Semua Bab ฉากรักในคืนฝนโปรย: Bab 31 - Bab 40

49 Bab

บทที่ 31 การร่ำลาที่มาพร้อมความเร่าร้อน (2)

“เชิญครับ” เสียงทุ้มเอ่ยเชื้อเชิญ แต่ระหว่างทางก็ยังคงไม่ยอมปล่อยมือจากณาณีมแต่อย่างใด แสดงออกให้พราวตะวันเห็นแบบไม่ปิดบัง ซึ่งเธอก็แทบกรี๊ดผิดกับณาณีม ที่สายตาเธอเต็มไปด้วยคำถาม แต่ราฮีมก็ได้แต่ยิ้มให้ กระทั่งมาถึงร้านอาหาร ราฮีมเป็นคนสั่งอาหารให้ณาณีม ดูแลเทคแคร์เธอเป็นอย่างดี ส่วนพราวตะวันที่ตอนนี้รู้สึกอึดอัดกับบรรยากาศจนอยากลุกไปจากโต๊ะเสียหลายครั้ง แต่ยังปั้นหน้าให้ยิ้มได้เมื่อราฮีมหันมาคุยกับเธอ “คุณพราวอยากทานอะไรเชิญตามสบายเลยนะครับ มื้อนี้ผมเป็นเจ้าภาพเอง”“ค่ะ” พราวตะวันเอ่ยรับแค่นั้น ก่อนจะสั่งอาหารแบบไม่ได้สนใจ แค่ต้องการให้มันผ่านๆ ไปเท่านั้นเอง กระทั่งความอดทนของเธอหมดลง“คุณราฮีมกับณาคบกันอยู่เหรอคะ”“ใช่ครับ” คำตอบแบบไม่อ้อมค้อมของราฮีม ยิ่งทำให้   พราวตะวันอึ้ง ส่วนณาณีมพลอยนั่งนิ่งไปด้วยอีกคน ราฮีมเวลานี้ดูร้ายๆ บอกไม่ถูก เขาคิดจะทำอะไรกันแน่ “ตั้งแต่เมื่อไหร่ เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต
Baca selengkapnya

บทที่ 32 การร่ำลาที่มาพร้อมความเร่าร้อน (3)

“ก็คุณเป็นเมียผม ผมก็ต้องถามสิ”“บ้า! ทะลึ่ง! เลอะเทอะ”“คุณณา คุณอยากให้ความรักของเราเป็นแบบไหน คุณออกแบบได้นะครับ ผมไม่อยากทำให้คุณรู้สึกอึดอัด จนวันหนึ่งมันสายเกินไป เกินที่เราจะแก้ไข และทำให้เราต้องเลิกรากัน” น้ำเสียงของราฮีมจริงจังพอๆ กับความรู้สึก นั่นเพราะเขารักณาณีมมากและไม่อยากสูญเสียเธอไป “โอเคค่ะ งั้นสามเดือนหลังจากนี้ คุณจะได้เห็นตัวตนของฉัน ระยะห่าง มันอาจทำให้เรารักและคิดถึงกันมากขึ้น รวมทั้งมันอาจทำให้เราเลิกกันด้วยก็ได้”“งั้นมาลองดูกัน ว่าสามเดือนนี้เราจะรักหรือเลิก” ราฮีมยักคิ้วให้ เพราะมั่นใจว่าระยะห่างมันไม่มีอิทธิพลสำหรับเขาส่วนณาณีมเองก็อยากลองออกแบบความรักครั้งนี้ตามที่ราฮีมแนะนำอยู่เหมือนกัน แต่จุดสำคัญคือเธอกับเขาต้องไม่กลืนกินชีวิตของกันและกัน ต่างฝ่ายต่างต้องให้อิสระ มีพื้นที่ส่วนตัว ซึ่งหวังว่าความรักครั้งนี้มันจะช่วยเติมเต็มช่องว่างของเธอกับราฮีมให้เต็ม  ราฮีมใช้เวลาอั
Baca selengkapnya

บทที่ 33 สามเดือนแห่งความคิดถึง

สิ่งแรกที่ราฮีมทำหลังจากลงเครื่องที่เมืองไทย นั่นคือการโทรศัพท์หาณาณีม แค่ได้ฟังเสียงเธอ ดัชนีความสุขก็พุ่งสูงเหมือนกราฟในตลาดหุ้น เวลานี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ราฮีมก็มีความสุข นั่นเพราะมีณาณีมเติมเต็ม ยิ่งห่างกันเขาก็ยิ่งคิดถึงและเฝ้ารอวันที่จะได้พบกัน ราฮีมอยากบินไปหาณาณีมทุกอาทิตย์ แต่เธอขอไว้ เพราะไม่อยากให้เขาบินไปบินมา เดี๋ยวจะเหนื่อยเสียเปล่าๆ ส่วนราฮีมก็ไม่อยากขัดใจ เพราะนี่คือความรักที่เขาให้ณาณีมออกแบบ ส่วนเขานั้นพร้อมจะปรับตัว ซึ่งสิ่งที่ต้องปรับก็แทบไม่มีอะไร รักในแบบของณาณีม ก็เป็นรักในแบบที่เขาต้องการเช่นกัน รักที่มาจากหัวใจ รักที่พร้อมจะให้อิสระกันและกันจากกันหนึ่งวัน สองวัน สามวัน สี่วัน จำนวนวันค่อยๆ เพิ่มขึ้น แต่ที่แซงจำนวนวันไปไกลหลายร้อย หลายพันวัน คงหนีไม่พ้นความรักของณาณีมและราฮีม ที่มันสุกงอม หอมหวานไปหมด ระยะทางที่ไกลกันไม่สามารถทำให้หัวใจของทั้งคู่ห่างกันได้ แต่กลับยิ่งรักและคิดถึง “วันนี้เล็กขอตัวกลับบ้านก่อนสักหนึ่งชั่วโมงนะคะบอส พอดีมีเหตุด่วนน่ะค่ะ”
Baca selengkapnya

บทที่ 34 แรงดึงดูดกันและกัน

ทั้งสองคนต่างมีแรงดึงดูดกันและกัน ยิ่งอยู่ใกล้ก็ยิ่งเร่าร้อน ราฮีมไม่อาจยับยั้งความต้องการของเขาได้อีก ชายหนุ่มช้อนปลายคางของณาณีมให้เชิดขึ้นนิดหน่อย จากนั้นก็โน้มตัวลงไปจูบเธออย่างร้อนแรง ซึ่งณาณีมเองก็จูบชายหนุ่มกลับมาเช่นเดียวกันมือหนาของราฮีมลูบไล้แผ่นหลังของคนในอ้อมกอด ดึงชายเสื้อเชิ้ตตัวที่เธอสวมให้หลุดออกมาจากขอบกางเกงยีนส์ จากนั้นก็สอดมือเข้าไปข้างในเพื่อสัมผัสหน้าอกคู่สวย แม้จะถูกปกป้องด้วยบราเซียร์ แต่มันก็ตื่นตัวเมื่อราฮีมบีบคลึง“อืมม์…” ณาณีมครางออกมาเมื่อถูกจู่โจมสองจุดพร้อมกัน ราฮีมจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวที่ณาณีมสวมออกแล้วแยกชายเสื้อให้ห่างออกจากกัน ขณะที่ปากก็ยังคงมอบจูบให้กันและกันอย่างต่อเนื่องเมื่อชายเสื้อเชิ้ตแยกห่างกัน อย่างที่สองที่ราฮีมจัดการนั่นคือรั้งบราเซียร์ลูกไม้สีดำแสนเซ็กซี่ให้ขึ้นสูงไปกองอยู่บนเนินอกของณาณีม จากนั้นเขาก็ปกป้องหน้าอกคู่สวยของเธอด้วยมือ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ปากร้อนๆ อันช่ำชองทรมานเธอแทนความเสียวซ่านทำให้ณาณีมบิดเกร็งไปทั้งตัว เธอแอ่นไปด้านหลัง ใช้มือ
Baca selengkapnya

บทที่ 35 ไม่อึดอัด

“แล้วชอบไหมครับ”“ไม่” ณาณีมปฏิเสธอย่างอายๆ ใครจะกล้าบอกว่าชอบกัน เดี๋ยวราฮีมได้ใจ สรรหาสถานที่แปลกๆ มาชวนเธอมีเซ็กซ์อีกจะทำไง “ทำไม…มันตื่นเต้นดีออกว่าไหม”“ก็…ยอมรับว่าตื่นเต้น”“งั้นวันต่อๆ ไป จะเป็นที่ไหนดีนะ ระเบียงคอนโดเป็นไง เอ้…หรือว่ากระโปรงรถดี เอ้…หรือจะในลิฟต์ โอ๊ย! เจ็บครับเจ็บ” เสียงโอดโอยของราฮีมดังขึ้น เมื่อถูกณาณีมฟ้อนเล็บไปชุดใหญ่ “เจ็บก็หยุดคิดทะลึ่งได้แล้ว กลับบ้านกันเถอะ ณาหิวข้าวไส้จะขาดแล้วนะ”“โอเคครับ โอเค” ราฮีมยิ้มให้ ก่อนจะจัดการเก็บข้าวของกลับบ้าน ชายหนุ่มเดินจูงมือณาณีมออกไป พร้อมกับผิวปากเสียงดัง ปล่อยให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ที่เพิ่งกลับมาจากติดต่อเจ้าหน้าที่ไฟฟ้างง เพราะไม่คิดว่าเจ้านายหนุ่มยังไม่กลับ เพราะผ่านกิจกรรมเข้าจังหวะกันมา ทำให้ไม่สะดวกที่จะออกไปนั่งกินข้าวนอกบ้าน ราฮีมจึงจัดการโทร.สั่งอาหารจากโรงแรมที่หลังๆ เขาใช้บริการบ่อย ให้ไปรอส่งที่คอนโดมิเนียม เมื่อมาถึงเ
Baca selengkapnya

บทที่ 36 จุดเปลี่ยน (1)

ราฮีมทำแบบนี้กระทั่งเธอเดินทางกลับเมืองไทย เดี๋ยวก็รัก เดี๋ยวก็เฉยชายังกับคนไม่รู้จัก ผู้ชายนิ่งๆ แต่ลูกบ้านั้นพอตัว และเขาก็ตามใจเธอไปเสียทุกอย่างแบบนี้ ณาณีมไม่รักก็บ้าแล้ว “ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ยังอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน”“ผมรักคุณณาในแบบที่คุณณาเป็นนะ อยู่ไกลกันบ้าง ใกล้กันบ้าง มันทำให้เราคิดถึงกันและโหยหาเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกัน มันทำให้เรายิ่งรักกันและถนอมกันและกัน ผมเองก็ชอบที่ความรักของเราเป็นแบบนี้ รักกัน ไว้ใจกัน ไม่ต้องมีข้อแม้หรือข้อผูกมัดเหมือนคู่อื่นๆ”“เมื่อก่อนคุณราฮีมไปอยู่ส่วนไหนของโลกมา...หืม”“ทำไมครับ”“ก็ถ้าเราเจอกันเร็วกว่านี้คงดี คงได้ใช้เวลาด้วยกันมากกว่านี้” ณาณีมตอบอ้อมๆ แอ้มๆ แต่เธอก็ไม่เคยเสียดายเวลาที่ผ่านมา เพราะอดีตสามีอย่างดาวินก็ถือว่าเป็นหนึ่งในความทรงจำที่มีค่าของเธอเช่นกัน “ขืนอยู่ด้วยกันมากๆ เกิดวันดีคืนดีคุณณาทิ้งผมขึ้นมา จะทำไง”“ใครจะกล้าทิ้ง ไม่หรอก&rd
Baca selengkapnya

บทที่ 37 จุดเปลี่ยน (2)

“ฉันดีใจนะที่แกยิ้มได้แบบนี้น่ะณา” ณิการ์เอ่ยขึ้น นั่นเพราะความรักครั้งนี้พลอยทำให้เพื่อนเธอสดใสเป็นกอง ซึ่งธัญมณเองก็เห็นด้วย“ฉันด้วย สีหน้าแกดูมีความสุขอ่ะ ฉันสัมผัสได้” “มันออกขนาดนั้นเลยเหรอ” ณาณีมจับหน้าตัวเอง เพราะไม่รู้จริงๆ ว่าสีหน้าของเธอจะเป็นแบบที่ทั้งสองคนพูด“มาก...แววตาแกก็วิ้งๆ มีประกายจนฉันอิจฉา ไปหย่าผัวมั่งดีกว่า เผื่อได้ผู้ชายใหม่ ดุ้นใหญ่ๆ บ้าง” ธัญมณยิ้มกริ่ม นั่นทำเอาณิการ์ต้องรีบถาม“เอาจริงเหรอยะยัยมณ”“พูดปากดีไปงั้น เพราะเรื่องอะไรฉันจะหย่าให้ชายโฉดหญิงชั่วมันมีความสุข อยู่เป็นก้างมันอยู่แบบนี้นี่แหละ สะใจดี” ธัญมณนั้นแค้นฝังหุ่นสามีที่มีเมียน้อย เธอจะตายไปพร้อมทะเบียนสมรสนี่ล่ะ สะใจดี “สะใจดี แล้วแกมีความสุขไหม” คำถามของณาณีมทำให้ธัญมณนิ่งไป “มีสิ ถ้าไม่สุข ฉันจะยิ้มได้แบบนี้เหรอ” เอ่ยจบก็ฉีกยิ้มกว้างให้เพื่อนทั้งสองได้เห็น 
Baca selengkapnya

บทที่ 38 รู้สึกอบอุ่นจากสัมผัส

“คุณแม่ไม่สบายเหรอฮะ” น้ำเสียงของภูมิแผ่นดินดูสลดลงไป เพราะห่วงผู้เป็นแม่ “ค่ะ ตอนนี้น้ามณพาคุณแม่ไปโรงพยาบาลแล้ว ส่วนเราก็กำลังจะตามไป”“ฮะ” เด็กชายเอ่ยรับอย่างว่าง่าย ณาณีมจึงรีบพาภูมิแผ่นดินไปยังโรงพยาบาลทันที ซึ่งระหว่างนั้นธัญมณก็ได้โทรศัพท์มาหา โดยบอกว่าณิการ์ไส้ติ่งแตกกะทันหันต้องผ่าตัดด่วนณาณีมจึงเปลี่ยนแผนยังไม่พาภูมิแผ่นดินไปโรงพยาบาลตอนนี้ เพราะถ้าไปก็คงไปนั่งรอในพื้นที่ของโรงพยาบาลจนกว่าจะผ่าตัดเสร็จ ไม่น่าจะดีสักเท่าไหร่ “น้องภูมิหิวไหมครับ” “หิวฮะ”“งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนดีไหม”“แต่ภูมิเป็นห่วงคุณแม่ อยากไปโรงพยาบาลเร็วๆ” คำตอบของเด็กชายทำให้ณาณีมยิ้มกว้าง รู้สึกอบอุ่นหัวใจแทนณิการ์ที่มีลูกน่ารักๆ แบบนี้“โธ่…ตัวก็เล็กแค่นี้ยังเป็นห่วงคุณแม่อีก แต่น้าณาว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องนะ ถ้าหิวน้องภูมิจะเอาแรงที่ไหนไปดูแลคุณแม่ล่ะครับ&r
Baca selengkapnya

บทที่ 39 รักต่างสี (1)

“ไม่จุ๊บหน่อยเหรอ” น้ำเสียงอ้อนๆ ของผู้ชายตัวโตเป็นยักษ์เอ่ยถาม มันช่างขัดกับภาพลักษณ์นักธุรกิจหนุ่มผู้ร้อนแรงของเขานัก “ไม่” น้ำเสียงตึงๆ ของณาณีมเอ่ยตอบ แต่ใบหน้าของเธอนั้นกลับแฝงรอยยิ้มไว้ตลอดเวลา “กอดก็ได้นะ”“ไม่กอด ก็วันนี้ณาโสด เรื่องอะไรจะทำตัวเหมือนคนมีแฟน” “งั้นพรุ่งนี้เจอกัน หึ…อย่าคิดว่าน้องภูมิอยู่ด้วยแล้วจะรอด” ราฮีมเอ่ยคาดโทษ นั่นทำให้ณาณีมรีบไล่ชายหนุ่มกลับห้องทันที “กลับห้องไปนอนได้แล้ว” เธอดุนหลังเขามาถึงประตู ร่ำลากันอยู่สองสามนาที ราฮีมจึงยอมกลับห้องของเขา ณาณีมส่ายหน้าให้ชายหนุ่ม ก่อนจะกลับมาจัดการอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยๆ ก้าวขึ้นเตียงนอนอย่างระวัง เพราะกลัว   ภูมิแผ่นดินที่กำลังหลับจะตื่น วันนี้ณาณีมเองก็เหนื่อยมาทั้งวัน จึงไม่แปลกที่พอหัวถึงหมอนได้ เธอก็หลับสนิทอย่างง่ายดาย    
Baca selengkapnya

บทที่ 40 รักต่างสี (2)

และใช่ว่าณาณีมจะวาดภาพเหล่านั้นเพียงคนเดียว เพราะเวลาที่ราฮีมเล่นหยอกล้อกับภูมิแผ่นดิน เธอก็แอบคิดแวบๆ ว่าหากวันหนึ่งเธอมีลูกกับเขาขึ้นมา ภาพมันคงจะอบอุ่น น่ามองเหมือนกับตอนนี้ แต่นั่นก็คือเรื่องของอนาคต ที่อาจเกิดหรือไม่เกิดขึ้นก็เป็นได้ เพราะสังคมสมัยนี้อันตรายรอบด้านจนเธอคิดที่จะไม่มีลูก จะได้ไม่ต้องมีห่วงให้ต้องทุกข์ เมื่อใช้เวลาเล่นทดแทนเวลาเรียนพิเศษจนครบ ณาณีมและราฮีมก็พาภูมิแผ่นดินไปหาณิการ์ที่โรงพยาบาล แต่ระหว่างทางเด็กชายก็ผล็อยหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน เพราะวิ่งเล่นมานานหลายชั่วโมง ซึ่งราฮีมก็ใช้จังหวะนั้นเปิดคลิปที่เขาถ่ายไว้ให้ณาณีมดู “ตอนพาน้องภูมิลงสไลเดอร์หน้าณาตลกขนาดนี้เลยเหรอ” เห็นหน้าตัวเองแล้วณาณีมก็ขำ แต่สไลเดอร์ที่เล่นมันสูงจริงๆ นะ เล่นทีก็เสียวที  “ตลกมาก ผมยังนั่งขำจนท้องแข็ง” ราฮีมหัวเราะออกมา ส่วนณาณีมนั้นก็เปิดดูคลิปที่ชายหนุ่มแอบถ่ายเอาไว้ “ถ้าเพื่อนฉันเห็นคลิปพวกนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ เพราะฉันเองก็ห่วงน้องภูมิที่ถูกปุ้ยอัดสารพัดความรู้ที่คิดว่าจำเป็นใส่หัวตั้งแต่ตัวเท่านี้ ทั้งๆ
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status