wommie. Pero inabot sila ng gabi bago lubayan ni Hut ang dalaga. Inutusan niya ang dalawang tauhan niya kanina na pasukin si Wommie sa cabin at dalhin sa kaniya ngunit nakita niya na iyong mga naglilinis lang ay biglang dinampot ang dalawang hinire niya na tauhan at kinaladkad ito palayo sa cabin ni Wommie. Doon niya napagtanto na lahat ng mga empleyado na nasa barko ay bantay ni Wommie. ‘Gaano ba kahigpit ang security sa kaniya?’ natanong ni Rem sa isipan niya. Ilang oras na niyang inaabangan si Wommie, at nananalangin na lumabas ito ng cabin niya. Hindi na siya mapakali pero hindi nam