Semua Bab One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Bab 561 - Bab 570

Dahan-dahang itinulak ni Sierra ang pinto ng silid-aklatan at sinalubong siya ng matapang na amoy ng sigarilyo.Nakaupo si Marco sa harap ng mesa, napapaligiran ng makapal na usok, at seryoso at walang emosyon ang kaniyang mukha.Lumapit siya sa bintana, binuksan ito upang makalabas ang usok, at pagkatapos ay tumayo sa likuran ni Marco. Ipinatong niya ang kaniyang mga kamay sa balikat nito at marahang minasahe ang mga ito. “Nagkainitan na naman ba kayo ni Dad?”Nang marinig ang salitang 'dad', tila may kung anong tumusok sa damdamin ni Marco. Bahagyang kumunot ang kaniyang noo, nanahimik sandali habang hinihithit ang kaniyang sigarilyo, at kalaunan ay nagsalita. “Malamang ay siya ang may gawa ng aksidente.”Natigilan ang mga daliri ni Sierra, at puno ng pagdududa ang kaniyang mga mata. “Sinasabing kahit ang tigre ay hindi kumakain ng sarili nitong anak. Gaano man siya kaayaw sa’yo, hindi naman niya magagawang patayin ka, hindi ba?”Dumaan sa isipan ni Marco ang mga pangyayari sa pag-u

Nang dumating si Sierra, naghihintay na sa may pintuan si Marco mula sa Montezides Group.Agad nitong sinenyasan ang sasakyan ni Sierra, at agad silang tumungo sa isang gusaling hindi pa natatapos sa kanlurang bahagi ng lungsod.Kinakabahang hinawakan ni Sierra ang kamay ni Marco. “Sinabi niya na huwag akong hihingi ng tulong sa iba, kung hindi ay mapapahamak si Lola.”“Pumunta ka muna doon nang mag-isa para makausap siya. Magbabantay muna ako at magtatago sa likuran mo.”“Tumawag ka ba sa mga pulis?”Hindi sumagot si Marco. Ayaw niyang dagdagan pa ang kaba ng dalaga. Sa halip ay marahan niyang tinapik ang likod ng kamay nito upang pakalmahin. “Huwag kang matakot. Nandito lang ako para sa’yo.”Huminga nang malalim si Sierra at tumango. “Sige.”Makalipas ang humigit-kumulang dalawampung minuto, huminto ang sasakyan sa isang kanto sa tapat ng nasabing gusali.Inakay ni Marco si Sierra pababa ng sasakyan.Bumaba rin si Carlos mula sa isa pang sasakyan. “Young master, nakaayos na ang laha

Dumating na rin ang mga pulis at agad na dinakip ang lalaking kumukunan sana ng video.Lumapit ang isang pulis kay Lorenzo, yumuko, at sinuri ang paghinga nito. Lumingon ito kay Marco at sinabing, “Humihinga pa siya.”Nakahinga nang maluwag si Sierra, at mahigpit na hinawakan ang braso ng kasama. “Gusto kong makita si Lola.”“Sige.” Inalalayan siya ni Marco pababa, at nakita nilang inilalagay na si Senyora Estrella sa stretcher.Lumapit agad si Sierra. “Kumusta po ang lola ko?”“Nawalan siya ng malay dahil sa pagkahulog ng upuan at maaaring may natamong sugat o pilay. Kailangan natin siyang dalhin sa ospital upang malaman nang tiyak ang kanyang kalagayan,” sagot ng pulis.“Ako ang kapamilya niya, sasama ako sa inyo.”Tumango ang pulis.Sasama na sana si Marco nang pigilan siya ng hepe ng pulisya. “Mr. Montezides, hindi pa tapos ang imbestigasyon. Kailangan pa namin ng inyong tulong at pakikipagtulungan.”Lumingon si Sierra at sinabing, “Ayos lang ako. Manatili ka muna rito at tumulong

“Hindi na kailangan. Tumawag na si Mama. Pupunta sila ni Papa para dalawin si Lola at dadalhan na rin nila ako ng mga gamit.” Tumango si Marco. Matapos kumain ng kaunti ay may naalala siya. “Ngayong alas-sais ng hapon, may meeting ang pamilyang Montezides. Pag-uusapan ang pagkakakilanlan ni Sylvester nang sa ganoon ay legal na siyang bahagi ng pamilya. “Kailangan ko bang dumalo?” “Asikasuhin mo muna si Lola dito. Ako na ang bahala sa roon.” “Sige.” Dumating sina Ronaldo at Alessia bandang alas-dos ng hapon. Napansin ni Sierra na madalas tumatawag si Marco. Alam niyang abala ito sa kanilang kumpanya at kailangan pang pumunta sa meeting ng pamilya ng alas-sais, kaya’t sinabi niyang maaari na itong umalis at asikasuhin ang kanyang mga gawain. Nang makitang kasama na ng dalaga ang kanyang mga magulang, nakahinga nang maluwag si Marco at nagpaalam na. Nang matapos ang pagpupulong ng pamilya, pinanood ni Julian ang pag-alis nina Marco at Vester. Sa sobrang galit ay halos madurog na

Sa OspitalNakikipagkwentuhan si Sierra kay Alessia habang nakaupo sa sofa nang bigla niyang marinig ang mahinang tinig mula sa higaan. "Drey-drey…”Tumingala siya at nakitang gising na si Senyora Estrella at pilit itong tumatayo.Mabilis siyang lumapit at inalalayan ang matanda upang humiga muli. “Lola, katatapos lang po ng inyong operasyon. Hindi pa kayo pwedeng kumilos.”Hinawakan ni Estrella ang kamay ni Sierra, at lumabo ang kanyang paningin dahil sa luha. “Ikaw ba talaga… ikaw ba talaga si Drey-drey?”Kinagat ni Sierra ang kanyang ibabang labi at tumango.Mahigpit na hinawakan ni Estrella ang kamay ng dalaga, at agad na sunod-sunod na pumatak ang kanyang mga luha. Marahil dahil sa matinding tuwa, o kaya naman ay sa sobrang higpit ng hawak, naramdaman niyang kumirot ang sugat mula sa operasyon. Sa tindi ng sakit ay namutla ang kanyang mukha at kumunot ang kanyang noo.“Lola, ano po ang nararamdaman ninyo? Tatawagin ko po ang doktor.” Mabilis na lilingon sana si Sierra.“Ayos lang