How to Hide the Billionaire's Child のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Althea~Sukat sa nangyari kahapon, iniwasan ko si Mikhael, di ko siya kinausap at dumretso ako sa kwarto para matulog. Kasalukuyan kong nililigpit ang mga gamit namin, nagmadali akong umuwi kanina para gawin ito. Nakalimutan ko tuloy sunduin si Raven. Napagdesisyonan kong umalis ng mansyon upang iwasan si Mikhael. Nangagalaiti pa rin ako sa galit sa kanya. Baka mataga ko siya nang di oras 'pag makita ko.Hirap na hirap akong nanaog sa hagdan na tangan ang malaking maleta. Pawisan akong dumating sa labasan. Humuhugot ako nang malalim na hininga nang matanaw ang van na paparating. Ako'y namangha na parang tuta. Kapagkuwan ay bumaba ang pamilyar na babae. Elegante at mayabang na nakataas noo."What the hell are you doing here?" Bungad niya na tinatanggal ang shades.Sinundot ako ng galit kay Aurelia. Nawala ito ng tatlong linggo para hanapin ang sarili at babalik para guluhin ako. Mataray akong kumibit-balikat. "Nakalimutan niyo pong bahay ko na ito.""Pati ang bahay ko ay inaangkin mo n

Mikhael~Dumampi sa pisngi ko ang maalat na hangin ng dagat nang nag-dock ang yate sa pier ng Samal Island. Sumasabog ang gintong liwanag ng papalubog na araw sa kumikinang na umaalong tubig. Maingay na nagdadaldal si Raven habang kumakapit sa balustre ng yate. Sinundan ko ng tingin ang tinuturo niya."Doon ba ang beach house natin, Dad?" Usisa niya. Hindi mapunan ang sabik niya."Yeah, pagmamay-ari ni Tito Kendrix mo 'yan. Excited ka na bang maligo sa beach?" "Yes, Daddy. I want to scuba diving also,"sagot niya."Maybe next time. You're too young to do that. Mag-banana boat na muna tayo."Tumango-tango siya.Sinulyapan ko si Althea. Nakatayo sampung metro ang layo sa amin. Hindi maipinta ang mukha habang nakahalukipkip. Iniwan niyang magulo ang buhok, milya-milya ang layo ng isipan niya. Nainis ako kasi buong byahe ay wala kaming imikan.Kapagkuwan ay nasa harap na kami ng pribadong beach house ni Kendrix."Maayong hapon, Sir. Maligayang pagdating sa Samal Island. Nakahanda na po an

Althea~Malumanay na lumalagaslas ang alon sa dalampasigan habang nag-aagaw ang kulay kahel, pula at lila sa kalangitan. Unti-unting lumulubog ang araw at lumalamig ang simoy ng hangin. Nadama ko ang pagod mula sa buong araw na pag-iikot at paglalaro kasama si Raven at Mikhael. Nilanghap ko ang maalat-alat na hangin at nanatiling pumapagting sa tainga ko ang tawanan namin kanina.I sat cross-legged on the sand, Raven curled up beside me, his small hands playing idly with a shell. Mikhael was across from us, the bonfire casting flickering shadows over his face, making him look both familiar and like a stranger at the same time. Pinayagan ko siyang gawin ang sinabi n'ya kagabi at umaasa akong di ito maiiwan sa isla.Nasa kandungan niya ang acoustic guitar, inaayos niya ang tono ng bawat strings para siguraduhing maitugtug niya ng tama. Tahimik ko siyang pinagmamasdan, parang lumambot ang puso ko at naawa sa kanya."Di ko alam na nagtutugtug ka pa rin n'yan,"basag katahimikan ko sa mala

Mikhael~Nagbago ang pakikitungo ni Althea matapos ang mainit na gabi. Halos langgamin sa sobrang sweet at parang linta sa kakadikit sa akin. Nilibot namin ang buong isla, namasyal sa Davao at ilang parte sa Mindanao. Sinamahan kami ni Kendrix sa huling araw namin. Pinangarap ko na sana hindi matapos ang araw namin sa payapang probinsiya. Parang gusto kong manirahan dito, malayo sa toxic na mga tao.Pinatong ko si Raven sa balikat ko nang naglakad kami patungo sa private jet ni Kendrix. Abot-tenga ang tawa ni Althea na sumusunod sa amin. Tinanggal niya ang shade ko nang makaapak sa hagdan. Binaba ko si Raven, at mabilis na tumakbo paakyat. Inakabayan ko si Althea na sabay kaming pumasok. Sinipat ko ang tumatawang si Kendrix. Pikit ang may inggit.Magkatabi kaming umupo ng asawa ko. Pinulupot niya ang kamay habang nakasandal sa balikat ko. Tiningnan ko siya, nanlalambot ang puso kong hinawi ang hibla ng buhok na tumakip sa mukha niya habang himbing na natutulog.Tumikhim si Kendrix kay

Althea~"Nandito ako sa SM ngayon. Iyong mall na madalas kong pinupuntahan. H'wag mo na lang ako susunduin kasi kasama ko si Riley," mabilis kong sambit sa voice message at pinadala kay Mikhael.Nakakunot ang noo kong sinuksuk pabalik ang cellphone sa bag. Gaya ng binanggit ko, kasama ko si Riley. Nagkrus ulit ang landas namin sa mall habang namimili ako ng regalo kay Mikhael. Gusto kong bumawi sa kanya sa susunod niyang kaarawan. Dalawang linggo matapos ang birthday ni Raven ay birthday din niya. Nov. 18 ang anak namin at siya ay Dec. 8. Naiinis ako kasi nauna akong nag-birthday sa kanila: Jan. 13 sa akin."Pasensiya ka na pati ikaw naabala ko,"nahihiya akong sambit."Wala 'yon. Tama lang na may kasama ako kasi boring din mag-isa. Saka maka-escape na rin sa trabaho,"giit niya.Na-guilty ako, sumibat ako sa opisina na di nagpapaalam. Malamang hinahanap na nila ako lalo na si Darlene. "Saan ka ba ngayon?"Kaswal kong tanong.Nag-isip muna siya. "Gusto ng kape?""Sure, basta 'yong malam