Semua Bab A Love Reclaimed: Fated To Love You: Bab 161 - Bab 170

Ngumiti nang may paghingi ng paumanhin si Rhian, "Pasensya na, wala ako sa mood nitong mga nakaraang araw. Saka wala akong oras para sa mga ganitong bagay.” Hindi tanga si Rhian. Alam niya ang ganitong galaw. Magalang ang kanyang pagtanggi, kaya’t bahagyang nanghinayang ang binata, ngunit hindi ito nagpumilit at umalis na lamang. Sa wakas, naging tahimik muli ang kanyang paligid.Nang makaalis ang lalaki ay nakahinga ng maluwag si Rhian. Uupo na sana siya nang marinig niya ang isang pamilyar at malinaw na tinig ng lalaki. "Rhian? Ikaw ba yan?" Pagkarinig nito, tumingin si Rhian sa direksyon ng boses at nakita ang isang lalaki na nakasuot ng iron-gray na tuxedo, isang ginoo, na may pagkagulat habang nakatingin sa kanya mula sa ilang hakbang ang layo. Nagtagpo ang kanilang mga mata, at nagningning ang mga mata ni Rhian na may halong gulat, "Senior? What a coincidence!” Si Mike, isang senior na nakilala niya sa ibang bansa, ay isa ring kilalang doktor sa hanay ng mas batang henera

Maraming sa paligid, ngunit ng sandaling iyon, parang aapat na tao lamang sila dahil sa mainit na atmospera sa paligid nila. Halos lahat ng mata ay nakatuon sa kanya. Pumikit si Rhian at marahan na bumuga ng hangin. Hindi na siya kumportable ngayong narito na si Zack sa malapit. Hangga’t maaari, ayaw niyang kausapin si Zack, o lumapit ito sa kanya. Tumingin siya kay Gino at nagtanong, "Bigla kang dumating, Mr. Gino. May kailangan ka ba?" Natigilan si Gino sandali bago natawa, "Iniisip ko na baka hindi magalang kung iimbitahan kita dito at pababayaan na lang. Kaya naisipan kong makipag-usap sa'yo sandali." Napilitan si Gino na akuin ang dahilan. Pagkasabi nito, palihim niyang tiningnan si Zack. Iritable ang mukha ni Zack, malinaw na wala itong balak magsalita o sagutin si Rhian. Sa narinig, bahagyang ngumiti si Rhian, "Ayos lang ako. Nakita ko lang ang senior ko dito, bihira kaming magkita kaya nais kong makipag-usap sa kanya sandali. Salamat sa pag-aalala mo, pero hi

Sa harap ng maraming tao, halos hilahin palabas ng lugar si Rhian ni Zack habang mahigpit na hawak ang kanyang pulso. “Ano ba! Bitiwan mo nga ako!” Pilit na sinubukang kumawala ni Rhian ng ilang beses, ngunit masyadong mahigpit ang hawak ng lalaki, hindi siya binigyan ng pagkakataon na makawala. Nang makalabas sila ng villa, saka lang lumuwag ang pagkakahawak nito sa kanyang pulso. Nang bitiwan si Rhian ni Zack, mariing kinagat niya ang kanyang labi. Umatras siya ng dalawang hakbang upang lumayo dito. “Ano bang problema mo?!” Hindi maitago ang inis sa boses na sikmat niya sa lalaki “Ihahatid kita—“ “Salamat nalang, Mr. Saavedra! Pero hindi mo na ako kailangan ihatid dahil kaya ko naman umuwi nang mag-isa! Saka nasa loob pa ang iyong ina at ang iyong fiancee. Dapat bumalik ka na sa kanila!” Matapos sabihin iyon, sinubukan niyang lampasan ang lalaki upang maglakad papunta sa parking lot. Nakakainis! Ano ba ang nakain nito at bigla siyang hinila sa harapan ng nakararam

Nang makita ang kilos ng bata, medyo nalito si Rhian. Sa panahon ng kanilang pagsasama, matagal nang nakasama ni Rain sina Rio at Zian. Sa tagal nilang magkasama, naiintindihan ng dalawang bata ang ibig sabihin ni Rain sa simpleng tingin o galaw nito. Pero si Rhian ay tila nahihirapan pa ring intindihin ito. Nang mapansin ni Rain na hindi siya maintindihan, medyo naiinip ito, bumuntong-hininga, at muling itinuro ang sarili. Lalong nalito si Rhian. “Mommy, gusto sabihin ni Rain na siya ang gumawa ng bahaging iyon,” paliwanag ni Rio. Nang marinig iyon, saka lamang naintindihan ni Rhian. Napangiti siya, “Ang galing mo naman, Rain! Ang dami mong nabuo!” Sa narinig na papuri mula sa maganda niyang tita, nagliwanag ang mga mata ni Rain at namula ang kanyang maliit na mukha sa tuwa. Tumingin siya sa kanyang ama na may halatang pananabik. Masaya at payapa ang paligid habang magkakasama ang apat. Nang mapansin ni Zack ang mga mata ng anak na puno ng inaasahan, alam niya agad ang i

Nang makita ang mga lalaking walang ekspresyon na may dalang mga kahon, naguluhan si Rhian. "Ano ito...?" Sumagot si Zack, "Lego. Narinig kong gusto nila itong laruin kahapon, kaya ipinamili ko sa aking assistant kagabi. May kasama rin itong mga mahihirap na puzzle. Sigurado akong magugustuhan nila ito." Hindi maiwasan ni Rhian na mamangha. Tiningnan niya ang mga matitikas na lalaki na parang hindi bagay sa mga hawak nilang kahon. "Papapasukin mo na ba sila?" Tanong ni Zack.Nagdalawang-isip si Rhian, ngunit sa huli’y tumabi, nagbigay naman si Zack ng hudyat sa mga bodyguards na ipasok ang mga kahon, pinanood sila ni Rhian na isa-isang inilapag ang mga dala nilang kahon sa sahig. Narinig ng tatlong bata mula sa dining area ang ingay sa labas at dali-daling lumabas upang makita kung ano ang nangyayari. Tumayo sina Rio at Zian malapit sa mga kahon, ang kanilang mga mata ay nagniningning sa tuwa. Si Rain naman ay tumakbo muna sa kanyang daddy, bago bumalik sa tabi ng dalawa