SHE RETURNS WITH MR. CEO’S BABY のすべてのチャプター: チャプター 331 - チャプター 340

Lalong naluha si Yassie ng marinig ang sinabi ni Frank. Nasaktan na siya kanina sa pambabalewala nito sa kanya at pag iwan para sundan si Hazel, at maging sa sinabi nito ngayon sa harapan mismo ng kanyang magulang ay nasasaktan siya. Kasalanan ito ni Hazel! Pinahid niya ang luha. Kung magiging bayolente siya, wala itong maitutulong. Sa ngayon ay kailangan niyang sakyan ang gusto ni Frank. Malapit ng ikasal si Hazel sa iba, alam niya na matatauhan din ang binata isa sa mga araw na ito. Walang nagawa sina Ian at Yolly, nang dumating si Jobert, sumama sila dito kasama ang anak na si Yolly. Isa itong kahihiyan! Nang dahil kay Hazel ay pinalayas sila! Hindi ito katanggap-tanggap! “Ian, ano na ang gagawin natin? Hindi ito maaring kumalat! Marami ang mawawala sa atin sa oras na kumalat ang balitang ito!” Niyakap ni Yassie ang kanyang ina. “Huwag kayong mag alala, mama… hindi ako papayag na mauwi sa ganito ang lahat sa amin ni Frank… hindi mawawala ang koneksyon ng ating pamilya sa m

“Kuya Yael!” Nagliwanag ang mukha ni Hazel ng makita ang kuya niya sa lobby. Nang makita sila nito ay agad itong tumayo at lumapit sa kanila. “Hazel!” “Kuya!” Parang bata na yumakap siya dito, na agad naman nitong ginantihan. Nang bumitaw siya sa kapatid niya ay tumingala siya dito. “Bakit hindi mo naman sinabi na dadalaw ka pala ngayon dito. Buti nalang ay naabutan mo kami. Kasama mo si ate Sharrie?” Mahinang pinisil nito ang pisngi niya. “Hindi. Alam mo naman na pinaghahandaan niya ang nalalapit na eleksyon. Siya nga pala. Saan kayo pupunta? Lunch? Sabay na ako.” Hindi maiwasan ni Steve ang mapangiti sa tuwa habang nagmamaneho. Lumalabas ang kakulitan ni Hazel kapag kausap si Yael o ang ate Sharrie nito. Walang nakakaalam na buhay si Hazel sa loob ng limang taon, maliban sa kanila. Noong una ay hindi sang ayon si lolo Henry na ipaalam sa dalawang kapatid ng dalaga ang totoo. Ngunit nakiusap ito, bukod kay Aling Nita na isinama sa ibang bansa, gusto ni Hazel na malaman ni

“Mr. Evans, wala kaming nakitang kakaiba sa mga CCTV footage na kuha sa mga kalapit na gusali, sa palagay namin ay isang inside job ang naganap. Kaya naman isa-isa namin inalam ang mga background ng lahat ng mga manggagawa ng gusali.”Magalang na inilapag ng isang investigator ang isang folder na naglalaman ng lahat ng mga dokumento tungkol sa lahat ng mga trabador ng tinatayong gusali ng panahon na iyon.“Bukod sa walong tao na ito, wala ng iba pang naglabas-masok sa gumuhong gusali maliban sa kanila. May hinala kami na sa kanila dapat simulan ang imbestigasyon, at hindi sa labas.”Humarap si Frank at kinuha ang folder at isa-isang tiningnan ang mga files na naglalaman ng person of interest ng mga ito.“Ang Engineer na si Mr. Oldimo at ang kanyang mga tauhan ang nakita na madalas na magpabalik-balik sa loob ng gusali. Napag-alaman din naman na ang lahat ng security na nakaduty noong panahon na iyon ay madalas na ma-ospital dahil sa biglaang pagkakasakit. Kaduda-duda, kaya sa palagay

Lumapit si Hazel sa binata, napalunok siya ng laway ng makita ang duguan nitong mukha, hindi ito gumagalaw at nakapikit na. “H-hindi basta mamamatay ang lalaking ‘yan! T-tara na! Iwanan na natin siya!” Masamang damo si Frank, malabo na mamatay ito ng dahil lang sa bugbog, isa pa, tiyak niya na darating ang tauhan nito para dalhin ito sa hospital. Luminga siya sa paligid, wala siyang nakitang tauhan ng binata sa paligid. Sino ang magdadala sa lalaki sa ospital? “Sandali.” Bumuga siya ng hangin bago bumaling kay Frank na nakahiga at walang malay. “D-dalhin ninyo siya sa hospital, pagkatapos ay iwan na ninyo siya doon ng mag isa.” “Masusunod, Ma’am!” Pagkasakay niya ng sasakyan, hinintay muna ng dalaga na maisakay sa sasakyan si Frank bago inutusan ang driver na umalis na sila. Ngunit pagkaraan ng ilang sandali, nagsalita siya. “Sa hospital muna tayo.” Aniya sa driver. Napahilot siya sa sintido. Mukhang mali na pinabugbog niya ang binata. Paano kung malaman ito ni Tita Freya at

PAGDATING SA LABAS ng silid ni Frank, huminto si Hazel. Nagbabalak na siyang kumatok ng biglang bumukas ito. “Hazel!” “Tita Freya!” Hindi napigilan ni Freya ang yumakap kay Hazel ng makita ito. “Masaya akong malaman na buhay at ligtas ka.” Pinahid ni Freya ang luha sa mata matapos bumitaw ng yakap sa dalaga. Matagal-tagal na kamustahan ang naganap sa pagitan nila, “Bakit tayo narito sa labas, tara iha, pumasok ka dito sa loob.” Hindi na tumanggi si Hazel ng igiya siya ng ginang papasok. Nang makaupo sila, agad nitong ginanap ang kanyang kamay. “Limang taon din kaming nalungkot sa pagkawala mo. Nalaman na lamang namin kila Fatima na kasama ka sa mga namatay noon sa sumabog na gusali, hindi kami naka-attend ng burol mo dahil ayon sa kanya ay kinuha ng pamilya mo ang katawan mo. Kaya pala hindi namin nalaman kung sino ang pamilya, o kumuha ng bangkay mo noon, dahil buhay ka at isa palang Montefalco ang tumakip sa mga impormasyon tungkol sayo.” “Pasensya na kayo ni Ate Rose, Tita