บททั้งหมดของ One Night Stand With my Professor: บทที่ 21 - บทที่ 30

Kabanata 22Kusang pumatak ang luhang kanina kupa pinipigilan dahil sa lalim ng pag iisip ko. Sino ba namang matutuwa na ang boyfriend mo or future husband mo nakikipag landian sa iba?! Sinabi ko rin ito sa family ko dahil hindi ko kayang suluhin ang problema lalo na sa kalagayan ko.Kailan pa kaya nya ako niloloku? Hindi ba ako sapat,oh hindi pa sapat na magkakaanak na kami? Nawala ako sa ulirat ng tumonog ang cellphone ko. Agad akong napatingin upang malaman kung sino ang tumawag.Pikit mata ko itong hindi pinansin at hinayaan nalang, kusang namatay ito, wala akong balak makipag usap sa lalaking yun lalo nat galit ako sa kanya.From: BabeMJ?Pick up youre phone, I need to talk to you?From: BabeBabe? Please, If are you mad at me please give me a chance to explain?From: BabeWhere are you? Pupuntahan kita please sumagot ka naman oh?Yan ang mga txt na natatangap ko sa lalaking yan."Manigas ka!!" Inis na sabi ko habang nakatingin sa cellphone ko."Ngayon ka hihingi ng explanation

Kabanata 23MJ pov*"What, Where, When, Why?!" Gulat na reaksyon ni karen, Na kwento ko kasi sa kanya ang tungkol kay Daniel at dun sa babaeng katukaan nya.Hindi ko alam kung sino yung babae pero ang alam ko. Malandi sya yun ang pagkakakilala ko sa tuko nayun. "Ginawa talaga nya yun?" hindi parin sya makapaniwala sa sinabi ko."Baka, nag kakamali kalang Mj, Mahal ka ni Sir Daniel." Tignan nyo to kanina hindi makapaniwala sa kwento ko, ngayon hindi makapaniwalang ginawa ni daniel yun."Saan kaba kampi ha?! Kanina naiinis ka sa kanya ngayon gusto muna syang ipag tangol?!" napairap ako dahil sa kanya, sasabog na ako sa inis dahil sa babaeng ito, baka manganak akong wala sa oras."Okay, sorry na, kasi hindi lang ako sang ayon sa kwento mo, na magagawa ni Sir Daniel yun," napatingin ako sa sinabi nyang yun, kaya maslalo akong nainis."So sina sabi mong sinungaling ako!" tinuro kuna ang sarili ko."hindi-," mag sasalita pa sana ito pero pinigilan kuna."Kilala mo ako Karen, hindi ako sinu

Mj pov*"Babe!!" napabalik ako sa reyalidad ng gulatin ako ni daniel, pano ba naman kasi ang dami kung problema isama pa natin yang Chelsea na yan."kanina pako tawag ng tawag sayo dimo ako pinapansin?" sabay yakap nito sakin at isinik-sik pa talaga ang mukha nya sa leeg ko, damang dama ko ang init ng kanyang hininga."Sorry may iniisip lang," paunmanhin ko sa kanya."Ano ba yang iniisip mo, mukhang malalim ata," sabi nito habang isinisik-sik ulit ang mukha nya sa leeg ko."Wala, Ano pala yung sinasabi mo?" pang iiba ko ng usapan namin bago pa bumigat ang atmosphere.Huminga muna ito ng malalim bago nagsalita at inialis nya na ang mukha nya sa leeg ko at hinarap ako. "Sina sabi kulang naman babe, tumawag sakin sina mom and dad inaayos na nila ang wedding preparation natin," ay oo nga pala next week na ang kasal at malapit narin akong manganak, hindi kuna namalayan ang oras at araw na dumaan, sa sobrang pag iisip ko sa Chelsea nayun pati kasal ko nakalimutan kuna, dalawang linggo nari

Nagising ako ng may naramdaman akong parang may gustong lumabas sa pagitan ng hita ko. Napa O as in O talaga ako dahil pumutok na ang panubigan ko. "Da-Daniel, ma-manganak naku ahhh!" napasigaw na ako dahil sobrang sakit na ng tiyan ko sobrang sakit, hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko."Daniel!!" ngunit wala talagang dumarating na daniel. Nasan naba ang taong iyon ngayon na kailangan na kailangan ko sya wala sya."Whats happening?" gulat na tanong nito, hindi nya ba nakikita manga nganak naku tatanungin nya pa ako ng ganyan?"Ano ba, manganganak nako, ahh, dalhin muna ako sa ospital!" hindi iyon tanong kundi pakiusap dahil hindi kuna talaga kaya."Ok, ok!" kaya agad agad ako nitong binuhat palabas ng condo unit nya. Kita ko sa mga mata nya ang pangamba dahil hindi nya rin alam ang gagawin."Relax, ok!" he whispered with me, kaya tango lamang ang isinagot ko, excited ako na hindi ko maintindihan? Excited akong makita ang kambal ko, pero kinakabahan ako baka hindi ko kayan

Pinag mamasdan ko ngayon ang tanawin sa loob ng eroplanong sinasakyan namin ngayon ng asawa ko. Malapit ng lumapag ang eroplano sa Texas. Dito ang napili naming lugar ng aming honey moon. Bahagi parin ito ng United States, South Central."Are you ok?" Tanong ng asawa ko habang naglalakad kami palabas ng airport.Hawak nya ang kamay ko habang hila nito ang bagahe namin. Sa Houston airpot kami lumapag. "Oo. Pero iniisip kulang yung mga anak natin, na m-miss ko sila." I'm not used to being away from my children, I want to take care of them. It's true what they say when you have an family and you have children, you will always think of them."Don't worry babe, tatlong araw lang naman tayo mawawala. Tsaka wag kanang mag ala-la si Momy at Dady naman nag aalaga sa kanila?paniguradong tuwang tuwa sila,nandon din si lolo," mabahang sabi nito. Inaantay namin ang kotseng mag susundo samin papuntang hotel na tutuluyan namin dito sa Houston. The Landcaster,Hotel ZaZa Memorial City. Kami nag pa boo