Lahat ng Kabanata ng เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน: Kabanata 361 - Kabanata 370

“เนี่ยนเนี่ยน หนูจะอยู่แต่ในโรงแรมไม่ได้นะ ไปลองเลือกคอนโดแถว ๆ บริษัทหนูดู ตาจะซื้อให้” เฉียวตงไห่เอ่ยเฉียวสือเนี่ยนปฏิเสธ “คุณตา ไม่ต้องหรอกค่ะ หนูหาเงินเองได้แล้ว หนูจะซื้อเองค่ะ”“เนี่ยนเนี่ยนโตแล้วจริง ๆ สินะ หาเงินซื้อคอนโดด้วยตัวเองได้แล้ว!” เฉียวตงไห่สัพยอก “เมื่อก่อนใครนะที่บอกว่า ไม่ต้องซ

เฉียวสือเนี่ยน “ก็กลัวนะ กลัวจะตายอยู่แล้ว”“ปอด——”โม่ซิวหย่วนยังไม่ทันพูดจบ รถของลู่เฉินหนานก็ขับเลยรถของพวกเขาไปแล้วขณะที่รถแล่นผ่านพวกเขา เฉียวสือเนี่ยนก็หันไปมองตามสัญชาตญาณ ลู่เฉินหนานยิ้มแหย ๆ ให้เธออย่างระมัดระวัง ใบหน้าด้านข้างของฮั่วเยี่ยนฉือก็ยังคงเย็นชาไม่เปลี่ยน แม้กระทั่งหางตาก็ยังไม่

ซ่งชิงชวนไม่ได้โกรธขนาดนั้นเขาบอกว่าพี่เลี้ยงเฉินดูแลซ่งม่านมาหลายปี ดูแลประหนึ่งเป็นลูกสาว เห็นว่าซ่งม่านร้องห่มร้องไห้อย่างทนทุกข์ทรมานเพราะเรื่องลูกทุกวัน ด้วยใจที่รักอย่างสุดซึ้ง จึงกระทำการเสี่ยงส่วนรูปถ่ายที่ซ่งม่านพบเจอกับพยาบาลคนนั้น ก็เป็นเพราะว่าตอนที่พี่สาวเฉินนัดพบ ซ่งม่านเผลอเข้ามาโดย

เสียง “ผลั่ก” ดังขึ้น จากการที่กระเป๋าของเฉียวสือเนี่ยนหล่นลงบนพื้น จนของข้างในกระจัดกระจายออกมา“ขอโทษครับ ๆ !” อีกฝ่ายรีบขอโทษและช่วยเก็บของให้เธอด้านเฉียวสือเนี่ยนก็เซถอยหลัง จนร่างกายตกอยู่ในอ้อมกอดกว้างใหญ่ของใครบางคนกลิ่นสนซีดาร์ที่คุ้นเคยพลันโชยเข้ามาในโพรงจมูก แผ่นหลังของเฉียวสือเนี่ยนอุ่น

แผ่นหลังของเฉียวสือเนี่ยนแนบชิดกับผนังเย็นเฉียบ ข้างหน้ามีฮั่วเยี่ยนฉือเข้ามากดดันเขายกมือทั้งสองข้างของเธอไว้ แล้วกดร่างกายแนบกับเธอคุณตายังจะบอกให้เธอใจเย็น ๆ กับฮั่วเยี่ยนฉือ เขาเป็นแบบนี้ แล้วจะให้เธอใจเย็นได้ยังไง!“ปล่อยฉัน ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ แค่เห็นหน้าคุณฉันก็ขยะแขยงแล้ว” เฉียวสือเนี่