Todos os capítulos de How to Keep the Bad Boy On My Side: Capítulo 61 - Capítulo 70

NICOLA "I still can't believe it," bulong ko sa sarili.Sumandal ako sa upuan ng kotse, dinig ko ang mahinang tunog ng makina habang nagmamaneho patungo sa kasal ni Paolo. Hindi ko pinagtunan ng pansin ang magandang tanawin sa labas, subalit nasa milya-milya ang isipan ko. Malakas na kumakabog ang dibdib ko sa pagiging masama at di makapaniwala na nasa realidad ako ng pangarap ko.Just a month ago, Chandria became officially mine. Walang halong biro, girlfriend ko na siya. Even now, saying it in my head felt surreal. Madali pala siyang bilhin, pero mahal ko talaga s'ya. May isa akong problema: paano ko sasabihin ang 'i love you'? Kasi tuwing maglalakas loob ako ay bigla namang manghihina ang tuhod ko. I don’t know how to express my affection through words, but I’ve mastered the art of showing it through my actions. Every glance, every touch, every little thing I do—it’s my way of screaming the feelings I can’t say out loud. Words can falter, but actions? They never lie.Kaya dinadaan

CHANDRIA Minulat ko ang mga mata nang tumama ang liwanag ng sumisikat na araw sa umagang ito. Bumangon ako, kasabay ng pagngiti nang makitang nakaupo sa dulo ng kama si Nicola. Bahagyang nakakurba ang likod habang nakayuko. May hawak siyang sigarilyo na dahan-dahang hinihithit. His bare back was exposed as morning ligjt filtered through curtains, casting soft, golden rays across his tone shoulder. Pinagkatitigan ko ang bawat linya ng muscles ng likod niya. Nakatalikod siya pero mukha ng sexy, kaya naakit akong hagkan siya ulit. Pumewesto ako siya, hinigpitan ang kapit sa manipis na kumot na bumabalot sa katawan ko. Ramdam ko pa ang init ng pagsasalpukab namin kagabi. Ginala ko ang tingin sa komplikado niyang tattoo sa likod. It was twin wings, dark and sweeping across his shoulder blades, their design are both fierce and hauntingly beautiful.Kanina pa niyang napapansin ang kalikutan ko pero hinayaan niya na hawakan ko ang likod niya. Puno ako ng kuryosidad na binaybay ang daliri

NICOLA Pumasok ako sa La Nuit VIP Night Club. Alas dyes ng gabi at abala ang mga suki ng club sa paglabas-masok. Naningkit ako sa kumikislap na mga ilaw na may mga kulay pula, asul at dilaw na umaagaw. Ramdam ng kalamnan ko ang humahaplos na malakas na tugtug ng musika na sumasabog sa dingding na hinaluan ng bulungan ng mga kliyente Dumapo sa ilong ko ang amoy magkahalong amoy ng pabango, usok at alak.I stepped in, my eyes scanning the room, kabisago ko ang bawat detalye at pasikot-sikot sa club na parang mapa sa utak. Nandito ako para sa isang rason, ang manmanan si Artemio. Binabalak kong ipadakip siya sa police ngayong gabi kaya sinadya akong hindi isama ang aking bodyguards pero konektado ako sa pulisyo at sa isang pindot ko'y darating sila agad. Binigyan ko ng trabaho si Paolo na bantayan niya ako at siguraduhing mapagtagumpayan ang entrapment operation.Pagod na ako sa pagba-blackmail niya. Hindi habambuhay na mahing principal sponsor niya ako para lamang iligtas at maitago an

CHANDRIA "Mom?" Narinig kong tawag ni Liam sa akin. Nasa kusina ako, abala sa pagkain ng natirang ube cake dahil nakaramdam ako ng cravings. Alas nwebe y medya na pero hindi pa umuuwi si Nicola. Baka nasa monkey business ulit. Namamangha ako kung ano ang business niya at bakit niya tinatago. Wala sa kutob ko ang pambababae niya.Pero minsan nasa kaibutaran ng puso ko o nasa ilusyon ko na pwede niyang labagin ang babala ko. Kayang-kaya niyang mambabae na likod ko. A womanizer can't be change in a day. Why I'm so delusional?"Hmm, what's the matter baby?" Tanong ko na di kaagad tiningnan."Mom, umiiyak po sina Layla at Leone," nababalisang imporma niya.I stopped eating. "Bakit? May nag-away naman ba sila?"Lumapit ako sa anak ko. "Hindi po. Sabi ni Layla masakit daw ang lalamunan niya samantala si Leone ay masakit daw ang tyan. Parang ganoon din ako, mom." Sumisinok niyang saad na ngayong hinahawakan ang tyan. Tinampal ko ang noo niya. "Mainit ang noo mo. May lagnat ka yata," kinaka

NICOLA Nakatulog ako mula sa sobrang pagod at sakit ng katawan ko imbes na maligo lamang. Umuungol akong bumangon dahil humihigpit ang kalamnan ko at mahapdi ang mga sugat ko. Sa halip na maging marupok, tiniis ko ang kirot. Saka mabilis kong sinuot ang hinaram kong pantalon at polo t-shirt kay Paolo. Dali-dali akong nagpaalam sa kanila at dumiretso ng bahay. Malakas ang tibok ng puso ko sa kaba na baka magagalit si Chandria. Unang beses kong umuwi na may importanteng tao na nag-aalala sa pagkawala ko. Inagaw ni Yassel ang atensyon ko nang bumaba ako sa kotse ni Paolo. Nasa bukana siya ng mansyon. He was pacing back and forth nervously. His normally composed demeanor was replaced with frantic movements, his face pale and glistening with sweat."What's going on, Yassel?" Agaw pansin ko sa kakaibang kinikilos niya.Pumitlag siya, at mabilis na inangat ang tingin sa akin. "S-Sinugod po namin ang mga bata sa hospital," maingat niyang lahad. "Mataas po ang lagnat nila."Tila hinampas ak