Semua Bab Go Deeper (SPG): Bab 41 - Bab 48

"A-anong ginagawa niya rito?" nauutal at gulat kong tanong habang pinapanood silang nasa labas. "Zander? Anong rason niya para pumunta pa dito? At bakit siya pinuntahan ni Sir Kendrix at pinalabas pa ng kotse?" nagtatakang tanong ni Sean. "Mukhang hindi ito simpleng sitwasyon." "I knew it! Sabi ko na eh, si Zander talaga ang nakita ko kahapon. Bakit nandito na naman siya?" nagdududang tanong din ni Ashley. Punong-puno kami ng tanong sa aming isip. Hindi namin alam kung anong nangyayari. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang may ma-realize ako. Si Diana ay sakay daw ng puting kotse at si Zander naman ay nakasakay sa puting kotse. Hindi ko rin kilala ang kotse na ito, pero pamilyar ito sa akin dahil ito rin yata ang nakita ko kahapon na umaalog sa underground parking lot. Ano ba talaga ang meron? "OMG! Sir Kendrix! Zander!" histerical na sabi ni Diana habang nanginiginig. Pinahawak ni Sir Kendrix si Zander sa dalawang guard na nasa labas at agad naman silang umaksyon. Agad

12:55 na kaya bumalik na kami kaagad sa front desk. Hindi ko masyadong na-enjoy ang pagkain ko hindi dahil magmamadali, kundi dahil sa mga rebelasyon ngayon. Pinipilit ko naman na kalimutan pero mahirap pa sa ngayon. Nakakainis lang dahil kahit gusto ko nang kalimutan at huwag nang isipin, hindi ko pa magawa. Naiinis din ako sa sarili ko. "Stella, huwag mo na lang masyadong isipin. Alam kong fresh pa pero huwag kang magpapaapekto," pag-aalalang sambit ni Ashley sabay tapik niya sa balikat ko. "Oo naman. Kaya ko 'yan," natatawa kong sagot. "Oo, kaya ni Stella 'yan. Si Stella pa ba? At saka takot na lang talaga niya kapag nagpaapekto siya lalo na kapag nasa trabaho baka kasi mamaya nandiyan lang sa tabi-tabi si Sir Kendrix at mahuli kang nadadamay ang trabaho mo dahil sa personal issue mo," wika naman ni Zack. "Makakalimutan nga rin 'yong mga mokong na 'yon," sabi ni Sean na halata ang inis sa tono. "Huwag kayong mag-alala. Okay lang ako at saka gusto ko rin talaga mag-focus s

Makalipas ang ilang oras, nagkaroon kami ng coffee break pero hindi na umalis sina Sean at Zack sa front desk dahil sobrang daming guests na dumadating. Hindi na rin sana kami aalis pero pinilit nila kaming magpahinga kasi 15 minutes lang kaya sinunod na lang din namin sila. Pumunta kami ni Ashley sa break time room namin. "Stella, tapatin mo nga ako," bungad niyang wika pagkasara na pagkasara niya ng pinto. Pagod na pagod akong naupo sa lazy air chair. "Ano na naman ba 'yon?" "May something ba sa inyo ni Sir Kendrix?" "Hoy!" Napatingin ako kaagad sa paligid na may cctv. "Nababaliw ka na ba? May mga cctv dito!" "Huwag kang mag-alala, hindi pa naman naaaprubahan nila Sir Harrison ang pagkakaroon ng cctv na may microphone kaya safe pa. Hindi pa nila maririnig ang usapan natin kaya sabihin mo na," sambit niya. Huminga ako ng malalim dahil na rin sa sobrang kaba ko na akala ko ay napalitan na ang cctv. "Walang something sa amin, okay?" "Hindi ko lang kasi magets kung bakit k

"Dad, what are you talking about?" inis niyang sambit. Dahan-dahan ko siyang tinignan at nakita ko na halos magkasalubong na ang kilay niya sa galit. "You heard me right, Kendrix. Hindi mo siya pwedeng sisantihin," madiin niyang sagot. "What? Why?!" "Because Stella is one of our best employees here, we can't lose her. She has a big potential at alam kong magaling siya," seryoso niyang sabi. Huminga siya ng malalim. "Okay, let's say na magaling o may potential siya dad pero hindi lang iyon ang basehan. She doesn't have respect and manner! I don't want to tolerate that kind of personality! Imagine, she was talking with me like I'm not his boss," inis na inis niyang wika. Napatingin naman sa akin si Sir Harrison habang hindi niya ginagalaw ang ulo niya, tanging mata lang niya ang gumalaw. "Is that true, Miss Stella?" Sa puntong iyon, mas ramdam ko ang kaba ko lalo na si Sir Harrison na ang nasa harap ko at tinatanong na ako sa aksyon kong alam kong mali. "Ah, sorry sir pero