บททั้งหมดของ When The Mafia Falls In Love: บทที่ 111 - บทที่ 120

Salvatore“Papa, why did you leave Mom?” tanong ni Savinna. Kita ko ng ito ang nagmana ng husto kay Angel. Tumingin ako kay Savanna na nasa tabi ko at nakatingin lang sa akin, naghihintay ng aking sagot.“Because I’m an idiot.”“We already know that.” Walang kagatol gatol na sagot ni Savanna. She’s really exactly like me. “What Sav wants to know is the exact reason. Like do you have another woman? Do we have another sibling?”“Of course not! I only love your mother!” mabilis kong sagot at nakita ko kung paano magbago ang mukha ni Savanna. Nagustuhan yata ng husto ang sagot ko.“Then you are really an idiot.”“Savanna, watch your language.” Napangiti ako ng marinig ko ang boses ni Angel. Pagkatapos kong maglinis sa kusina ay dinaluhan ko na sila sa living room. Kung ganito ang pakiramdam na makita sila in one place, I would trade everything I have just to keep moments like this for the rest of my life.“Sorry, Mom.” I love how the twins apologize to their mother sa tuwing tinutuwid sila

Salvatore“Papa, ready na?” tanong ni Savinna. Ako ang nag-aayos ng laptop nilang magkapatid para sa online class nila. Gusto ko ng ipa-transfer sila sa skwelahan dito sa Pilipinas dahil alanganin naman masyado ang klase nila gawa ng umaga sa Michigan eh gabi naman dito.“Okay na, sweetheart. Sige at pumwesto ka na, ikaw din Savanna.” Masayang sumunod ang dalawa at ako naman ay tumabi na sa baby ko na nasa sofa at busy sa kanyang tablet. Inangat ko ang likod niya ng bahagya tsaka ko iniunat ang aking braso para nakayapos ako sa kanya. Wala naman siyang tutol at patuloy lang sa kanyang ginagawa.Salitan ang naging tingin ko sa kambal at kay Angel na ngayon ay nakasandig na sa akin. Nahuli ko pang nakangiti ang kambal habang nakatingin sa amin na tila masaya sa kanilang nakikita. Sinenyasan ko sila na sa laptop lang ang tingin at mabilis naman din nilang ginawa iyon.Dapat ay mabagot ako dahil wala naman akong ginagawa, ngunit sa pagtingin lang sa pamilya ko ay parang kuntento na ang pak

Angel“Mommy, are you sure you’re still going to wait for Papa?” tanong ni Savanna na tinanguan ko naman. Kakatapos lang ng klase nila at hanggang ngayon nga ay hindi pa rin dumarating si Salvatore.“Madami kasi siyang ginagawa kanina bago ako umuwi kaya nauna na ako.”“But you’re still not eating.” Si Savinna na ang sumagot.“Hindi pa rin kumakain ang Papa niyo kaya sabay na kami.” Hindi umimik ang dalawa at nanatiling nakatingin sa akin. “You know what, why don’t you go to your rooms now and sleep?”“Okay,” sabay nilang sabi bago nagsibalikan sa aking pisngi at tsaka pumasok na sa kanilang silid. Ako naman ay naiwan na sa sala at nanatiling nakaupo sa sofa para maghintay pa ng konti. Napatingin ako sa aking phone at nangangati na akong tawagan siya ngunit pinigilan ko pa rin ang aking sarili.May isang oras pa akong naghintay bago tumayo mula sa sofa at niligpit ko na lang ang laptop na gamit ng kambal. Nawalan na rin ako ng ganang kumain dahil sobrang late na. Papunta na ako sa pint

AngelMasakit man ang katawan ko ay maaga pa rin akong nagising ng kasunod na araw. Nasanay na talaga kasi ako sa ganitong routine kaya walang kaso sa akin no matter how tired or kulang ako sa tulog. Tumingin ako sa aking tabi at nakita ko ang mahimbing pang natutulog na si Salvatore. Hindi ko maiwasan ang mapangiti ng maalala ko kung paano niya ako inangkin kagabi habang sinasabi niya na kaya pa niya akong sabayan.Nagtaka ako at napansin kong naka ulo pala kami sa bandang paanan ng kama. Muli kong tiningnan si Salvatore at hindi ko mapigilang haplusin ang kanyang pisngi.Pinagsawa ko ang aking mga mata hanggang sa may napansin ako sa aking daliri. Inilapit ko ang aking kamay at tinitigan iyon.“Do you still remember?” tinignan ko si Salvatore na nakadilat na. Inabot niya ang aking kamay at tsaka dinala iyon sa kanyang bibig at hinalikan. “When did you—”“I never took that off my body lagi lang nakakabit sa necklace ko.” Iyon pala ang napansin ko kagabi.“I'm sorry, I took it off.”

Mature ContentMauro“Nadia!” bulalas ko kasabay ang pagtapik ko sa aking magkabilang pisngi para lang masiguro na siya nga ang nakikita ko.“What are you doing, idiot?” I chuckled after she said that, dahil nakumpirma kong siya nga talaga iyon.“How did you get in here?” tanong ko sabay lapit sa kanya para salubungin ang paglapit din niya sa akin.“Binuksan ko yung pinto.”“At sa tingin mo ay hindi ko alam ‘yon?”“Bakit ka pa nagtatanong kung alam mo na pala?” “I am asking you, my love. Hindi ka ba talaga makakasagot sa akin ng maayos?” She’s always like that. Sa tuwing gusto ko siyang kausapin ng matino ay parang lagi naman siyang nakikipag biruan.“Lasing ka naman, bakit pa kita kakausapin ng maayos?”“I’m not drunk! Nakainom, yes.”“At talagang umapila ka pa.”“You haven’t answer me, anong ginagawa mo dito?”“Looking for Angelo.” Titig na titig na siya sa akin habang inis na inis naman ako. Bakit niya hinahanap yung bata?“Why?” tanong ko habang pinipigilan ko ang sarili kong ipak