บททั้งหมดของ THE MISTREATED WIFE: MY SCUMBAG EX-HUSBAND BEGS FOR REMARRIA: บทที่ 151 - บทที่ 156

"Ilipat niyo ang mga hilera roon," boses ng isang batang babae, ang boses ay may bahid ng awtoridad ngunit may pagpipigil din upang hindi masyadong mahigpit. Ang kanyang mga mata ay mapanuri, sinusuri ang bawat galaw ng mga taong nag-aayos ng mga mamahaling tela, "At ang mga hilera naman dito." aniya.Isang daing ang sumabog mula sa gitna ng mga nagtatrabaho. "Aray! Dahan-dahan lang! Mag-ingat kayo baka masabit ang mga diyamante sa mga palda!" matigas nitong sabi."Ayusin ninyo ang mga maliit na lobo ayon sa laki, saka ninyo ipasok!" sumunod nitong wika.Habang nakaupo, ang mga mata ni Carlo ay bahagyang nakatitig sa orasan, hinihintay ang resulta ng pagpapahalaga. Ngunit sa gitna ng kanyang pagkabalisa, napansin niya ang batang babae. Kitang-kita niya ang pagkagusto ng bata sa mga alahas.Hindi pa man lumamig ang mga salitang binitawan niya, isang alon ng pagkilos ang sumunod. Sa isang iglap, ang mga pangunahing brand, mga pangalang kilala sa mundo ay nag-uumpisang magpadala ng mga k

Ang maliwanag at magandang mga nata ni Thessa ay may bahid ng pagdududa. Tumingin siya kay Carlo na puno ng may hindi pagkakaunawa, para bang siya'y sinasapian."Bakit ngayon ka biglang naging mabait kay Bella?" pagtatakang tanong ni Thessa.Sa harap ng mga matang puno ng pagdududa, parang iniipit si Carlo sa isang nakakasakal na silid. Nanghihina ang hangin, bawat paghinga'y tila pagsuong sa makapal na putik, unti-unting nauubusan siya ng lakas. "Thessa, nais ko lang bilhan ng mga laruan ang mga bata." giit pa nito.Sa isang tinig na walang bahid ng pagmamadali, ibinaon niya ang katotohanan: ang bagay na di masusukat ang halaga ay ginagawa niyang parang mga mumurahing paninda sa bangketa, walang saysay na banggitin."Milyon-milyong mga branded ang kasuotang pambihira, mga laruan lang ba talaga iyon sa paningin mo?" Malamig na usal ni Thessa, halos walang awang bumulwak mula sa kanyang bibig."Carlo, ginugulo mo ang lahat sa pagtatanghal mo, ano ba talaga ang pakay mo!" Dagdag pa niy

Lumapit si Bella habang yakap-yakap ang kulay-rosas niyang munting fox plushie, at pinapahid ang antok sa kanyang mga mata.Ang munting bata ay nakasuot pa rin ng kanyang isang pirasong pajama, at ang buhok niya'y magulo pa mula sa pagtulog. Ngunit sa halip na makabawas sa kanyang itsura, mas lalo pa siyang naging kaibig-ibig at malambing sa paningin, parang isang malambot na ulap na gusto mong yakapin buong maghapon.Diretsong lumapit si Bella kay Carlo na nakaupo sa sofa. Walang alinlangan, umakyat siya sa kandungan nito gamit ang kanyang maliliit na kamay at paa, na para bang likas na sa kanya ang pagiging malapit dito.Parang isang kuting na naghahanap ng init, dumapa siya sa kanyang dibdib at huminga ng malalim, tila ba doon siya pinakapanatag.Ipinaliwanag naman ng yaya na nagdala kay Bella, "Ginoong Carlo, tumanggap po ang ating munting ng tawag na emergency kagabi, kaya lumabas siya. Nang magising siya kanina, hindi niya nakita ang kanyang ina kaya siya lumapit sa inyo." anito