บททั้งหมดของ The Faithful Cheater: บทที่ 31 - บทที่ 40

Pinatulog na ako ni Dad ng gabing iyon kaya naman nag pasalamat na din ako dahil gusto ko nang mag pahinga. Nag paalam ako kina Dos at tita Regine bago ako umakyat patungo sa loob ng kwarto ko.Sampung minuto pa lang ang naka lilipas ay bumukas na ang pinto ng aking kwarto at iniluwa nito si Rafael na kagat kagat ang kaniyang labi.Napa balikwas kaagad ako at nawala na ang antok."Hey..." He softly said while coming to me.Naupo ako at hinintay syang maka lapit saka ko sya niyakap sa batok nya."I told them, i'll pee," He said and i just nod."How's your tummy?," He asked.Pinakawalan ko sya at naupo naman sya sa aking tabi."It's fine Rafael. Aalis na kayo?," Tanong ko at tumango naman sya saka ako niyakap at inihilig sa kaniyang dibdib."I'll talk to mom tonight-""Bukas na Rafael, hayaan mo muna sila mag pahinga ngayon." Sambit ko.Bumuntong hininga naman siya."If that's what you want," He said.Tumango lang ako at hindi na umimik hanggang sa maramdaman ko ang pag halik nya sa aki

It was very hard for me to forget about him kaya naman ginawa ko ang lahat ng makakaya ko habang nasa London para lang malibang ang sarili ko at makalimutan sya. Silang lahat.Nag bago ako ng social media accounts, phone numbers, at iba pang mga account kung saan maaari nila akong macontact.Halos walang gabi na hindi ako nakakatulog nang hindi umiiyak. Dinadamdam ko pa din ang lahat kaya naman sobrang hirap nuon para sa akin.Palagi akong isinasama ni Zayn sa mga gala nya kaya naman marami akong nakikilala na mga kaibigan nya at ang iba ay katrabaho sa company ng pamilya nila."Hello, baby," Salubong sa akin ni Lincoln nang tumawag siya sa akin habang nasa school ako."Yeah?," I asked lazily while writing something on my notebook.Limang buwan na ako sa London at mayroon na din akong nakilalang bagong kaibigan na canadian at ang isa ay korean pero marunong naman mag english kaya silang dalawa palagi ang kasama ko mapa school man or ibang lakad."Nahuli na ang boss ni Cara. The man wh

Rafael is my first love. The man i've loved the most in my entire life. The man who taught me how to be pure and how to be a good person. He made me believe in love. He actually taught me how to love. To love him. Yet he did not teach me how to unlove him...Pilit kong isinisiksik sa utak ko na mali lahat ng nararamdaman ko. Na maling tumibok pa ang puso ko sa kanya at gustohin syang makausap. I have a boyfriend. I have Enzo. Dapat ay wala na akong pakealam kay Rafael.Hindi ko maintindihan. Hindi ko alam kung bakit mayroon pa rin akong pakealam sa mga naiisip ni Rafael kapag naka titig sya sa akin.Siguro nga ay hindi ko na talaga sya mahal. Nabobother lang ako dahil wala kaming closure sa isat isa. Yup. That's it. A closure we never had...And i know it's all on me. Ako naman ang may kasalanan, tanggapin ko nalang.Isang linggo na ang lumipas mag mula nang mag kita kami ni Rafael. Kinausap ko si Enzo after nun dahil alam kong may bumabagabag sa kanya at kaagad naman nyang sinabi na

Hindi ko alam kung bakit hirap na hirap ako para sabihin sa kanya ang lahat ng nangyari noon sa akin bago at pag katapos kong umalis dito kahit na alam ko namang deserve nya ang paliwanag ko.Marahil siguro ay natatakot ako na baka may maramdaman pa ako sa oras na balikan namin ang mga nangyari noon."Can we please talk without fighting?" I asked and he nodded silently.Humupa kaagad ang luha nya habang ang akin ay wala pa ring tigil kaya naman nang nag tungo sya sa bench na nasa loob ng park ay sumunod ako sa kaniya at saka naupo sa tabi nito."I had no plans on going abroad," I started before i raised my head to see him staring at me. He's still the same handsome and manly Rafael."But i had to go away. I had to leave so you'll marry Clara," Sambit ko at naramdaman na naman ang panibagong mainit na luha sa aking pisngi kaya naman umawang ang bibig nya saka sya nag iwas ng tingin.It's like he want to touch me but he's stopping his self."Minahal mo ba ako?" Tanong nya na halos mag

Lumabas na ako ng bahay at naabutan si Rafael na kalalabas lamang ng gate kaya naman suminghap ako at hinabol sya.He's really leaving?na hindi manlang nag papaalam kay Dad at sa isa pa nyang kasamang babae? Dahil lamang duon?"Rafael!" I yelled that made him stop from opening the door of his car.Nanatili syang naka tayo at naka harap sa kaniyang sasakyan nang hindi manlang ako nililingon o tinatapunan ng tingin.Humakbang ako palapit sa kaniya dahil ayokong gumawa ng napaka lakas na ingay habang kausap sya."What the heck is your problem?" I asked out of frustration because i could not understand him anymore."Tss-""Stop it." Inis kong sambit.Maya maya pa ay hinarap na nya ako at saka tinitigan sa mata gamit ang malamig at seryosong mata nya."Really, Rafael? I know you have your pride but can't you atleast say sorry to him? Hindi kita maintindihan! Ilang araw ka na umaastang hindi ako kilala at alam kong may problema ka pa rin sa 'kin!" There, finally. I said it!Umawang ang bibi