LOGIN
Kabanata 1
Nagmamadali akong sumakay sa isang jeep para makapunta sa aking pinagtatrabahuan. Peste kasing group project na iyon eh! Gabi na tuloy ako sa aking trabaho.
"Manong bayad po! Isa!" Sigaw ko at nag paaabot ng aking bayad. Nakauniporme pa ako ng aking pinag aaralan na pampublikong skwelahan.Napatingin ako sa mga lalaking nasa harapan ko na nakatingin. Nakangisi ito sa akin. Kabisado ko na ang mga iyang tingin. Ganito na ba ang mga lalaki ngayon?
Hindi naman ka taka taka kung bakit palaging puno ang Club na pinagtatrahuan ko. Dahil marami talaga ngayong lalaking manyak. Gusto magbuhos ng libog,ganon.
Nagse-serve ako doon tuwing gabi. Normal na sakin ang mahipuan,hawakan at himasin. Pero syempre bilang bagohan naiilang padin ako.Sanay na din ako sa mga kaklase ko na binubully ako o di kaya binabastos ako.Kailangan kong maging praktikal. Okay lang lahat na iyon sa akin . Ang importante ay magka-pera ako. Nagse-serve ako ng mga inumin ,pulutan at kung ano ano pa. Minsan ay pinapaupo ako sa tabi nila na minsan ko lang paunlakan. Minsan ay may tip saakin kaya solve na ang baon ko sa umaga.
Kung tatanungin ninyo kung bakit ako ganito? Simple. Namulat akong walang magulang. Noon ay nakatira lang ako sa kalye . Sa kalsada ako lumaki ,namamasura para mabenta at may ipambaon sa umaga at' para narin may gagastusin sa araw araw.
Minsan na din akong muntikan na ma rape sa murang edad ko na katorse.Dahil sa kalye lang kasi ako natutulog kaya kung sino sino na manyak ang nag-aabuso sa akin. Natrauma ako noon. Hindi ko alam kung ano ang gagawin. Mabuti nalang at may tumulong sa akin na mga kasamahan ko rin na namamasura.
Kaya noon ng mag dyesi sais na ako ay sumama na ako kay Loti. Ang baklang nagrerecruit kung sino ang gustong magtrabaho sa bar. Kapag sixteen ay pwede na. I have no choice. Dahil gusto kong makapagtapos ng highschool at mag-kolehiyo sa susunod. Ngayon ay seventeen na ako. Isang taon nalang mag-kokolehiyo na ako. Kailangan ko ng mag ipon nang malaki.
"Oh! Bakit ngayon, kalang?" Sikmat sa akin ni Red. Isang bakla na nagma-manage ng bar kung saan ako nagtatrabaho. Siya lang ang pinapansin ko dito dahil magaan ang loob ko sa kanya.
Nasa dressing room na ako at isa isa kong hinubad ang aking suot. Wala akong pake kung may tao sa loob nito. Sanay naman ako. At puro naman babae at bakla ang kasama ko.
"Gumawa po kasi kami ng project eh." Sinuot ko ang palagi kong uniform. Isang kulay pula na sobrang iksi na dress na halos kita na ang panty mo at luwa ang dibdib. Para marami ang tip.
"Hay nako! Sinasabi ko na sayo. Tumigil kana sa pag -aaral! Kahit makapag tapos kapa ng kolehiyo mahihirapan ka parin maghanap ng trabaho! dito sa club gabi gabi kang magkakapera!" Inayos nito ang buhok ko at itinali pataas.
Si Red ay bakla at maalaga sa akin. Hindi niya ako pinapatake out at pinapasayaw sa harap ng stage hindi katulad ng iba.Naawa daw kasi siya sa akin . Kaya ayaw niya na ganon ang ginagawa ko kaya hanggang serve lang ako. Kahit saakin ay ayoko ng ganon.
Tama nga siya.Malaki nga ang kita ko dito. Sa isang gabi ay nakakakolekta ako ng three thousand pesos na tip. Ang sweldo ko tuwing gabi dito two fifty naman. Mas malaki ang sahod at tip ng mga babaeng sumasayaw sa stage.Lalo na kung nilalabas ng mga babae.
Dito na ako nagkamulat, sa apat na sulok nang bar na ito. Madilim, mausok, landian dito, landian doon, may nambabastos pero hindi ko nalang pinapansin. Minsan may nag aamok pero naagapan naman ng mga bouncer.
Normal na sa akin ang mga ganito. Ang hindi normal sa akin ang mga simple at marangyang pamumuhay nang mga ka edad ko. Sobrang naiinggit ako. Pero alam ko na hanggang pangarap lang ako.
"Ah Red, kailangan kita sa labas! nandiyan ang grupo nila Mondragon!" Impit na kilig ni Chelsea ang nag agaw atensyon sa amin.
Sa tuwing naririnig ko iyan ay nangangamba na ako. Ilang beses ko na rin nakikita dito si Marco pero iba parin ang bilis ng tibok ng puso ko. Kahit hindi naman siya na mamansin.Ilang beses ko naman siyang makitang nakatingin ng seryoso sa akin pero hanggang doon nalang iyon.
Kung gaano ka bagsik at ka takot ang apelyido niya ganon din siya. Sa katawan na makisig, ang ma awtoridad na gwapong mukha at lalo na sa kapangyarihan. Huminga ako ng malalim at pinagmasdan ang aking repleksyon sa salamin.Kaya ko ito. Sanay na ako.
Kabanata 13Fucking muchMatapos ang halos isang araw na pagbiyahe.Hinatid kami nang private chopper sa isang islang alam kong pribado. The view and the prestine crystal clear ocean looked so alluring.Ang kanyang resthouse ay nasa tuktok ng tila maliit na bundok. Hagdan naman na bato ang patungo sa dagat. The rest house look's so peaceful and the wind from the ocean was like a lullaby. Parang gusto kong matulog dahil na din sa antok.Sa dagat ay may nakita akong isang yacht. The waves of ocean seems so calm. Parang dinuduyan ka ng hampas ng hangin at ang sarap matulog kapag ganito. Alas tres na din nang hapon. And I can't wait to see the sun set.Sumabog ang buhok ko dahil sa hampas ng hangin. I gasped in awe. All my life, I didn't imagine me on these. On these kind of place. Living my life peacefully with someone I love. Yeah, I figured it out last night. Why am I crying ? Why am I hurting ? sa tuwing nakikita ko siyang may kasamang babae? because I love him , but I am too afraid to
Kabanata 12Lucy"Happy birthday!"Bungad sa akin ni Red sa cellphone.Napangisi ako.Papasok ako ngayon sa gate nang aming eskwelahan. Dumaan pa ang isang buwan. Gumraduate na ako. Bumabalik nalang ako sa eskwelahan upang magpa pirma ng aking clearance.Ang saya sa pakiramdam pala ang gumraduate. Parang malaking parangal na iyon sa akin.Kahit wala man akong magulang ay nakapagtapos ako. Hindi biro ang mga tulong sa akin ni Marco.At aaminin ko din na habang tumatagal lumalala ang pagtingin ko sa kanya.Iyong makita ko lang siya sobrang bilis bilis na ng tibok nang aking puso. Iyong excited ako umuwi palagi dahil alam kong makikita ko siya.Hindi rin biro ang makasama siya sa iisang bubong."Salamat." Sabi ko pabalik.May mga ngumingiti sa akin pagkapasok ko. May bumabati na din. Ganon din ang ginawa ko pabalik."Oh anong selebrasyon mo diyan? Mayaman iyang sugar daddy mo. Alam kong may regalo yan sayo mamaya!". Ano? Sugar daddy? Halos matawa ako sa sinabi niya.Hindi bagay kay Marco ang gano
Kabanata 11Fucking swearSa ngayon sapat na sakin kung anong meron kami. Hindi ko man masyadong maintindihan ang iba niyang pilit ipaintindi pero sa huli napili ko ang magpatianod na lamang sa agos ng buhay ko ngayon.Sa ngayon ang laki ng dapat kong ipagpasalamat sa kanya. I'll do anything for him. I'll do anything even if it's hurts.He's my key for everything.He unlocked me for being a prison of my dark past.For being a lowprice slut in a bar.He gave me the key of my own success.Sa ngayon wala pa pero alam kung sa susunod ay' makakamit ko na ang gusto ko."Anong kurso ang kukunin mo mag college? Isang buwan nalang! Graduate na tayo!" Monica exclaimed happily.I smiled at her. "Gusto ko nang Tourism! Gusto ko talaga mag travel! Iyong international! Yun talaga ang gusto ko noon pa!". Noon pa man hanggang pangarap at panaginip lang ako tungkol sa pangarap ko. Pero ngayon nakalaan na ang lahat at handa para sa aking pag-aaral sa college.Umayos siya ng upo.Nasa harap kami ng oval ngayo
Kabanata 10I will wait Napabuga ako sa hangin. Pumasok ako sa loob ng shower. Hinubad ko isa isa ang aking basang uniporme at iniwan ang bra at panty kong itim. Isinampay ko iyon sa sampayan.Agad binalot ang aking katawan ng tubig galing sa shower. Suminghot ako dahil sa nagbabadya na namang luha. Nakatayo lang ako doon at niyakap ang sarili.Kinakabahan ako sobra.Kinakabahan ako sa sariling nararamdaman. Bakit ganito ang mga reaksyon ko?Oo,malaki ang utang na loob ko sa kanya. Kaya pinagsisilbihan ko siya. Pero dapat may limitasyon ang utang na loob na iyon. Dapat pigilin ko ang anumang dapat pigilin.Mayaman siya,gwapo, sikat at may ipagmamalaki . Maraming karanasan sa mga babae mula noon pa man. Kahit noong sa bar pa ako nagtatrabaho mismo ay kita ko na iyon. Pero bakit ngayon ang sakit naman yata? Kinagat ko ang nanginginig na labi at hinayaan ang luha na sumabay sa agos ng tubig. Mag-aaral ako ng mabuti hanggang makapag tapos ako. Yun naman ang sabi niya diba? Kung makapag tapo
Kabanata 9Babaeng galing AmerikaIlang araw ang nag daan. Normal ang lahat pero ang puso ko yata ang abnormal.He's being gentleman.Hatid sundo ako sa eskwelahan sa hapon naman ang driver na ang susundo. Umuuwi siya nang alas sais minsan alas otso. Ako naman tapos na sa mga gawain at nakapagluto na nang ganong oras. Pero ngayon tila may hangganan ang aking kasiyahan."Hindi ako uuwi mamaya " Napa tigil ako sa pag inom ng gatas sa sinabi niya. "O-Okay.." Nasa hapag kami ngayon at kumakain. Seven-thirty na nang umaga alas otso yung klase ko."Wag mo na akong hintayin." Sabi niya na hindi nakatingin sa akin. Nasa isang magazine ang kanyang tingin habang umiinom siya nang kape. Bigla akong nakaramdam nang kirot. Alam ko na ganito naman siya noon. Hindi na ako dapat magtaka kung ganito na naman siya ngayon.He's being cold again. We don't talk that much now.Nang nauna na siyang lumabas dahil aalis na kami hindi ko mapigilan na hindi sumulyap sa magazine na tinitigan niya kanina. Napataas
Kabanata 8Kiss meNaging maayos naman ang sumunod na buwan. Hindi na naulit iyong ginabi ako. Nakakahiya naman kung uulitin ko pa.Sa eskwelahan may kumakausap na sa akin. Hindi ko alam kung bakit. Pero masaya ako na hindi na tulad nang dati."Hi Maria!"Lumapit sa akin si Monica.Isa siya sa mga kaklase ko na kumakausap na din sa akin. Hindi naman siya masama sa akin noon.Tinigil ko ang pagliligpit nang gamit ko. I smiled to her. She's friendly naman nahihiya lang daw siya nung una dahil hindi daw ako namamansin."Hello." Sagot ko dito. Kung noon hindi masyadong presentable ang uniform ko ngayon nasisigurado kong malinis at presentable na.Magmula sa bag,sapatos at hanggang sa mga gamit pang eskwela. "Uuwi kana?" Tanong niya.Ngumiti ako at tumango.Patuloy lang kami sa pag kuwentohan hanggang palabas ng school. May sumusundo sa akin sa tuwing labasan na.Habang palapit kami sa gate may lumapit sa amin."Ah hello Maria.Uuwi kana?"Ngumiti ako at tumango dito.Siniko ako ni Monica nang makal







