บททั้งหมดของ The Obsess Mafia Lord: บทที่ 1 - บทที่ 10

Kabanata 1Nagmamadali akong sumakay sa isang jeep para makapunta sa aking pinagtatrabahuan. Peste kasing group project na iyon eh! Gabi na tuloy ako sa aking trabaho."Manong bayad po! Isa!" Sigaw ko at nag paaabot ng aking bayad. Nakauniporme pa ako ng aking pinag aaralan na pampublikong skwelahan.Napatingin ako sa mga lalaking nasa harapan ko na nakatingin. Nakangisi ito sa akin. Kabisado ko na ang mga iyang tingin. Ganito na ba ang mga lalaki ngayon?Hindi naman ka taka taka kung bakit palaging puno ang Club na pinagtatrahuan ko. Dahil marami talaga ngayong lalaking manyak. Gusto magbuhos ng libog,ganon.Nagse-serve ako doon tuwing gabi. Normal na sakin ang mahipuan,hawakan at himasin. Pero syempre bilang bagohan naiilang padin ako.Sanay na din ako sa mga kaklase ko na binubully ako o di kaya binabastos ako.Kailangan kong maging praktikal. Okay lang lahat na iyon sa akin . Ang importante ay magka-pera ako. Nagse-serve ako ng mga inumin ,pulutan at kung ano ano pa. Minsan ay pinap

My chest seemed like racing like a horse.Lunok, pikit at buga nang hangin paulit ulit ang ginagawa ko.I don't know why I came along.It's my first time. Hindi naman talaga ako sumasama noon. Ngayon lang talaga.Kung bakit ako pumayag? hindi ko din alam.Sa iba nga nagpapahipo ako para magka pera sa kanya pa kaya?Because when It comes to him,he's different, I was so nervous. Parang yung feeling lang nang una kong pasok sa bar.There's something in him I cannot express."Ayos ka na ba?" Napabalik ang huwisyo ko sa tanong ni Red. Ang mukha niya na maraming make up kanina ngayon nabura na.Tumango ako at sinarado na ang lumang shoulder bag."Pasensya na kanina." Walang ganang sabi ko."Okay lang! nabayaran naman ni Mondragon. Pero teka? Sasama kaba talaga?" Tanong niya ulit na gusto kong ikairap.Nabayaran na nga diba? Tsaka nabigay niya na rin sa akin ang hati ko na limang libo doon.Kinakabahan ako ng sobra. Ganito pala ang first time sumama? Pero wala naman kaming gagawin diba? Baka? Ewan

Like the old times .My heart beat so fast right now. Ramdam ko ang bilis nun mismo sa dibdib ko.Patungo sa table na sinabi ni Red kita ko si Marco mula dito.Wearing a gray v neck T shirt and a black jeans. His thighs was far parted at ang dalawang siko ay nakatuko doon at nakasiklop ang mga kamay. His aura we're so dark. Kita ko kung paano tumingin ang mga ibang nandidito sa kanya.His brows furrowed. His perfect angle of jaw makes me shivered. He's so perfect. Wala akong masabing pangit sa kanya. Mula mukha at katawan. Damn perfect.Pero napaayos siya ng upo ng makita ako. Lumapit agad ako sa rentado niyang pwesto. Tipid akong ngumiti sa kanya.Hindi ko alam kung sa malapit ba ako uupo or sa malayo?Pero sa huli napili ko ang medyo malapit. Ang iba kong kasamahan ay napapatingin sa amin.Inggit agad ang nakita ko doon. If I know,lahat sila gusto si Marco kabilang na ako doon.Seryoso niya akong hinagod ng tingin. Nailang ako bigla dahil sa iksi ng aking dress. Bahagya ko iyong hinila pab

Kabanata 7First timeMaayos naman ang mga araw ko sa loob ng condo unit niya.Mula lunes hanggang biyernes pareho kaming busy dahil may trabaho siya at ako naman ay may pasok. Bago pumasok sa umaga nagluluto ako para saaming dalawa. Pagdating naman sa hapon naglilinis na ako ng bahay. Sabado at Linggo naman naglalaba ako nililinisan na din ang tatlong kwarto at naglalaba.Ang kasunduan namin sa susunod na taon ako papasok sa isang pribadong eskwelahan. Dahil malapit na naman ang summer break. Kung Linggo naman wala naman dito si Marco palagi siyang busy kahit Linggo.To make it clear,halos ako nalang yata ang umuuwi sa condo niya.I have spare key.Siya naman ay aalis sa umaga at umuwi naman ng alas diyes nang gabe.Sanay naman ako. Ilang linggo na din."Anong oras ka uuwi mamaya?" Tanong niya habang kumakain kami sa dining area.He's wearing his suit.Ang coat niya nakalagay sa likod nang upuan niya at ang polo ay nakatupi hanggang siko.He looks so very handsome."Uh! alas tres siguro per

Kabanata 9Babaeng galing AmerikaIlang araw ang nag daan. Normal ang lahat pero ang puso ko yata ang abnormal.He's being gentleman.Hatid sundo ako sa eskwelahan sa hapon naman ang driver na ang susundo. Umuuwi siya nang alas sais minsan alas otso. Ako naman tapos na sa mga gawain at nakapagluto na nang ganong oras. Pero ngayon tila may hangganan ang aking kasiyahan."Hindi ako uuwi mamaya " Napa tigil ako sa pag inom ng gatas sa sinabi niya. "O-Okay.." Nasa hapag kami ngayon at kumakain. Seven-thirty na nang umaga alas otso yung klase ko."Wag mo na akong hintayin." Sabi niya na hindi nakatingin sa akin. Nasa isang magazine ang kanyang tingin habang umiinom siya nang kape. Bigla akong nakaramdam nang kirot. Alam ko na ganito naman siya noon. Hindi na ako dapat magtaka kung ganito na naman siya ngayon.He's being cold again. We don't talk that much now.Nang nauna na siyang lumabas dahil aalis na kami hindi ko mapigilan na hindi sumulyap sa magazine na tinitigan niya kanina. Napataas