Lahat ng Kabanata ng How To Catch A Billionare: Kabanata 21 - Kabanata 30

Isaid’s POVNaghihintay ako sa labas ng Herrera Sovereign Defense building, nagmamasid sa bawat taong lumalabas. Marami na talagang bagong mukha rito na hindi ko na kilala. Sabagay, matagal-tagal na rin nung umalis ako kaya bakit pa ba ako magtataka? Nakatalikod ako, nagpapanggap na abala sa pag-check ng cellphone, ngunit ang totoo, inihahanda ko ang sarili ko para sa plano kong pag-takas sa kanya ngayong araw. Si Aika ‘yun. Hindi ko alam kung saan ako humugot ng tapang, pero ang alam ko lang, hindi ko na matiis na makita siyang laging pagod at stresado sa impyernong opisina na ito. Gusto ko lang siyang ilayo, kahit isang araw lang. Kahit konting pahinga lang, na hindi iniisip ang trabaho o ang mga problema sa paligid niya.Nagningning ang mga mata ko nang makita ko na siya sa wakas. Suot niya ang paborito niyang itim na blazer, naka-high heels pa rin kahit pagod na ang katawan niya. Nakita kong may kinakausap siyang kasama, pero hindi ko na iyon inintindi. Kailangan ko na siyang ilay

Aika’s POVHabang nakahiga ako sa malambot kong kama, hindi ko mapigilang mapangiti. Tahimik na ang paligid, tulog na ang mga amo ko, kaya relax na akong nakakapagpahinga, pero ang puso ko, kanina pa parang abnormal. Parang ang taba, parang may kuryenteng nangingiliti, ganoon ang napi-feel ko.Sa wakas, gumagana na ang plano ko. Walang kahirap-hirap, nakuha ko na ang loob ni Isaid. Akala ko noon, mahihirapan ako sa kaniya kasi baka may iba na siya, baka may asawa na. Suwerte na lang talaga na single pa siya at ang… ang hot na niya talaga ngayon. Lalo na nung makita ko nung nag-camping kami ang katawan niya. Habang naliligo siya sa falls, hindi ko mapigilang mapatitig sa katawan niya. Ang ganda ng dibdib, bycep at mga abs niya.Pero iba talaga ang tadhana kapag nagpasya itong makialam. Ang simpleng plano ko na kunin ang loob niya at hindi dapat seryosohin dahil gusto ko lang talagang maging mayaman, makaahon sa hirap ay nauwi sa isang bagay na hindi ko inasahan. Ngayon, hindi ko lubos

Isaid’s POVParang nagiging seryoso na ako kay Aika, iyon ang totoo.Matapos ang dessert nagpaalam siya na magpupunta sa banyo kasi magbabawas siya ng panunubig.Naghintay ako sa labas, nag-aalala na baka matagal siya. Pero nang makita ko siyang lumabas, napaka-fresh at blooming niya. Mukhang nagpahid ulit siya ng powder at lipstick. “Okay ka lang?” tanong ko.“Oo, sobrang saya ko ngayon!” sagot niya habang bumabalik sa aking tabi.Habang papalabas kami ng restaurant, hinawakan ko ang kanyang kamay. “Aika, ganiyan ang gusto ko. Palaging nakikitang masaya ka. Maging masaya ka palagi. Gusto ko ganoon. Mahalaga ka na sa akin kaya gusto kong mawala sa pagkatao mo ang pagiging malungkot na tao.”“Isaid, salamat sa pagiging mabuti mong tao sa akin. Inaamin ko, oo, simula nung maging close ulit tayo, nakakaramdam na ulit ako ng saya. Dahil sa iyo, nagiging masaya na ako,” sabi niya habang seryoso ang mukha.“Masaya akong marinig ‘yan. Basta, mahalaga ka na sa akin kaya asahan mo na hanggang

Aika’s POVSa totoo lang, hindi ko alam kung paano ako napapayag ni Isaid na tumulong sa flower shop niya ngayong araw na ‘to. Hindi ako tumatanggap ng suweldo, pero aba, pagdating sa bulaklak, tila ba natural sa akin ang mag-ayos ng mga bouquet. Kaya ayan, heto ako ngayon, pawisan at bahagyang nangangamoy rosad, pero masaya. Si Isaid naman, kanina pa ‘to mukhang pagod. Mukhang kailangan ng pahinga—at isang masarap na kape ang solusyon dito. Puwede rin mag-cake para makadagdag energy dahil sa tamis nitong taglay.Hinawakan ko ang braso niya. Ramdam ko ang tensyon sa katawan niya. Pagod na pagod. Kaya naman hindi na siya nagdalawang-isip. Tumingin siya sa akin at ngumiti nang mahina.May malapit na coffee shop sa flower shop niya. Doon na lang kami pumunta para mabilis kaming makabalik sa flower shop niya.Kailangan niyang ma-de-stress, at para na rin sa lahat ng pagpapasaya niya sa akin nitong mga nakaraang araw. Alam kong hindi niya inaasahang mangyayari ito, pero ayan, surprise ko r

Aika’s POVPagpasok ko sa loob ng Room 69, nanlaki ang mga mata ko. Hindi ko inasahan na ganito kaganda ang apartment ni Aliyah. Mula sa malalaking bintanang hinahayaang pumasok ang malamig na hangin hanggang sa malambot na sofa na parang nakakaakit upuan—ang lahat ay tila sumasalubong sa akin, parang sinasabing, “Dito ka na. Dito ka magpahinga.”Humiga ako sa sofa at doon ko napagtanto ang bigat ng lahat ng nangyari sa buhay ko. Parang lahat ng pagod, lahat ng sama ng loob mula kina Tita Teofila at Liya, sa mga ka-workmate ko, biglang bumagsak sa balikat ko. Pero ngayon, narito ako, malaya, kahit isang gabi lang.Nag-vibrate ang cellphone ko. Si Aliyah na naman ang tumatawag.“Kumusta? Nakuha mo na ba ang susi?” tanong niya at kahit nasa kabilang linya, ramdam ko ang excitement niya.“Oo, nandito na ako sa loob,” sabi ko na bahagyang napangiti habang tinitingnan ang paligid ng malinis at maluwang na apartment. “Aliyah, ang laki ng lugar na ‘to. Sigurado ka bang libre ako dito?”“Of c