บททั้งหมดของ SHE RETURNS WITH MR. CEO’S BABY: บทที่ 271 - บทที่ 280

BUMUNTONG hininga si Fatima ng makita si Hazel. Gusto man itong pagalitan ng matanda dahil sa ginawang pagtakas ay hindi nito magawa. Lalo lamang bibigat ang dibdib neto kung pagagalitan pa niya. Nilapitan niya ito at inalalayan na umupo. “Nakausap mo ba siya?” Tukoy ni Fatima sa amo. Malungkot na umiling si Hazel. “M-magkasama po sila ni ate ngayon.” Garalgal na sagot niya. Ilang beses siyang bumuga ng hangin upang pagaanin ang dibdib. Ayaw niyang umiiyak sa harapan nito. Ayaw niyang mag isip ito ng hindi maganda sa nobyo niya. Masama na kasi ang tingin neto kay Frank. Kaya hanggat maari, ayaw niyang lalong sumama ang tingin neto sa binata. “Pero nag uusap lang naman po sila—“ napahinto ang dalaga sa pagsasalita ng pahirin nito ang pisngi niya. “Umiyak ka na naman… hanggang kailan ka iiyak ng dahil sa kanya?” Iniwas ng dalaga ang mata. Hanggang kailan nga kaya siya iiyak? Ang totoo kasi ay hindi niya alam. Siguro kapag okay na sila ay nagkalinawan na. “Kumain ka na ba?

AGAD na nilamon ng panibugho ang dibdib ni Aika ng makumpirma na si Steve nga ito, kasama ang isang babae. Dahil malaking tao si Steve, hindi niya makita ng malinaw ang mukha ng babae dahil nahaharangan ito ng binata. Sino kaya ito at nakuha nito agad ang atensyon ng lalaking mahal niya? Mga bata pa lamang ay magkasama na sila ni Steve, kaya naman kilala ni Aika ang ugali ng binata… hindi ito ang tipo ng lalaki na basta nalang sasamhan ang isang babae na kumain sa labas, kaibigan man yan o kababata pa. Mailap ito sa mga babae… maging sa kanya. Kaya sino ang babaeng kasama neto? Ano ang espesyal dito para samahan kumain ng binata sa labas? Arghh! Gustong magwala ni Aika sa sobrang selos na nararamdaman niya ngayon. Pero kailangan niya maging kalmado dahil lalo lamang lalayo ang loob ni Steve sa kanya kapag nagwala siya dito ngayon. Dumating si Marga sakay ng sariling sasakyan. Pagkababa nito ay napansin nito si Aika na nasa loob pa ng kotse neto. Pagkababa niya ay kumatok siya sa bint

‘Poor you…. Hindi ka magusto-gustohan ng lalaking mahal mo’ Arghh! At talagang pinamukha pa ni Yassie sa kanya ang kawalan niya ng pag asa na makuha ang puso ni Steve. Bitch talaga ang babaeng ito! Nakuha lang nito ang lalaking gusto, umaasta na ito na kung sino! Sa kabilang banda, alam ni Aika na tama ito. Kung wala siyang gagawin ay baka nga tuluyan ng hindi niya makuha si Frank. Lumabas ng bar si Marga, tama nga siya, nasa labas si Aika para magpalamig ng ulo sa mga sinabi ni Yassie. “Tara na sa loob. Wag mong pansinin anh sinabi niya. Kilala mo naman ang babaeng ‘yon—“ “Of course! Kilala namin siya at alam namin kung gaano siya kayabang.” Inis na pakli ni Darlene habang bumubuga ng usok ng sigarilyo. “Kung hindi dahil kay Frank ay wala naman siyang binatbat sa mga pamilya natin. That lowly bitch acted like she owns everything just because she has him. Nakakairita ang kayabangan niya!” Nanggagalaiting litanya pa nito bago muling humithit ng sigarilyo. Well, tama si Darlene

YUMUKO kay Frank ang lahat ng tauhan ng makita ito. Sumenyas si Jobert sa isang kasamahan hudyat na kunin ang lalaking nasa loob ng van. “Ahhcckk!” napaigik ang lalaki intsik ng sipain ito sa binti, napaluhod ito sa harapan na ngayon ay may hawak ng baril. “A-ano kasalanan ko inyo? A-ano kailangan niyo?!” Gamit ang hawak na baril, inalis ng binata ang piring nito sa mata. Nang makita ng matandang intsik si Frank ay namutla ito at agad na nagmakaawa. “M-Mr. Evans! S-sigurado ako na mali ang impormasyong natanggap mo! Ako hindi babaliktrad sa inyo! Kilala ako ng ama mo!” Nanatiling malamig ang tingin ni Frank sa matanda. Walang balak ang binatang pumunta ng China subalit nalaman niya ang pagpapatigil nito ng operasyon sa bundok kung saan siya nag invest para sa pagmimina. And this old man took everything, including his money. Ang hindi katanggap-tanggap na ginawa ng intsik, pinasabog nito ang bunganga ng lupa kung saan nasa loob ang mga tauhan ng binata upang matabunan ang mga i

Napaigik si Hazel ng higitin ni Frank ang braso niya. Sa diin ng pagkakahawak nito sa kanya ay sigurado siya na mag iiwan ito ng marka. Walang maapuhap na sabihin ang dalaga habang hilahila ni Franka ng braso niya. Naghahalo ang tuwa, sakit at tampo niyang nakatingin rito. Dapat galit siya dahil umalis ito ng walang paalam… iniwan na naman siya nito… pero ang puso niya ay hindi niya kontrolado, mas nangingibabaw ang kasiyahan niya na makita ito. Saka lamang natauhan ang dalaga sa paninitig kay Frank ng padaskol siyang itulak nito papasok ng sasakyan. “Sa bahay tayo.” Malamig na utos ni Frank kay Joemar, na agad naman nitong sinunod. Hinaplos ni Hazel ang braso niya… kahit nakabitaw na si Frank ay ramdam niya parin ang sakit ng pagkakahawak nito. Parang naiwan dito ang daliri ng binata at nakabaon. “Frank, kauuwi mo lang ba?” Magkahalong tuwa at pananabik na tanong ni Hazel kay Frank. Noong wala si Frank ay umiiral ang sakit at tampo sa puso niya. Ngunit ngayon na narito na ito