All Chapters of เชลยหัวใจมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

หญิงสาวไม่ออกความเห็นได้แต่กลอกตามองไปรอบ ๆ ความตื่นเต้นทำให้ร่างแน่งน้อยขยับถอยจนหลังชนฝา แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งด้วยความตระหนกเมื่อผนังที่ซ่อนกลไกเปิดออกโดยอัตโนมัติเผยให้เห็นอาวุธสงครามวางเรียงอยู่เต็มไปหมดจนน่าตกใจ“แม็กซ์! ที่นี่มัน...”บุษราคัมยกมือขึ้นปิดปากสั่นระริก เธอเคยเห็นอาวุธที่บิดามีไว้ในครอบครอง แต่มันก็แค่ปืนพกรุ่นเก่าเพียงกระบอกเดียวซึ่งทางการจัดหามาให้เทียบไม่ได้เลยกับอาวุธสมัยใหม่ที่มีอยู่มากมายพวกนี้“ที่นี่เคยใช้เป็นสถานที่ฝึกของทีมหน่วยปฏิบัติการพิเศษ เป็นคลังแสงอาวุธสงครามและปืนจู่โจมทางทหารทุกรูปแบบที่มีในโลกเลยก็ว่าได้ ถึงแม้ตอนนี้ผมจะไม่ใช่หนึ่งในซีลทีมซิกซ์ แต่ของพวกนี้ก็ยังถูกเก็บรักษาไว้อย่างเดิม นั่น...เอเค-47  และก็นั่น ไอเอ็มไอ ทาวอร์ ทาร์ 21 และที่อยู่ข้างหลังคุณเป็นปืนควบคุมด้วยระบบคอมพิวเตอร์ XM-29 อานุภาพสังหารของมันร้ายแรงกว่าปืนเล็กจู่โจมไม่รู้กี่เท่า ทีนี้คุณเชื่อหรือยังล่ะว่า ที่ผมไม่ให้คุณออกไปเดินเล่นข้างนอกตอนดึก ๆ น่ะ ไม่ใช่เรื่องหลอกเด็ก!”หญิงสาวยยังคงงนิ่งงันขณะกลืนน้ำลายลงคออย่างยาก

 เสียงหอบหนักนั้นหายไปพร้อมกับจูบหนักหน่วงจากปลายลิ้นถึงปลายลิ้นที่เกี่ยวกระหวัด หยอกเอินและยั่วเย้าจนไฟพิศวาสหวามแล่นพล่านราวกับประจุไฟฟ้า กายร้อนรุ่มของหนุ่มสาวต่างเบียดคลึงแนบชิดไปแทบทุกอณูก็ว่าได้บุษราคัมปราศจากความเคอะเขินที่จะตอบสนอง เธอเหมือนเด็กสาวสะพรั่งอยากรู้อยากลองที่สลัดคราบความไร้เดียงสาไปจนสิ้น ทุกที่ที่มือหนาใหญ่ลูบไล้ไปถึงเหมือนละอองไอร้อนผ่าวรดลงบนผิวพรรณอันหมดจดของกายสาวที่แอ่นรับอย่างลืมตัว“แม็กซ์” บุษราคัมทอดถอนหายใจอยู่บนหน้าตักของร่างสูงใหญ่ที่ความเคร่งเครียดกำลังขมวดตัวมากขึ้นทุกที บทลงโทษบทแรกด้วยจูบร้อนแรงดูเหมือนยังไม่สิ้นสุดกระทั่งหญิงสาวรู้ตัวว่าชุดนอนเลื่อนหลุดลงมากองที่เอวคอด ใบหน้าหวานเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อไปจนจรดใบหูเล็ก หญิงสาวจับจ้องดวงตาสีน้ำเงินเข้มปราศจากความดิบห่ามอย่างที่เธอเห็นในวันแรก แววตาดุดันของคนหน้าดุทว่าหล่อเหลาอย่างร้ายกาจถูกครอบงำด้วยไฟปรารถนา เนื้อตัวกำยำนั้นเครียดเกร็งจนเธอรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย ฮอฟมันน์กำลังต้องการอย่างที่สุด หากก็ยังไม่ใช่ตอนนี้“แม็กซ์...ยะ...ออย่าค่ะ&rd

หญิงสาวทำตามที่เขาสั่งด้วยการพร่ำขออย่างลืมอายทั้งแอ่นกายเปลือยเพื่อตอบสนองความใหญ่โตของอดีตนาวิกโยธินหนุ่มที่เริ่มขยับแรงเร็วไม่มียั้ง ใบหน้าสวยส่ายสะบัดและลืมตัวจิกปลายเล็บไปบนผ้าคลุมเตียงก่อนแตะไต่ไปบนแผ่นหลังและกล้ามเนื้ออกหนั่นแน่นที่ชื้นไปด้วยรอยเหงื่อ ใช่แต่อุณหภูมิในร่างกายของเขาที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่เธอเองก็รุ่มร้อนไปหมดเมื่อไฟราคะแผดเผา บุษราคัมไม่เคยสัมผัสความรู้สึกเช่นนี้มาก่อน เธอกำลังยินยอมให้เขาครอบครองด้วยยินดี ชั่วแวบที่ความสุขสมแล่นล้นหญิงสาวกลับสำเหนียกได้ถึงความอบอุ่นจากสายใยผูกพันที่กำลังทอดเงาเข้ามาและมัดหัวใจดวงนั้นแน่นหนา“ได้โปรดนะคะ แม็กซ์...ได้โปรด”อย่าทิ้งฉันไป...เป็นคำที่เธอเก็บไว้ในส่วนลึกสุดลึก หญิงสาวไม่อยากเชื่อตัวเองว่าจะเกิดความรู้สึกที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับคนที่เคยแสดงความเคียดแค้นชิงชังเธอแต่แรกเห็น เธอรู้สึกหวงแหนเขาจับใจ ไม่ปรารถนาให้เขาพบใครอีกนอกจากเธอ บุษราคัมหลับตาซึมไปด้วยหยาดน้ำ เธอกลัวเหลือเกินว่าวันหนึ่งต้องเจ็บช้ำหากเขาส่งเธอกลับเมืองไทย“บีน่า...โอ...ทำไมคุณถึงได้...แน่นขนาดนี้”ฮอฟมันน์ครางหอบเมื่อเร่งความเร็วจนคนอยู่ใต้ร่างหายใจแทบไม

บอกแล้วก็หลับตาลงเหมือนเด็กตัวเล็ก ๆ บนท่อนแขนหนาที่เธอหนุนต่างหมอน บุษราคัมอิงแอบใบหน้ากับอกกว้างและปลดปล่อยลมหายใจราวจะให้ซึมซาบลงไปบนผิวสากระคายนั้น“บีน่า...พอบอกว่าอยากหลับ ก็หลับไปเลยแฮะ”ร่างสูงใหญ่กล่าวทั้งรอยยิ้ม ใครกันจะรู้ว่าผู้หญิงซึ่งครั้งหนึ่งเหมือนลูกไก่ที่เขาอยากเค้นให้ตายกลับกลายเป็นเหยื่อที่เขาฆ่าไม่ลง หนำซ้ำยังทำให้เขาแทบคลั่ง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้นมากเกินกว่าคำว่าปรารถนาระหว่างกายเปลือยเปล่า หากนี่คือความรักก็คงเป็นเรื่องยากสำหรับอดีตนาวิกโยธินหนุ่มที่จะหลีกถอย“บีน่า” ชายหนุ่มเรียกชื่อของร่างเล็กบอบบางที่หลับไปนานแล้วในอ้อมแขน เขาไม่ได้ต้องการให้เธอได้ยินแต่อยากแนบชิดและขานชื่อน่ารักเบา ๆ ในความเงียบสงัด ฮอฟมันน์แนบใบหน้าคมลงกับพวงแก้มสีกุหลาบ เขากำลังจะผล็อยหลับหากเสียงสัญญาณโทรศัพท์ภายในนั้นไม่ดังขึ้นเสียก่อน ร่างสูงค่อย ๆ ขยับเพื่อเพื่อเลื่อนตัวออกจากคนที่ยังหลับใหล ชายหนุ่มห่มร่างนุ่มด้วยเสื้อคลุมที่ยังกองอยู่ข้าง ๆ ก่อนลุกไปยังอุปกรณ์สื่อสารที่ยังส่งสัญญาณไม่หยุด“แม็กซ์...แม็กซ์ใช่มั้ยลูก” เสียงที่ดังมาตามสายทำให้ฮอฟมันน์ประหลาดใจเล็ก ๆ นอกจากพ่อและแม่ขอ

“บีน่า...แต่ผมอยากเห็นคุณในชุดนั้น มันคงเซ็กซี่น่าดู” เจ้าของร่างกายใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้ามเคร่งเครียดทำหน้าผิดหวังเล็ก ๆ ก่อนดึงมือเรียวบางมากุมไว้“ที่นี่ใคร ๆ ก็ใส่แบบนี้กันทั้งนั้น”“ฉันไม่ชินนี่คะ รู้สึกแปลก ๆ ด้วยซ้ำที่ต้องใส่ชุดว่ายน้ำต่อหน้าคนมากมายแบบนี้”หญิงสาวเม้มปากขณะหันไปทางชายหาดอีกด้านที่เต็มไปด้วยหญิงชายต่างเชื้อชาติบ้างนอนเปลือยท่อนบนนอนอาบแดด บ้างเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน ฮอฟมันน์ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพูด“ตอนอยู่เมืองไทย คุณคงไม่เคยใส่ชุดแบบนี้สินะ แต่...แบบนี้ก็ดูดี อย่างน้อยผมก็ได้เห็นไหล่สวย ๆ ของคุณ”นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มส่องประกายระยิบระยับตอนจับจ้องไปยังเนื้อเนียนขาวที่โผล่พ้นเสื้อสายเดี่ยวออกมา แววตาของเขาทำให้คนถูกมองแก้มแดงจัดขึ้นมาในทันใด เธอเท่านั้นที่รู้ว่าเขาคิดอะไรหากก็เก็บจินตาการนั้นไว้ในใจเต้นแรง“แม็กซ์คะ เราะอยู่ที่นี่อีกกี่วันกันคะ?”“ผมอยากอยู่อีกสองสามวันก่อนจะกลับไปสะสางงานใหญ่ที่บริษัท”“แม็กซ์คะ ฉัน...อยากกลับบ้านค่ะ”บุษราคัมพูดได้แค่นั้นท่าทางของฮอฟมันน์ก็แปลกเปลี่ยนทันที นิ้วแกร่งที่ไล้อยู่บนมือบางหยุดชะงักและดวงตาเป็นสีเข้ม หญิงสาวเอียงหน้ามอง