Alle Kapitel von The Broken Revenge: Kapitel 131 – Kapitel 140

“I-I didn’t know you were here.” Gulat na sabi ko, but right now he was wearing simple gray trousers and a white shirt.“Mm, the mansion looks huge. I like the interior, it has a 5th floor?” Napalunok ako at matipid na tumango, “Matagal na itong mansyon. Bata pa lang si lola, nakatayo na ‘to.” Kwento ko na lang rin.“But it doesn’t look old.” He calmly said while looking at the ceiling.“Well, renovations happen. Si Engr. Lapiz at ang kapatid niya kasama ang mga pinsan ko ang nag-ayos ng bahay.” Kalmadong sabi ko.“Oh,” he replied.“Ikaw? Wala ka bang balak magpatayo ng sarili mong bahay?” Tanong niya, napaisip ako.“Hindi ako makaisip kung saan magpapatayo, and I also want my partner to build it with me.” kalmadong sabi ko.“Why is Yuno not here?” biglang pagbabago niya ng tanong kaya nagtaka rin ako.“Hindi ko alam,” wika ko bago naupo sa gilid, ganoon rin siya.Maya-maya ay pumasok si Zian at kasama niya si Arkahel, “You just don’t get drunk ‘no dude?” Tanong ng kapatid ko sa pinsa

Nawala tuloy bahagya ang bigat sa dibdib ko, kinaumagahan ay hinatid ako ni daddy sa condo.Hindi ko inaasahan na kinahapunan ay lalantad sa harapan ko si Yeon, kinabahan ako. Nalaman kaya niya?“You didn’t go to the office, may pag-uusapan sana tayo.” Seryosong sabi niya kaya napalunok ako.“A-Ah masama kasi pakiramdam ko kahapon,” rason ko.Sana walang nakarating sa kanya, “Yung project natin, tuloy ‘yon.”Tumango ako, “Okay.”“It will take 4 months.”“Ah, oo.”“Huh?” Kwestyon niya.“I-I mean yes, I know.”“After this project, I’ll handle my dad’s company somewhere in PH. Para mahasa ako sa ibang category.” Tumango siya.“Okay, I hope you learn a lot.”Umalis rin siya after our conversation, grabe ang kaba ko sa paligid niya umaasa na hindi niya malaman.A few weeks later, nasa office ako at hindi ko inaasahan na magalit ako ng sobra dahil sa katangahan ng ibang stockholders.“Isinisisi niyo sa akin kung bakit bumaba ang stocks!? How is that my fault, pinilit ko ba kayo mag-invest s

Yuniko’s Point Of View. Habang nasa site ako ay bigla akong pinabalik sa office, nagtaka ako nang mamataan si Yeon. Ngunit kakaiba ang dating niya ngayon, he always look so cool and confident, but right now he seem like he doesn’t sleep much. Kunot noo ko siyang nilapitan, “Bro, why are you here?” I asked. He looked up instantly, “Where’s Sie?” Sa bungad niya ay natigilan ako. “I don’t know,” I lied, I know that he’s the father of Sierah’s baby, but Sierah asked me for a favor. “I know you know, Yuno. I ask you, kahit ngayon lang. We’re still friends after all, I want to see her.” Nakikiusap na sabi ni Yeon kaya naman bumuntong hininga ako. “Ano ba yung pakay mo sa kanya? Stress na stress na yung girlfriend ko dito. Lumayo siya at hindi ko pa alam kung saan siya nagpunta.” Pagsisinungaling ko muli at umiwas tingin. “Alam kong ako yung ama ng bata na ‘yon, Yuno. Hindi niyo maitatanggi—” “Hibang ka ba? Sinasabi mo bang anak mo yung anak ko!?” Inis na gitil ko, ngunit a

Papunta elevator ay hindi ko na naman inaasahan na makakasabay namin si Yeon, tahimik siya at hawak ang susi niya na nilalaro niya sa daliri. “Mister..” Natigilan ako nang tawagin siya ng anak ko, hindi ko maawat si Yeshua dahil baka magtaka at magduda si Yeon kung bakit iwas na iwas ako. “Hmm?” He softly respond, ang tibok ng puso ko ay hindi mabilang sa sobrang bilis at lakas ng tibok nito. Ang amoy ni Yeon ay mabilis na kumalat sa kung saan man siya naroroon, amoy na amoy ito. “We met before, didn't we?” Tumikhim ako. “He’s just like that, I hope you don’t mind him.” Paghinging sorry ko kay Yeon. “It’s okay, he reminds me of someone.” Yung anak niya siguro sa asawa ang tinutukoy. “I don’t think we did, little guy.” “Mm, I really think it was you, big guy.” Sa pag-gaya ni Yeshua sa tono ng pananalita ni Yeon ay hindi ko mapigilang mangiti. “Yeshua, that's bad.” I unconsciously said which made Yeon glanced. “Yeshua huh?” Tumikhim ako sa tinuran niya. “His father

“Who do I look like then po?” My innocent son asked, hindi ako nakasagot, hindi rin naka-imik si Yuno. The question was for Yeon. It was his to begin with..“Why don’t we ask your mom?” ngising sabi ni Yeon dahilan para samaan ko siya ng tingin.“Stop it. You’re confusing my son,” masungit kong sabi.“Hmm, he asked me to come. I guess you’ll have to bear my presence. Can you handle it?” That was an annoying question, I’m sure he somehow found out I was avoding him.“Just come if you want, if you’re that shameless. I guess nothing’s new?” pabulong na sabi ko. Tumaas ang kilay niya at pigil na napangisi. “I’m really shameless..” pabitin niyang sabi bago sinulyapan si Yuno at Yeshua na naglakad papalayo sa amin. “Yeshua looks exactly just like me, don’t you agree?” he sarcastically added which made me roll my eyes before leaving him behind and walking away.Sumama talaga si Yeon sa amin sa restaurant, tuwang-tuwa naman sa kanya ang anak ko. I’m afraid to admit that Yeshua really looked