บททั้งหมดของ Angel, Don't Fly So Close To Me: บทที่ 41 - บทที่ 50

Nagulat si Eric ng biglang makatanggap ng response kay Laura hinggil sa hinihininga niyang pagkikita at pag-uusap nila. Ilang ulit niyang tinangkang makipagkita dito ngunit tila sinasadya nitong balewalain ang kanyang imbestigasyon. Nagtataka tuloy siya kung ano ang pumasok sa isip nito pero kahit ano pa man yun kailangan niyang ipaalam dito ang kanyang intensiyong pagwiwithdraw sa kanilang engagement dahil may mahal siyang iba at iyon ay si Yzabella. Alam niyang hindi madali ang kanyang gagawin ngunit mahal na mahal niya ang dalaga at hindi niya ito kayang iwanan o mahiwalay man lamang ito sa kanya.“Hi, I’m glad to see you again. For you.”, saad niya kay Laura sabay abot sa hawak na isang bungkos na bulaklak ng madatnan niya ito sa isang sikat at mamahaling rezto.“Thank you, please take your seat.”, sa kabila ng pormal na expression ng mukha ni Laura ay nagpasalamat naman ito sa ibinigay niyang bulaklak pagkatapos ay itinuro ang upuang para sa kanya.“Thank you. Pasensiya kana kun

“Grabe hindi kita narecognized noong ipakilala ka ni Eric bilang fiancee niya.”, hindi pa rin makapaniwala si Yzabella na si Laura at Florence ay iisa. Marahil dahil nakapustura ito ng todo noong gabing iyon at napakasimple naman nito noong magpakilala itong girlfriend ng kapatid o di kaya dahil sa pagkabigla at naramdamang sakit ay hindi niya inalintanang tignan pa ang itsura nito noong gabing iyon.“Ako din, parang hindi kita nakita noong gabing iyon. Sigurado kang nandoon ka?”, tugon ni Laura na animoy hinahanap sa alaala si Yzabella noong gabing iyon. Bahagayang ngumiti si Yzabella pagkatapos ay tila alanganing tumango.“Aw, sorry. Kung nalaman ko lamang nang mas maaga di sana hindi na ako pumayag na maengaged kay Eric. Paano, feeling gwapo naman ang boyfriend mo, ni hindi na niya ako pinansin since that night akala niya siguro feel na feel ko siyang maging fiance.”, si Laura at hindi napigilan ni Yzabella ang natawa ngunit hindi naglaon ay narealized niyang totoo ang sinabi ni Er

Nagulat si Eric ng makatanggap ng balitang dumating ang kanyang ama na walang pasabi. Hindi maganda ang resulta ng huli nilang pagkikita sapagkat sumama ang loob niya dito. Kahit hindi sila close ng kanyang ama ay inaasahan niyang pahalagahan din nito ang kanyang damdamin kagaya ng ginagawa ng ibang tatay sa kanilang mga anak. Ngunit taliwas ito sa kanyang inakala dahil mas mahalaga para dito ang pansariling interest kaysa sa kanyang nararamdaman. At dahil diyan ay mas lalong lumayo ang damdamin niya sa ama, kung hindi lamang nito isinangkot si Yzabella ay malayong magpapacontrol siya dito. Napaisip siya kung ano ang pakay nito, bihira itong umuuwi sa Pilipinas at parang nakikinita na niya ang rason sa biglaan nitong pagdating. Marahil ay nakarating sa kaalaman nito ang patuloy na pagkakamabutihan nila ni Yzabella. Pagkatapos kasi ng masinsinang pag-uusap nila ni Laura ay narealized niyang wala ng dahilan upang itago pa ang tunay nilang estado ni Yzabella. Kung hindi magawang pahalaga

Paglabas ni Yzabella sa loob ng mansion ay tahimik at maaliwalas na ang paligid. Wala na sa bukana ang tila nagbabadyang kaguluhan ng tauhan ni Eric at ang tatay nito. Hindi niya alam kung paano nagsitigil ang mga ito ngunit ipinagpasalamat niyang walang bakas ng salpukan ng suntukan at barilan sa harap ng mansion. Nakapag-isip isip din siguro ang mga ito lalo na si Eric na parang hindi papaawat dahil sa pagkainis. Speaking of Eric, hindi niya makita ang binata kahit inilibot niya ang paningin sa paligid.“Ma’am, sa sasakyan na po tayo; nandoon na po si Capo.”, isang tauhan ng binata ang lumapit sa kanya mula sa mga nakaparadang sasakyan at sabay turo sa kinasasakyan ng binata.“Ah,sige po, kuya. Salamat.”, agad niyang pahayag pagkatapos ay sumunod din dito. Nang makalapit sila sa sasakyan ay pinagbuksan siya nito ng pintuan at sa pangalawang pakakataon ay nagpasalamat siya dito. Pag-akyat niya ay dahan dahan siyang naupo sa tabi ng binata, nakapikit kasi ito habang nakasandal ang ulo

Pagdating nila sa rezto ay nagmistulang barrio fiesta ang mesang nakalaan para sa kanila dahil samo’t saring Filipino dish ang mga nakahain. Hindi makapaniwala si Yzabella na sa kabila ng pagiging banyaga ng tatay ni Eric ay dinaig pa ang mga pilipino sa pagiging fan sa mga pagkaing pinoy.“Is there any food you want aside from this?”, si Mr. Madrigal ng makaupo silang pareho sa harap ng hapag.“Nandito na po lahat ang paborito kong pagkain, sir. Maraming salamat.”, turan niya habang excited na nakatingin sa masasarap na pagkain. Isa din siyang pinoy food lover at hindi niya maitago ang lubos na pagkatakam sa mga nakahain.“I’m glad if you love all this food. Let’s eat.”, pahayag ni Mr. Madrigal kasabay ng pagsenyas ng kamay nito. Sa sobrang excitement ay agad niyang pinagdaop ang mga palad at nagpasalamat sa panginoon sa pamamagitan ng panalangin. Si Mr. Madrigal ay napatigil sa paghawak ng kubyertos at pasimpleng tumahimik hanggat hindi natatapos ang dalaga sa pagdadasal. Nang matap