บททั้งหมดของ LANCE JAVIER: บทที่ 101 - บทที่ 107

Pagdating ni Lance sa ikalawang palapag, nag-aabang sa kaniya si Rigor at Sid. Kumunot ang noo niya ng hindi makita si Rob. “Where's Rob?” Umiling si Sid, “Hindi namin alam boss, ang sabi ni Mason nagpaalam sa kaniya na may pupuntahan.” Natigilan siya. Pinakatitigan niya ang dalawang nasa harapan. Napakurap-kurap naman ang dalawa nang maisip rin ang iniisip ni Lance. May pagdududa sa kaniyang dibdib. Isa na ngayon si Rob sa tauhan niya, itinuring niyang kapatid at pinagkakatiwalaan. Ngunit alam naman nila na siya ang pumatay sa ama nitong si Semon. Si Rob ba ang nagbabanta sa buhay ng anak niya? “Am I raising a traitor?” Ibinilin niya kay Rigor na mas pahigpitin ang segurida sa Pendilton El Dorado. Inutusan niya rin si Sid na magpadala ng ilang tauhan sa Paraiso De Pendilton upang mas masiguro ang kaligtasan ng mga anak. Bumaling siya kay Rigor, “Don't let your Madame leave the building without me.” “Yes, boss, magdadagdag ako ng tao. Magpapaikot para i-doble check ang lahat.”

Pitong buwan ang nakalipas... Sakay nang black lamborghini si Miscy, nang makarating sa kaniyang destinasyon binuksan niya ang driver seat. Pagtapak niya sa semento, tumunog ang takon ng boots niya, na may limang pulgada. Isinuot niya rin ang purong itim na mamahaling shades bago binuksan ang backseat at kinuha ang dalawang maliit na basket na may lamang lavender flowers. Nakalugay ang tuwid, mahaba at itim na itim niyang buhok. She's wearing a black sports bra, pinatungan niya iyon ng itim na blazer na kapares ng suot na itim na slacks. At sinamahan niya pa ng itim na mataas na boots. Miscy savagely hot and classy in black! Napakaganda at mataas ang kumpiyansa sa sarili na tinahak niya ang mahabang pathway ng sementeryo. Sa likod ng maamong mukha, sakit at pangungulila ang kaniyang nararamdaman. Huminga siya ng malalim at tipid na ngumiti ng ilang metro na lang ang layo sa pakay niyang mga puntod. Hangang ngayon nasasaktan pa rin siya sa iisipin na wala na ito. Sa tuwing dumada

Sa kasalukuyan, kakalapag pa lamang ng eroplanong sinakyan ni Lance. Nakangiting nilapitan niya ang apat niyang tauhan na nakatayo sa tabi ng limousine. “Hello boys!” Bati niya. Nakangiting sinalubong siya ni Rigor at kinuha ang luggage niya, kinamayan niya si Sid at yumakap naman si Mason. “Welcome boss!” “Welcome!” “Boss, na miss kita!” Nabaling ang atensyon niya kay Rob na nakayuko at nakatayo lamang sa gilid. Hindi maiwasang malungkot ni Rob dahil hindi buo ang tiwala sa kaniya ng boss dahil sa nangyari dito, isa sa siya sa pinagdudahan. Tinap ni Lance ang balikat ni Mason bago nilapitan si Rob. “Hello, son!” Nag-agat ng tingin si Rob sa boss at tipid na ngumiti. “Welcome boss.” Binuksan niya ang backseat ng sasakyan. Suminyas si Lance na lumapit sa kaniya si Rob at hinawakan niya ito sa balikat. “I know you are upset and there is nothing to blame but me, I am the one who give the idea. Pardon... Pardon me son! Look, you believe me or not, I doubt that you would do that

•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°• 𝐉 𝐀 𝐘 𝐏 𝐄 𝐈 ' 𝐒 M E S S A G E Hello, dearest readers!🙋‍♂️ Marhay na aldaw, kaninyo ngamin!🤍 I am happy to announce and proudly said that LANCE JAVIER (Pendilton Heir Series 3) officially reached the unending forever!🔥✨ While writing this story their so many struggles happened to my life and one of the most painful is that I lost one of my biggest supporter, a person who make me feel special and be proud of. — My dear grandfather!😥 That's why I dedicated LANCE JAVIER to my Lolo Pablo in heaven.🤍 It his 25th days in heaven today. (November 21.)🙏✨ Of course, I want to express my gratitude for your unending support and loved for LANCE JAVIER.♡ No perfect words can explain how thankful I am.🙏✨ Thank you for giving time and read my LANCE JAVIER. Silent readers or not. Thank you for the gems, comments, reviews, and recommending LANCE JAVIER to others. And; Thank you for being part of this journey of mine. I kno