《Ex-Husband's Regret》全部章節：第 191 章 - 第 200 章

Bumaba ako sa oras upang makita siyang nadadapa sa harap ng pintuan ko. “Rowan? Ano ba dude?" Tanong ko habang tinutulungan ko siyang tumayo, inalalayan ang kanyang bigat. Siya ay lasing. Hindi ito mahirap hulaan. Siya ay karaniwang nananatiling malinaw mula sa labis na pag-inom dahil sa nangyari. Ngayon ang mga bagay ay tila iba. Nag-alala ito sa akin dahil ang huling pag-inom niya ng ganito ay noong mga panahong madilim siya. Inalalayan ko siyang makaupo pagkatapos ay tumabi ako sa kanya."Anong nangyari Ro?" nag-aalalang tanong ko. "Tama ka. Fucking right as always” nauutal niyang sabi. “Malaki ang gulo ko. Paano ko aayusin ang nasira ko gamit ang aking mga kamay?" Ramdam ko ang sakit sa boses niya at pinapatay ako nito. Mahal ko ang kapatid ko higit sa lahat. Kapag naghihirap siya, naghihirap din ako kasama niya. Gagawin ko ang lahat para mawala ang sakit na nararamdaman niya. Ang sakit sa puso niya. Pero alam kong hindi ko kaya. Hindi naman talaga. "Ipaliwanag sa akin

"I honestly don't wish to be in your shoes" sipol ni Gabe at sinamaan ko siya ng tingin. "Pero hindi mo pa rin ako sinasagot. Gusto kong malaman kung kailan nangyari. Kailan ka nahulog sa kanya?" “Hindi ko alam. Hindi ko matukoy ang eksaktong oras. Marahil nangyari ito noong kasal pa kami, o marahil ito ay isang kamakailang bagay. Ang alam ko lang mahal ko na siya ngayon." Pinasadahan ko ng kamay ko ang buhok ko. Ako ay bigo at fucking natakot. Napakasayang oras na mapagtanto mong mahal mo ang isang tao! “Sa tingin ko, laging nandiyan. Marahil ay dumating pagkatapos ipanganak si Noah. Iniisip ko rin na hindi mo hinayaan ang iyong sarili na mahalin siya dahil pinanghawakan mo ang alaala ni Emma. Siya ang iyong unang pag-ibig, kaya inakala mong siya ang iyong tunay na pag-ibig. Hindi ka makakasama ng isang tao sa loob ng siyam na taon at wala kang nararamdaman para sa kanila. Kilala kita, Ro. Hindi mo siya mahahawakan kung wala kang nararamdaman para sa kanya." "Ang sex ay isang

“Fuck, tinakot mo ako Nilagay ko ang kamay ko sa dibdib ko na para bang magpapabagal sa malakas na kabog ko. “Paumanhin. Akala ko nakita mo na akong pumasok" she says looking sheepish. Nawala sa isip ko na hindi ko namalayan na nakapasok na pala sila sa private booth. "Okay lang...marami lang akong iniisip" "Mahilig magbahagi?" Tanong ni Letty sabay upo. Umiling ako. “Hindi naman” Hindi naman sa ayaw kong mag-share, hindi ko lang alam kung paano. Paano ko sisimulan na sabihin sa kanila na ang kriminal na walang sawang hinahanap ng lahat ay ang tiyuhin ng aking sanggol? O kaya naman ay nagka-ugnayan na kami at parang hindi iyon mas masahol pa ay pinayagan ko siyang mapunta sa buhay ng aking anak? "May kinalaman na naman ba ito kay Rowan?" Sumandal si Letty. Ang kanyang mga mata ay kumikinang sa hindi malamang dahilan. "Sinabi ni Travis na tinawagan siya ni Rowan ilang araw na ang nakakaraan at lasing siya" Kumunot ang noo ko nun. Hindi ko na matandaan kung kailan huling

Tumingin ako sa langit bago pinakalma ang sarili ko. Hindi ko kailangan ng maraming stress ngayon. "Hello Christine, hello Emma," sabi ko sa kontroladong boses. Ayokong humarap sa drama ngayon. Kaya ako ay magiging sibil hangga't kaya ko, pagkatapos ay alisin ang aking sarili sa sitwasyong ito. Nanunuya si Christine, pero hindi ko siya pinapansin. Nakatuon ako kay Emma. Nasa balikat pa rin niya ang lambanog. Pagkakita ko doon ay naalala ko ang araw na iyon. The way she willingly taking a bullet for me. Gusto kong makipag-ugnayan sa kanya pagkatapos ng insidenteng iyon, ngunit hindi ako sigurado kung tatanggapin ang aking mga aksyon. Sa mga mata niya, ako pa rin siguro ang kalaban niya. Tumusok ang mata ko sa kanya. "Hindi ako nagkaroon ng pagkakataong magpasalamat sa ginawa mo, ngunit magpapasalamat ako magpakailanman," sabi ko sa kanya, sinenyasan siya. Hindi ko alam kung ano ang inaasahan ko, ngunit hindi para sa kanya ang paghamak sa akin. Oo naman, alam kong hindi kami

Nagpupumiglas ako, ngunit sa wakas ay lumuhod sa harap niya. “Honey, anong meron?” malumanay kong tanong habang hinihimas ang braso niya ng mahina. Nang marinig niya ang boses ko, humarap siya sa akin. Ang kanyang mga braso ay umiikot sa aking leeg at siya ay kumapit habang buhay. Napasubsob ako sa aking puwitan sa malambot na carpet at napaupo ako kasama siya sa aking mga bisig. "Baby, kausapin mo ako..." pagmamakaawa ko habang hinihimas ang likod niya. “H-hindi ko lang maintindihan. Isa kang mahusay na ina at kasama mo si Noah. He told me that you and his dad are not together, pero mahal na mahal mo pa rin siya. Kaya bakit hindi ako mahal ng nanay ko?" sinok niya. Nagpupumilit na ilabas ang mga salita. Puso ko papunta sa kanya. Niyakap ko siya palapit sa akin. Sana ay maramdaman niya ang pagmamahal ko sa kanya na bumakas sa akin. “Isang beses ko lang siya nakilala. Ayaw niya akong makita o malapit sa akin. Bad boy ba ako? Galit na ba siya sa akin? Hindi ko lang maintindih