Destined to be Mr. CEO’s Wife のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

CHLOE:Ngayong araw nga nakatakda ang pagbisita nila Amanda dito sa bahay magmula ng bumalik sila galing Amerika, hindi nga nagtagal ay nagdating sila Amanda. Kumuha na lang kami ng catering para hindi na din ako mahirapang mag asikaso sa pagluluto. Welcome Party ito para sa kanila ni Matteo. “Welcome home Amanda, hello Matteo “ pagbati namin sa kanilw ng buksan nila ang pintuan. Dumating na din ang ibang myembro ng pamilya at malalapit na kaibigan ni Amanda.“Hahaha grabe namang pa welcome to Chloe, salamat. Hi Mommy.” Humalik siya kay Mommy. Naiiyak pa si Mommy ng makita niya si Matteo ang anak ng aking kakambal. “Tara na sa loob habang mainit pa ang pagkain.” Pag aya ko sa kanila. Naging abala naman kaagad sa pakikipag laro si Matteo sa triplets."Hello ako si Charlie, ito ang kapatid ko si Christopher at ang ating only pricess na si Cassandra. ATlast nakita ka na din namin Matteo" nagkakatawanan kami dahil akal

AMANDA POVHabang nagkakasiyahan sa bahay ng kakambal kong si Chloe, biglang bumukas ang pinto, at nagulat ako sa pagdating ng mga magulang ni Logan. Halos mabilaukan ako sa iniinom kong juice sa sobrang pagkabigla. Hindi ko inaasahan na darating sila, at tila lalong nagdagdag ito sa kakatwang pakiramdam ko sa buong gabi.Napatitig ako kay Logan, at bago ko pa mabitawan ang tanong, hinabol ko na ang sasabihin ko. Masasakal ko tong si Logan hindi man lang sinabing full force ang family na bibisita. Dinaig pa reunion. Sabai ko sa aking sarili.“Mahal, asikasuhin ko lang Mommy mo… Pero bakit hindi mo sinabi na dadating sila?” Tanong ko sa kaniya, Natatawa lang si Logan sa akin dahil halatang natataranta ako, at lumapit siya. “Relax ka lang, mahal,” sabi niya na may mahinang tawa, parang wala lang sa kanya ang lahat ng nangyayari.Pero sa akin, parang may kakaiba sa gabing iyon. Ang lahat ng tao ay tila may itinatago. Pero hi

AFTER NG PROPOSAL PROLONGUE Isang magarbong fireworks ang biglang pumutok sa gabing iyon matapos ang matamis na oo na binitawan ni Amanda sa katanungan ni Logan. Lahat ay nakisaya sa espesyal na araw na ito para kay Amanda. Naramdaman na lang ni niya ang mainit na yakap ni Logan mula sa kaniyang likuran habang karga karga niya si Matteo, na tuwang tuwa sa mga ilaw. Kinapitan din ni Amanda ang kamay ni Logan. At malambing niyan inihilig ang kaniyang ulo sa balikat ni Logan. Kinuha naman ni Logan si Matteo upang hindi mahirapan si Amanda sa pagkarga sa bata. “Kaya naman pala ang weird ng lahat,” sabi ni Amanda habang nakangiti, ngunit may halong pang-aasar. “Nakakainis ka, hindi ako nakapag-handa! Sana nakapagpa manicure man lang ako. “ kinikilig niyang sabi habang tinitignan ang sing sing na binigay sa kaniya ni Logan. Natawa si Logan. “Hahaha, siyempre mahal, mas maganda yung sorpresa!” sabi niya, na tila natutuwa sa naging reaksy

"oh Logan ganyan nga." "grrrr Amanad ang sarap sarap mo talaga" ibinaba ko siya sa tapat ng aming couch, pinuwesto ko siya patuwad, hinawi ng aking mga paa ang kaniyang hita at binend ko ang kaniyang likod padapa. Habang ang aking mga kamay ay naka-kapit sa kaniyang balakang . Sinimulan ko siyang bayuhin mula sa kaniyang likuran. May kakaibang kiliting dala sa aking pagkalalaki ang bawat pagbayo ko sa kaniyang likuran. "ahhhh ahhhhhh ahhhhh Logann ,, sige ayyaaan parang lalabasan na naman ata ako. Ahhhh ang sarap talaga" napapangiti ako pero bumabalik sa seryoso ang aking mukha. Gusto kong magtagal ang bawat tagpo sa aming dalawa. Mabilis at madiin kong binabayo si Amanda. Maririnig ang malakas na tunog na pagsasalpukan ng aming mga basang katawan. Dahil na din sa basang basa niyang perlas naglikha ito ng kakaibang tunog . Ilang minuto ang aming itinagal sa ganuong posisyon hanggang hiniga kong muli si Amanda sa dulo ng aming kama. HInila ko ang kaniyang hita at pinag umpugan kong

Habang lumilipas ang mga araw, naging mas mapagmatyag si Logan kay Amanda. “Alam kong may kakaiba talaga kay Amanda, kailangan malaman ko kung anong dinadamdam niya. Hays sana ay okay lang siya.” Bumulong na sabi ni Logan sa kaniyang isipan. Napapansin niya ang bawat paghinto nito upang makahinga nang malalim, ang paghawak nito sa dibdib, at ang tila pag-iwas nito sa mga masiglang gawain na dati nilang ginagawa nang magkasama. Nakaramdam siya ng lalong pag-aalala, ngunit pilit niya itong isinantabi, iniisip na baka dala lang ito ng labis na pagod ni Amanda sa pag-aasikaso ng kasal. Isang gabi, habang nasa kalagitnaan sila ng pagtulog, biglang nagising si Logan nang marinig ang mahina at hirap na paghinga ni Amanda. Agad siyang bumangon at inilapit ang sarili sa kanya. “Amanda, mahal, ayos ka lang ba?” tanong niya, puno ng pag-aalala sa kanyang boses. Nagising si Amanda, pilit na inaayos ang sarili. “Oo, Logan… Huwag kang mag-alala. Siguro, nana