บททั้งหมดของ ANG LIHIM NA ASAWA NG BILYONARYO: บทที่ 241 - บทที่ 250

"Sa huli ay wala na akong ibang maisip kundi ang mamatay na lamang dahil sa kawalan ng pag-asa.” pagatapos sabihin ni Annie ang mga iyon ay bigla na lamang siyang natahimik habang umiiyak at pagkatapos ay pinunasan niya ang kanyang mga luha at tumayo mula sa kanyang kinauupuan at tumalikod na rito dahil ayaw na niyang makita pa nito na umiiyak siya. Ayaw na niyang makita nito ang pagluha niya.Nang makatalikod siya rito ay doon bumalong ang luha sa mga mata niya at halos sumasakit na rin ang mga iyon dahil sa labis na pag-iyak niya. Ayaw na niyang umiyak. Pagod na siyang umiyak ngunit ayaw pang tumigil ng mga mata niya sa pag-iyak. Humakbang siya ngunit tumigil rin."Sa huli ay si Greg ang dumating para iligtas ako kung hindi siya dumating ay baka namatay na sana ako." sabi niya rito."Ngayon isipin mo na lang na isa na akong malamig na bangkay." dagdag pa niyang sabi rito. Matapos niya lang sabihin ang mga salitang iyon ay ramdam na ramdama niya ang pagkaubos ng lakas niya. Sobrang h

Kinaumagahan, agad silang nag-impakeng dalawa ng kaniya-kaniya nilang mga gamit at nagtungo sa bayan ng lolo at lola ni Lucas para sa pagkatapos nilang manggaling doon ay tyaka silang maghihiwalay. Tatlong araw ang napagkasunduan nila na itatagal nila doon at pagkatapos ng tatlong araw na iyon ay tuluyan na nga silang maghihiwalay at magkakaroon na sila ng kaniya-kaniya nilang buhay.Umaga pa lang ng umalis sila sa bahay nila ngunit dahil nga sa tagal ng byahe nila ay tanghali na sila nakarating doon. Isang liblib iyon na bayan. Agad silang dumiretso sa lumang bahay ng lolo at lola ni Lucas doon. Nang makita niya ang bahay ay nagulat siya at halos hindi makapaniwala. Isa lamang iyong simpleng bahay at malayong-malayo sa bahay na tinitirhan ni Lucas ngayon. Ang disenyo ng bahay ay nananatiling luma at hindi ginagalaw ngunit malinis naman ito at mukhang may naglilinis kaya malinis.Bago pa man siya makapagsalita ay agad na niyang narinig si Lucas na nagsalita. "Dito nakatira dati sina l

Ngunit nang marinig niya ang salitang matagal na ay para bang tinusok ang puso niya ng libo-libong palaso. Matagal na? Oo nga pala, sinabi nga pala nito sa kaniya na may mahal na nga daw ito sa loob ng sampung taon, ibig lamang sabihin ay hindi siya ang tinutukoy nito kundi ang lalaking sampung taon na nitong minamahal. Ang lalaking iyon pa rin pala ay nananatili sa puso nito ng mahabang panahon.Hindi siya ang lalaking iyon at napaka-imposible talaga na maging siya iyon. Bigla siyang nakaramdam ng matinding selos ng mga oras na iyon. Sobrang selos ang nararamdaman niya. Umahon din ang galit sa dibdib niya na hindi niya man lang nakilala ang lalaking iyon kung sino ba iyon. Para hindi na siya masaktan pa ay nagpasya na lamang siyang baguhin ang paksa dahil habang pinag-uusapan pa nila iyon ay baka mas lumalim lang ang sakit na nararamdaman niya."Gutom ka na ba? Ano ang gusto mong kainin ngayong tanghali?" tanong niya rito.Agad naman itong napakurap-kurap sa kaniya at pagkatapos ay m

Habang tumatakbo ang bangka ay bigla na lamang nakaamoy ng napakabangong halimuyak. Dahil rito ay punong-puno ng pagtataka si Annie at hindi nakatiis at agad na tinanong ang matanda. "Lolo bakit po napakabango?" Tanong niya rito. Agad naman na napatawa ang matanda at pagkatapos ay nilingon siya. "Pumikit ka hija. Malalaman mo ang sagot sa tanong mo pagkatapos ng sampung minuto. Maniwala ka sakin, totoo ang sinasabi ko." Sabi nito sa kaniya. Ilang sandali pa nga ay pumikit na lamang siya at kahit na walang kasiguraduhan kung ano man ang sinasabi nito. Pagkatapos nga ng sampung minuto ay narinig na niya ang tinig ng matanda. "Hija, pwede mo ng buksan ang iyong mga mata." Sabi nito sa kaniya. Dahan-dahan niya namang binuksan ang kaniyang mga at doon tumambad sa paningin niya ang naggagandahang mga bulaklak na nasa tabi ng ilog kung saan ay halos mapanganga siya sa sobrang mangha niya. Nang mga oras na iyon pakiramdam niya ay nananagimip lang siya dahil parang nananaginip siya ng m

Napalunok na lamang siya at pinigil niya ang sarili na mapatingin rito dahil baka hindi niya kayaning pigilin ang kaniyang sarili at bigla na lamang niya ito masunggaban. Sa hindi inaasahan pagkamataon ay hindi sinasadyang matumba siya kung saan ay nahila niya ito at pareho silang natumba sa kama at nakapatong ito sa kaniya.Nanlalaki ang mga mata nitong nakatitig sa kaniya habang nakahawak ito ng mahigpit sa kaniyang dibdib. Ang hininga nito ay naaamoy na na niya at tiyak niyang ganun din ito. Ang kanilang mga labi ay halos ilang pulgada na lamang ang layo sa isat-isa at kaunting galaw lang nila ay natitiyak niyang magdidikit na iyon ng tuluyan.Marahil ay pareho silang nagulat dahil sa nangyari ay hindi sila nakagalaw kaagad pareho at nakatitig lamang sa mata ng bawat isa. Samantala, dahil rito ay agad namang namula ang mukha ni Annie. Sa totoo lang ay masasabi niyang mahal niya pa rin ito magpahanggang sa mga oras na iyon.Lalo na at napakatahimik ng paligid at sobrang lapit nila s