Alle Kapitel von Deeply In Love With You ( El fuego Series # 2 ): Kapitel 121 – Kapitel 130

ZACKERIEL POVMarahan kung ipinasok si Bella sa frontseat ng aking sasakyan at tsaka ako agad na umikot sa driver seat. Nang makapasok na ako sa loob ay agad ko nang pinaandar ang makina ng kotse."S...saan tayo pupunta, Zack?" nalilito niyang tanong habang papalabas na kami ng basement ng building.Simula ng araw na madischarge siya sa ospital ay ngayon lang ulit siya nakalabas sa penthouse."I'm taking you to your family's mansion. Doon muna tayo tumira pansamantala," sabi ko sa kanya habang ang mga mata ay nasa harap ng kalsada."Uhh...ganon ba," mahinang anas niya sa aking tabi.Sinulyapan ko siya at nakita ko siyang nakahilig lamang sa headrests ng kanyang upuan. Nakatingin siya sa labas ng bintana na para bang napakalalim ng mga iniisip niya.Muli kong itinuon ang aking atensyon sa harapan ng kalsada at mariin akong napakapit sa steering wheel ng kotse.Fuck! Damn it!Kung nahuli ako nang pasok kanina sa kwarto namin ay talagang hindi ko malalaman at mapipigilan siya sa kanyang

BELLA POVNasa burol pa lamang kami na pababa papasok sa mismong lugar ng El fuego ay nakita ko na agad sa ibaba ang napakalawak na bayan na minsan ko na ring naging tahanan.The peaceful beautiful blue skies together with the little birds flying in the air. The beautiful formations of the green mountains and the little houses that was made by a nipa hut. May iilang konkretong bahay pero mabibilang mo lang iyon sa mga daliri mo. Napangiti ako nang madaanan namin ang napakalawak na sakahan at niyogan na pamilyar na pamilyar talaga sa akin. At ilang sandali pa ay lumiko kami sa pamilyar na crossing lane. Hindi nagtagal ay nakita kong muli ang bahay na minsan ko na ring tinirhan.Pumungay ang mga mata ko at napatitig ako sa lumang bahay na halos kainin na ng mga ligaw na halaman. Sunog ang likurang bahagi ng bahay na siyang kinaroroonan ng kusina nito at bakas na bakas doon ang tinamo nitong pinsala sa nakaraan. Nakatirik ang malaki at matayog na malagong malaking puno na minsan ko na r

BELLA POV Napabuntong hininga ako habang nakaupo ako ngayon sa harapan nang salamin dito sa silid namin ni Zackeriel. Ang akala ko talaga ay magkakasagutan silang dalawa kanina sa bulwagan ng Lola niya. Pero mabuti na lamang at hindi. Hindi ko inaasahan na ganoong klaseng tao pala ang Lola ni Zackeriel. No wonder kung bakit ganoon rin si Papa Pantaleon. Mukhang namana yata ni Papa Pantaleon ang lahat ng mga katangian sa mommy niya. Na naipasa naman sa mga anak niyang sina Kuya Arsus at Zackeriel. Napaisip tuloy ako kung anong klase ng tao rin kaya ang Lolo nila Zackeriel. Muli akong napabuntong hininga at napatitig sa aking repleksiyon na nasa aking harapan. Ako lang ngayon ang mag-isa sa kwartong ito dahil umalis si Zackeriel kasama ang mga iilang tauhan nila rito sa mansyon. Hindi ko alam kung mansyon pa ba talaga ang tawag dito sa kanila o hacienda na. Kasi para sa akin ay isa na talaga itong napakalaking hacienda ng mga Buenaventura. Sa lawak ng kanilang mga nasasakupan at

BELLA POV"Mukhang close na agad kayo ni Lola ahh. Did I miss something?" tanong niya habang nagsusuot ng bagong damit.Nandito kami ngayon sa kwarto naming dalawa. Nakaupo ako sa kama habang siya naman ay abala sa pagbibihis."Hmm, ang akala ko ay nakakatakot ang Lola mo. Iyon pala ay mabait naman pala siya. Nagkausap kami kanina habang wala ka," sagot ko sa kanya habang pinapanood ko siya."Talaga? Ano namang mga pinag-usapan niyo?" He asked while walking towards me.Umupo siya sa tabi ko tsaka niya inabot ang aking dalawang kamay at marahang hinalikan. Namula ako sa ginawa niyang iyon pero hinayaan ko lamang siya na magpatuloy."I love you," mahinang sabi pa niya at marahang yumuko para mahalikan ako.Napapikit ako sa halik niya."I said i love you, baby," ulit niya sa mukha ko.Napasinghap ako at tsaka siya marahang hinawakan sa kanyang mukha. Pinakatitigan ko siya ng mabuti sa kanyang mga mata.Sobrang swerte ko talaga sa kanya. Sobrang swerte ko at mayroon akong Zackeriel sa buh

BELLA POVUmiwas ako ng tingin sa kanya at itinuon ko na lang sa daan ang aking mga mata.I can't even believe that he has this still the same effect on me. Kahit na magiging asawa ko na siya ay walang nagbago para don.Hindi kalaunan ay pumasok kami sa isang kakahuyan at tanging huni ng mga ibon at lagaslas lamang ng tubig ang aking naririnig sa paligid. May iilan ring tunog ng mga sanga ng punongkahoy na mas lalo lang nagbibigay nang kakaibang atmosphere sa buong paligid. At habang patuloy kami sa paglalakad ay unti-unti ring lumakas ang lagaslas ng tubig."Wow," mahinang bulong ko nang sa ikalawang pagkakataon ay muli kong nasilayan ang kanilang napakagandang tinago.Ibinaling ko ang aking paningin sa itaas na nasa kaliwang bahagi ng talon at doon ko nakita ang pamilyar na lugar kung saan ako itinulak nila Amanda noon. Napansin ko rin sa paligid na mas naging maganda pa itong tinago kumpara sa dati. Kung noon ay walang mga cottages sa bawat gilid ngayon naman ay meron na. May mga b