TISAY POV Sa wakas, umaga na, pero kahit kaunting idlip, hindi ko man lang nagawa. Paano ba naman kasi, magdamag akong nakatitig lang sa pintuan ng aking silid. Napa-praning na nga siguro ako dahil pagkatapos ng usapan namin ni Sir Baylord kagabi, hindi na talaga mawala sa isip ko ang mga binita
Read more