One Night Stand With The Mysterious Billionaire 의 모든 챕터: 챕터 391 - 챕터 400

Baog o ang taong walang kakayahang magkaroon ng anak. Kung totoo ngang baog si Julian, babagsak nang tuluyan ang tingin sa kanya ng buong pamilya. Ang pangarap niyang maging pinuno ng Montezides Group ay magiging imposible na. Para sa taong gahaman sa kapangyarihan, mas masakit pa ito kaysa kamatayan.Kailangan niyang alamin ang katotohanan.Para sa taong tuso at traydor na tulad ni Julian, kailangan siyang patumbahin nang isang bagsakan. Bago pa man makumpirma ang hinala, hindi dapat siya magpadalos-dalos o ipahalata na may binabalak, dahil lalo lang itong magtatago.Pero paano niya ito iimbestigahan nang palihim?Habang papalabas ng ospital, iyon ang paulit-ulit na umiikot sa isip ni Sierra.Matagal na itong itinatago ni Julian at walang may alam, ibig sabihin ay sobrang ingat nito dito. Pero kahit gaano man ito katago, kung may sakit ka, kailangan mong magpagamot at magpatingin sa doktor.Wala siyang kakilala sa medikal field, pero naalala niya na matalik na kaibigan ni Marco si L

Sa loob ng sasakyan, ay abala si Marco sa pagbabasa ng mga dokumento. Ramdam niya na paminsan-minsan ay nakatingin sa kanya si Sierra kaya nagsalita ito."Anong iniisip mo? Sabihin mo.""Busy ka naman, eh. Hayaan na."Ibinaba ni Marco ang hawak na papel at hinarap siya. "Sabihin mo."Ganito pala ang estilo niya kapag nakikipag-usap!Bahagyang kumurba ang mga daliri ni Sierra at medyo kinabahan. "Kanina... pinuntahan ko si Adriana sa ospital.""Um.""May sinabi siya tungkol kay Julian. Gusto mo bang malaman?" tanong niya nang dahan-dahan."Um."Walang emosyon ang mukha ni Marco, tila wala lang sa kanya ang balita. Akala ni Sierra ay hindi ito interesado, pero kailangan niya ng tulong nito kaya itinuloy niya ang kwento."Sabi ni Adriana, baka baog si Julian.""Posible."Bakit siya nakasigurado?Bahagyang kumunot ang noo ni Marco. "Magkaibigan kayo ni Audrey, 'di ba?""Oo?" Medyo hindi pa siya sigurado sa sagot."Hindi mo ba alam na buntis siya noon?""Of course I know.""At hindi mo ala

Sa opisina, nakita ni Liam na pumasok si Marco at napangisi. "Ang bilis mo naman, did you ride a rocket?" Biro pa niya.Hindi ito nagpaligoy-ligoy at inabot ang kamay. "Ang resulta."Kinuha ni Liam ang isang kulay-dilaw na envelope mula sa drawer at ibinigay.Umupo si Marco sa sofa at binuksan ito. Nasa loob ang dalawang report.Una, tiningnan niya ang resulta nina Julian at Vester."Not biologically related."Wala silang dugong pinagbuhatan.Pagkatapos ay kinuha niya ang isa pa—ang resulta nila ni Vester."Probability of biological relationship: 99.9999%."Kumpirmado.Ang bata ay anak niya!Mahigpit na kumuyom ang palad ni Marco habang hawak ang papel. Sa kanyang mga mata, parang may bagyong rumaragasa.Si Sylvester... ay anak niya!"Uminom ka muna, huminahon ka." Nagsalin ng tubig si Liam.Alam niya ang nararamdaman nito. Sa loob ng limang taon, inakala niyang anak ito ng kapatid niya na kinaiinisan niya. Pero ngayon, nalaman niyang sarili niyang dugo at laman pala ang pinalaki niya

Tinitigan ni Sierra ang mukha ng lalaki na unti-unti nang lumalapit. Alam niya ang gagawin nito kaya dahan-dahan niyang ipinikit ang mga mata.Pero ilang sandali ang lumipas... wala. Walang dumampi.Pagmulat niya, nakatalikod na ito at nakatayo nang tuwid."Gabi na, magpahinga na tayo."Tumalikod ito at umakyat na sa hagdanan.Naiwan si Sierra na nakatulala.Bakit ito huminto?Naisip niya bigla si Yazzy.Kahit sabihin niyang hindi siya magtataksil sa katawan, pero ang puso... nasa babae pa rin 'yon. Kaya hindi niya magawang halikan siya nang totoo.Pinilit niyang pakalmahin ang sarili. "Wala 'yon. Basta't responsibilidad niya lang naman ako at hindi niya ako lolokohin. Sapat na 'yon."Kinabukasan ay weekend.Nangako si Sierra sa mga bata na dadalhin sila sa mall. Pagbaba nila, nakita nakaupo si Marco sa sala at nagbabasa ng dyaryo."Di ka ba papasok ngayon?" tanong niya."Day off."Tinupi ni Marco ang dyaryo at ibinaba. Tumingin siya sa harap at dumapo ang mata niya kay Vester.Nakasu

Nanigas si Marco.Panaginip?Akala niya sobrang saya lang, pero hindi niya akalain na akala ng bata ay natutulog pa rin ito at anumang oras ay magigising at mawawala na ang lahat.Napuno ng pait at tuwa ang puso niya.Hinawakan niya ang magkabilang balikat ng bata at tiningnan ito nang seryoso. "This is not a dream. Is is all true."Umiling si Vester. "No. Hindi naman ganito kabait si Daddy sa totoong buhay. Panaginip lang po talaga 'to."Parang hiniwa ng pira-piraso ang puso ni Marco."Kung ganoon..." hinawakan niya ang kamay ng bata at idinikit sa pisngi nito. "Kurutin mo nga ang sarili mo. Masakit ba?"Agad na kinurot ni Vester ang sariling pisngi. "Ouch!""Masakit diba? Ibig sabihin totoo ito."Nanlaki ang mata ng bata at hindi makapaniwala. "Pero Dad... bakit bigla kayong nagbago?""Because Daddy made a mistake before. I'm sorry, son. Pwede bang bumawi si Daddy?"Doon na hindi napigilan ng bata. Namula ang mata at pumatak nang sunud-sunod ang luha. Mabilis niyang inilagay ang kam