บททั้งหมดของ The Revenge of Iza: บทที่ 191 - บทที่ 200

Ang mababa at mabagal na liwanag ng isang abandonadong warehouse ay kumikinang habang dalawang tao ay nagkukumpulan sa isang sulok, ang kanilang mga anino ay sumasayaw ng makamandag sa mga nakakalugmok na pader ng konkretong may mga bakas ng pagguho. Ang hangin ay makapal sa tensyon, isang malinaw n

Ang gabi ay puno ng tensyon, ang hangin ay mabigat sa hindi masabi na takot na umikot kay Iza na parang isang nakakabinging tunog. Nakatayo siya sa mahinang liwanag ng kanilang kusina, ang tanging tunog ay ang ritmo ng pagtik ng orasan sa dingding—isang tunog na tila isang countdown kaysa sa simplen

“Sasamahan mo kami kapalit niya.”“Hindi!” sigaw ni Roman nang agad na marinig ang mga sinabi ng mga lalaki, tumaas ang takot sa kanya. “Hindi ko siya iiwan!”Lumapit ang isa pang pigura na alam nyang si Ruby na, may masamang pakiramdam habang siya'y lumalapit. “Wala kang masyadong pagpipilian dito,

Ang madilim na warehouse ay umuukit ng mga tunog ng laban habang si Agent Angela ay pumasok sa mabigat na pintuan ng bakal, ang puso niya ay mabilis na tumitibok na parang tambol sa kanyang dibdib. Matagal na niyang sinubaybayan ang lokasyon ng mga kidnapper sa lugar na ito sa labas ng Marikina, is

“Alam ko… late na kami,” bulong niya sa telepono. “Basta’t bantayan mo; hindi natin maaring hayaang makawala ulit.” Bahagyang umikot siya palayo mula kay Iza habang patuloy siyang nagsasalita, walang kaalam-alam tungkol sa presensya ni Iza ilang talampakan lamang mula rito, mula sa loob ng sasakyan.