Tous les chapitres de : Chapitre 521 - Chapitre 530

Si Dominic ay tiningnan ang karamihan, ngunit hindi niya nakita ang maliit na bata. Unti-unti ay nagbago ang ekspresyon niya at nagiging masama ito.Bagamat sigurado siya na walang masamang tao na nandito na may masamang intensyon sa bata, hindi pa rin niya maiwasang mag-alala dahil hindi niya pa rin ito makita."Excuse me, sir..." Ang nagtitinda ng mga laruan kanina ay lumapit muli.Nang makita ang tao sa harap niya, bigla niyang nahinto ang kanyang boses.Para bang may kakaibang takot na naramdaman siya. Hindi niya alam kung bakit, pero parang ang aura ng lalaki ay mas nakakatakot kaysa kanina. Para bang nais siyang lamunin nito.Nang makabawi siya, linakasan ng nagtitinda ang kanyang loob at umubo nang bahagya, nagkunwaring aalis na parang walang nangyari.Ngunit bago pa siya makapag-lakad, nahawakan siya sa balikat ng isang malaking kamay.Walang kalikut-likut, alam agad ng nagtitinda na ang lalaki nga iyon.Nanginig siya sa takot at dahan-dahang humarap, "Sir, may kailangan po ba

Ang makulay na mga paputok ay sumabog sa kalangitan ng gabi.Sabay-sabay na tumahimik ang lahat at tinanaw ang tanawin sa kalangitan.Panandalian, tanging ang tunog ng tugtugin ng banda ang naririnig nila sa kanilang mga tenga.Parang upang umayon sa tahimik na atmospera, ang mga miyembro ng banda ay tahimik na nagbago ng tugtugin patungo sa isang mas mapayapang himig.Tumigil sandali ang mga patok ng tambol ni Dane, at saka dahan-dahang sumabay sa ritmo ng banda.Si Avigail ay hawak si Dale, tinanaw ang mga paputok na namumutawi sa kalangitan, at pagkatapos ay bumalik ang tingin sa maliit na batang lalaki na nakatingin sa mga patok ng tambol sa entablado. Isang ngiti ang sumik sa kanyang mukha.Sa kanyang tabi, si Skylei ay humawak sa kamay ng kanyang tatay at tumalon, sinubukang makita ang mga paputok sa itaas ng kalangitan.Ang maliit na bata ay masyadong mababa, at natatakpan ng mga tao sa paligid ang kanyang paningin. Tanging ang mga ulo ng tao lang ang makikita niya kapag siya’y

"Dane, pasensya na." Pagkatapos magbaling ng atensyon ng lahat sa kanila, humingi ng tawad si Dale sa kanyang kapatid ng may pagsisisi, "Dahil hindi ko kasi nahawakan ng maayos ang kamay mo, kaya ka naipit at nawalan ng direksyon..."Tiningnan lang ni Dane ang kanyang kapatid ng hindi alintana, "Marami kasing tao dito, hindi kasalanan ni Kuya, at hindi naman ako nawawala. Masaya akong magtugtog ng drums kanina."Nang marinig ito, napakunot ang noo ni Dale at nanahimik sandali, tapos ay dahan-dahang tumango at hindi nakalimutang mangako, "Pero sisiguraduhin ko na hahawakan ko ng mabuti ang kamay mo sa susunod, at hindi na ito mangyayari ulit!"Matapos iyon, mabilis na tumango si Dane at mahigpit na hinawakan ang kamay ng kanyang kapatid.Si Skylei na nasa gilid naman ay hindi nagpatalo at sumali sa saya, "Gusto ko rin! Hahawakan ko ang mga little brothers!"Habang sinasabi ito, seryosong hinawakan ng maliit na bata ang kamay ni Dane.Magkahawak ang kamay ng tatlong bata, ang kanilang m

Pagbalik nila sa hotel, nais ni Avigail na diretsong akyatin ang dalawang maliit na bata sa itaas.Ngunit parang may nagmamasid na may halong sama ng loob na sumusunod sa kanya mula sa likod.Bahagyang kumunot ang noo ni Avigail at lumingon, at nakita niyang malapit na sumusunod si Skylei, tatlong hakbang ang layo.Nang makita ng bata na tumingin siya, huminto si Skylei at may hitsura ng pagkabigo at inaasahan sa mukha.Sa hindi kalayuan, parang hindi nakita ni Dominic ang nangyayari at abala siya sa pagbubuhos ng inumin sa bar.Dahil dito, nilapitan ni Avigail ang maliit na bata. “Sky, gusto mo bang matulog kay tita?”Nanginginig na tumango si Skylei, at maingat na tinanong, “Pwede ba?”Nakita ni Avigail ang pag-aalangan sa mata ng bata kaya't nahulog ang kanyang puso. Tumingin siya kay Dominic na hindi kalayuan, at dahan-dahang sinabi kay Skylei, “Punta ka kay daddy, kung okay lang kay daddy, isasama kita.”Pagkarinig nito, kumislap ang mata ng maliit na bata at tumakbo agad kay Dom

Napansin ni Dominic ang malalim na iniisip ni Avigail, kaya't bahagyang dumilim ang kanyang ekspresyon."Kung hindi ka pa tapos, Mr. Villafuerte, hindi naman kita iistorbohin. Iinom na lang ako ng konti. Huwag mo na akong alalahanin."Tumango si Avigail sa kanya at tumungo sa bar.Tulad ng inaasahan sa isang presidential suite, puno ang bar ng mamahaling alak, at may ilang bote ng red wine na tila matagal na ang edad.Walang masyadong alam si Avigail tungkol sa alak, pero alam niyang nakakatulong ang red wine para makatulog. Tinignan niya ang paligid at basta na lang pumili ng isang bote.Narinig ni Dominic ang tunog ng pagbukas ng bote. Lumingon siya at sinilip ang ginagawa ni Avigail, pero hindi niya nakita kung anong bote ang binuksan nito. Paalala niya gamit ang mababa niyang boses, "Malakas ang tama ng red wine, kaya konti lang ang inumin mo."Kalma lang na tumango si Avigail.Tahimik sa sala, tanging tunog ng pagbuhos ng alak ni Avigail ang naririnig.Dahil dito, hindi na makapa