All Chapters of ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค: Chapter 11 - Chapter 20

เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นจนอยู่ไม่เป็นสุขของหลี่ลี่เจียวแล้ว ผมก็ก้มหน้าลงแล้วเผยยิ้มออกมา "ผมรู้น่า ผมรู้"“พี่ลี่เจียว ผมก็แค่อยากจะทักทายพี่เท่านั้นเอง”“แล้วก็เมื่อกี้ที่พี่ไม่สนใจผม ใจของผมมันร้อนรนไปหมด แบบนี้เลย”หลี่ลี่เจียวมองมาที่ผมด้วยสายตาที่ไม่เป็นธรรมชาติ “พี่จะสนใจหรือไม่สนใจเธอ แล้วมันสำคัญตรงไหน?”“แน่นอนว่าสำคัญสิครับ” ผมพูดโดยไม่ลังเล จากนั้นก็สังเกตเห็นสายตาที่ดูไม่เป็นธรรมชาติของหลี่ลี่เจียวในความไม่สงบนิ่งที่ยังแฝงความเขินอายอยู่เล็กน้อย น่าซาบซึ้งใจอย่างมากผมนึกถึงสิ่งที่เพิ่งพูดกับพี่สะใภ้ไปผู้ชายเมื่อตอนไล่ล่าผู้หญิง จะต้องไม่จริงจัง หรือสุภาพจนเกินไปแม้ว่าบางครั้งจะต้องทำตัวเหมือนคนเลวก็ตามทางลี่เจียวเองในตอนนี้ก็ดูขวยเขินอย่างเห็นได้ชัด ดูไม่ได้โกรธหรือโมโหเลยกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ สำหรับเรื่องเมื่อเช้าแล้ว เธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยเพียงแค่จู่ ๆ ก็เห็นคนแปลกหน้าคนหนึ่งทำเรื่องแบบนั้นเข้า จึงรู้สึกทั้งเขินทั้งอายอย่างมาก “พี่ลี่เจียวสำหรับผมแล้ว เป็นคนที่ดูแตกต่างออกไป ไม่เหมือนคนอื่น” ผมถือโอกาสอ่อยหลี่ลี่เจียวจริงๆ แล้วภายในใจรู้สึกกระสับ

“พี่สะใภ้ ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ” ผมรีบแสดงความคิดเห็นออกมาพี่สะใภ้ยิ้มพร้อมพูดออกมาว่า "พี่รู้น่า เพราะว่าเธอไม่เหมือนพวกผู้ชายน่ารังเกียจพวกนั้น"“อีกอย่างเป็นเพราะว่าเธอทั้งซื่อสัตย์ทั้งจริงใจ แถมยังใจดีอีก อย่างนั้นพี่ถึงให้เธอไปทำอย่างว่ากับเพื่อนสนิทของพี่ได้น่ะสิ”“แต่หวังเจี้ยนกั๋วไม่ใช่ เขาออกไปหาเมียน้อยนอกบ้านเหมือนกัน แถมยังอยากจะใช้เล่ห์เหลี่ยมจัญไรนี่เพื่อหย่ากับหลี่ลี่เจียงอีก”“ถ้าหากว่าตอนแรกเขาไม่ได้เจอกับพวกเรา แล้วไปเจอกับผู้ชายอื่นอะไรก็ไม่รู้เองข้างนอก งั้นหลี่ลี่เจียวก็น่าจะตกที่นั่งลำบากแล้วสิ”“ที่หวังเจี้ยนกั๋วทำแบบนี้ ไม่ใช่เพียงเพราะอยากจะหย่าให้เร็วที่สุด สำคัญไปกว่านั้นคือ เขาเองก็รู้ว่าภรรยาของเขานั้นหิวกระหายมาก ต้องการถูกผู้ชายทำให้ขึ้นสวรรค์”เมื่อได้ยินพี่สะใภ้พูดแบบนี้ ผมก็รู้สึกมีพลังขึ้นมาทันที“พี่สะใภ้ พี่หมายความว่า พี่ลี่เจียวไม่ใช่ว่าไม่อยาก แต่ด้วยชื่อเสียงและบุคลิกของเธอเอง จึงทำให้เธอเปิดใจได้ยากใช่ไหม”พี่สะใภ้พยักหน้าอย่างหนักแน่น“ใช่น่ะสิ ไม่งั้นพี่จะคอยให้เธอช่วยทำให้เธอเปิดใจอยู่เรื่อยทำไม?”“กล้าพนันได้เลย ว่าตอนดึก

หลังจากที่ผมเข้ามาให้ห้องน้ำ ผมก็เริ่มถอดเสื้อออก จากนั้นก็ถอดกางเกง พี่สะใภ้ยืนมองผมอยู่ข้าง ๆ พูดตามตรง ผมเองก็ยังเขินมากเช่นกัน รู้สึกเหมือนว่าวินาทีถัดไปที่พวกเราจะทำอะไรกันเลยแถมพี่สะใภ้ยังใส่เสื้อผ้าบางเบา จึงทำให้ริมฝีปากของผมแห้งผากไม่นาน ผมก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก เหลือไว้เพียงแค่กางเกงในตัวเดียวแถมยังถูกยกให้ตึงขึ้นสูงอีกผมยังคงรู้สึกขวยเขินอยู่เล็กน้อย ไม่กล้าสู้หน้ากับพี่สะใภ้โดยตรง ผมเปิดฝักบัว น้ำเย็นก็ไหลลงมาบนร่างกายของผม ผมแค่รู้สึกนิดหน่อยแต่ก็ไม่ถึงขั้นหนาว ภายในใจยังคงเร่าร้อนพี่สะใภ้หยิบผ้าขึ้นมาเริ่มถูหลังให้ผม “ย่อลงหน่อย เธอสูงขนาดนี้ พี่จะเอื้อมยังไงถึง”พี่สะใภ้ตบลงบนก้นผม ทำให้ผมสะท้านไปทั้งตัว หัวใจของฉันยิ่งร้อนขึ้นอย่างกระสับกระส่ายแต่ผมบอกตัวเองเสมอว่า คนที่อยู่ข้างหลังคือผู้หญิงของพี่ตง แล้วก็เป็นพี่สะใภ้ของผมอีกด้วย ผมไม่สามารถคิดอกุศลกับเธอได้ เธอช่วยผมถูหลังได้ ผมก็ขอบคุณทั้งฟ้าทั้งสวรรค์แล้วแหละ ผมทำตามที่พี่สะใภ้พูด ก้มลงให้เอวพาดอยู่บนอ่างล้างมือ พี่สะใภ้ที่ยืนอยู่ข้างกายผม ก็เริ่มถูหลังให้ผม ตอนที่พี่สะใภ้ขยับถูให้ผมอ

“ถ้าหากไม่มีความสามารถ ต่อให้มอบตำแหน่งเทพเจ้าแก่เขา เขาก็ทำได้ไม่ดี”“ปู่ของผมยังบอกอีกว่า ตอนนี้ผมอายุยังน้อย ต้องฝึกฝนให้มาก ๆ ดังนั้นได้ไปโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนหรือไม่ ผมไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด”ที่ผมพูดทั้งหมดคือเรื่องจริง แล้วก็เป็นความในใจด้วยเช่นกันพี่สะใภ้ใช้สายตาชื่นชมมองผมพร้อมกับพูดว่า “เธอเป็นเด็กดี ภายภาคหน้าจะต้องมีอนาคตที่ดีแน่นอน”ในขณะที่พูด สายตาก็บังเอิญเหลือบมองไปทางด้านล่างของผม ก็เห็นว่าตรงนั้นปูดขึ้นมาอีกแล้วพี่สะใภ้ตกตะลึง “เธอเพิ่งอาบน้ำเย็นมา ทำไมถึงเป็นแบบนี้อีกแล้ว?”ผมเองก็จนปัญญามากเช่นกัน “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ผมออกมาจากห้องน้ำได้ไม่นาน มันก็เป็นแบบนี้แล้ว”“เฮ้อ เป็นเพราะเธอไม่เคยลิ้มรสผู้หญิงมาก่อน อดกลั้นมานานเกินไป ดังนั้นถึงได้ถูกกระตุ้นได้ง่ายขนาดนี้”“พี่รู้ว่าเธออยากมาก แต่เธอจะสนใจในตัวพี่ไม่ได้อีกเด็ดขาด จำเอาไว้ พี่เป็นพี่สะใภ้ของเธอ”“คืนนี้ เธอก็ทำตามที่พี่บอก แอบข้ามไปจากที่ระเบียง”“เมื่อเธอได้รู้ว่าหลี่ลี่เจียวเป็นคนแบบไหน เธอก็จะรู้ว่าควรหรือไม่ควรจีบเธอแล้ว”ผมพยายามควบคุมความคิดของตัวเอง พยักหน้าอย่างว่าง่ายไม่กล้ามีความคิ

ถ้าหากเมื่อครู่นี้ผมที่ถูกผีสิงพุ่งออกไปแล้วทำอะไรหลี่ลี่เจียว นั่นจะต้องจบเห่แน่แล้วจริง ๆด้วยลักษณะนิสัยของหลี่ลี่เจียว ดีไม่ดีเธออาจจะแจ้งความก็ได้และผมก็ต้องถูกจับด้วยข้อหาข่มขืน ชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากคนที่ลุ่มหลงในกามราคะย่อมนำพาชีวิตสู่หายนะได้โดยง่าย คำพูดนี้พูดได้ถูกต้องมากจริง ๆเมื่อครู่นี้ผมบุ่มบ่ามเกินไปจริง ๆพี่สะใภ้ให้ผมมาเพื่อดูว่าหลี่ลี่เจียวทำเรื่องแบบอย่างว่าหรือไม่ แต่ไม่ได้ให้ผมทำอะไรหลี่ลี่เจียวหัวใจของผมมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ รีบปีนกลับมาจากระเบียงบ้านทันที แล้วก็ไม่ได้สนใจว่าคนที่โทรศัพท์มาหาหลี่ลี่เจียวคือใครกันแน่?พี่สะใภ้นอนอยู่ในห้องนอน เมื่อเห็นผมกลับมา ก็รีบลงมาจากเตียงนอนทันที“เป็นยังไงบ้าง?”ผมพูดอย่างไม่สบายใจ “ทำแล้ว พี่ลี่เจียวทำมันจริง ๆด้วย”“เธอเห็นไหมละ ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ ผู้หญิงขี้เหงาที่ไม่ได้ถูกผู้ชายแตะต้องมาเป็นเวลานาน จะไม่รู้สึกเปล่าเปลี่ยวได้ยังไงกัน?”ในขณะที่พี่สะใภ้กำลังพูด ก็พบว่าอารมณ์ของผมผิดปกติไปเล็กน้อย“เธอเป็นอะไรไป? ทไมสีหน้าถึงดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยล่ะ?”ในใจของผมรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เม