พยัคฆ์ว่า พลอยขวัญเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยความตะลึงงันสายตาของหล่อนกับเขาประสานเข้าด้วยกันอย่างจัง ความรู้สึกเร้นลับทว่าเร่าร้อนบางอย่าง... วูบวาบอยู่ในดวงตาที่แลสบกันพยัคฆ์ทำให้หัวใจของพลอยขวัญเต้นแรง ดวงตาสีสนิมเหล็กชวนฝันของเขาสามารถสะกดให้หล่อนแน่นิ่งอยู่ในอ้อมแขนราวกับต้องมนตราให้ตายสิ... พยัคฆ์หล่อมาก หน้าผากกว้างลับกับสันคิ้ว จมูกโด่งเป็นสันสวย แลเห็นเส้นขนคิ้วสีดำเข้มเรียงเป็นแนวดกหนา รับกับดวงตารียาวคล้ายรูปทรงของผลอัลมอนด์ หนวดเคราสีดำเป็นตอแข็งระบายเป็นแพอยู่เหนือริมฝีปากหยัก ไล่ลงมาถึงคางแล้วโค้งขึ้นไปตามแนวกรามทั้งสองข้าง“แน่ใจนะว่าไม่เจ็บตรงไหน”“ค่ะ... ”พลอยขวัญตอบขณะสายตายังไม่ละจากใบหน้าหล่อเหลาของพยัคฆ์“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว... คราวหลังอย่าซุ่มซ่าม”เสียงดุๆ ของคนที่โอบร่างของหล่อนเอาไว้ในอ้อมกอด ช่วยฉุดหญิงสาวออกมาจากภวังค์เคลิบเคลิ้ม ภายหลังจากพยัคฆ์คลายท่อนแขนคืนอิสระให้หล่อนจากแรงกอดรัดลืมตัว พลอยขวัญก็รีบเดินลิ่วๆ ออกมาด้วยหัวใจเต้นแรงระทึกพลอยขวัญนึกตำอยู่หนิในใจ ที่พยัคฆ์ว่าหล่อนซุ่มซ่าม แต่เขาก็กอดหล่อนแน่น... อีตาบ้า... ดูท่าทางก็รู้ว่าหื่นครู่ต่อมาเครื
Last Updated : 2026-01-07 Read more