“แต่ไม่ทำ”“ถ้าจะพูดเรื่องนี้ ออกไปให้พ้นเลยนะ” คนขี้โมโหเงยหน้าขึ้นมองพัฒน์ชนะ ก่อนจะมองเขาตาขวาง “ครับๆ” ชายหนุ่มยกมือขึ้น เหมือนยอมแพ้แล้ว ก่อนจะเดินกลับออกไปจากห้องทำงานของเธอ วันนี้เขาไม่ค่อยมีงานจึงคิดอยากทำกับข้าวให้ภัทรานิษฐ์และพลอยไพลินกินเพราะพอจะมีฝีมืออยู่บ้าง แต่พอเปิดตู้เย็นก็ต้องส่ายหน้า เพราะมันมีแค่ไข่กับไส้กรอกพัฒน์ชนะขับรถออกไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า ภัทรานิษฐ์ได้ยินเสียงรถเขา แอบใจหวิวเล็กน้อยเพราะคิดว่าเขาไปแล้ว แอบย่องออกมาดูของใช้ของชายหนุ่ม พอเห็นว่าโน๊ตบุ๊คของพัฒน์ชนะยังวางอยู่ ที่เดิมก็ยิ้มออกมา แต่ก็หุบยิ้มทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆ ที่แอบดีใจ เธอกลับไปทำงานตามเดิม ยังดีที่ภัทรานิษฐ์มีลูกน้องดีงานที่ร้านจึงราบรื่น ไม่มีเรื่องให้กังวล หายไปเกือบสองชั่วโมง พัฒน์ชนะก็กลับมาพร้อมของกินเต็มไม้เต็มมือ มีผลไม้และอื่นๆ ด้วย ชายหนุ่มแทบจะเหมาซุปเปอร์มาเก็ตเหมือนกัน เพราะนั่นก็อยากทำให้ภัทรานิษฐ์กิน นี่ก็อยากทำให้พลอยไพลินได้กิน ทุกอย่างที่ซื้อมาไม่มีของเขาเลย มีแต่ของคนที่ชายหนุ่มอยากทำให
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
