LOGINฮอฟมันน์ แม็คเคลน ต้องลาออกจาก หน่วยปฏิบัติการสงครามพิเศษ กองทัพเรือสหรัฐ กะทันหัน ด้วยทนเห็น เอ็ม.ซี.เด็กซ์เตอร์ คอร์ป ยักใหญ่ผู้ผลิตดาวเทียมให้กับองค์การนาซา ต้องย่ำแย่เพราะความเสเพลของบิดา ที่มัวหลงระเริงอยู่กับนางแบบสาวไทยคนนั้นไม่ไหว หนทางเดียวที่เขาจะเอาคืนจากผู้หญิงที่คิดจะปอกลอกบิดาได้คือ การพาตัวบุษราคัม ทักษาพินิจ น้องสาวคนเดียวของเจ้าหล่อนมากักขังไว้เพื่อให้สมกับความเกลียดชังอย่างที่เขาตั้งใจจะแก้แค้น!!
View Moreเสียงการสนทนาพาทีหลากหลายภาษาทั้งเยอรมัน สเปน อังกฤษ ฝรั่งเศสและอิตาลี ดังไปทั่วบริเวณห้องที่ถูกจัดขึ้นเป็นสถานที่แถลงข่าวภายในสำนักงานสีขาวอันโอ่โถงของศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรป เมืองดาร์มตัดช์ ประเทศเยอรมนี ท่ามกลางบุคคลมากมายทั้งนักวิทยาศาสตร์ นักศึกษาและเหล่านักข่าว
ไม่มีใครแม้สักคนสังเกตเห็นเจ้าของร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซ็นติเมตรในชุดสูทสีดำสนิท ทว่าเรือนผมสีน้ำตาลเข้มประกายทองแดงถูกตัดจนสั้นเกรียนหากก็มิอาจบดบังรัศมีความหล่อเหลาเข้มคมที่ก้าวเข้ามาและหยุดพูดคุยกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชั่วครู่ก่อนบ่ายหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งของตึกสำนักงานที่อยู่ห่างออกไปจากสถานที่แออัดไปด้วยผู้คนไม่ไกล เจ้าของร่างสีแทนจัดทั้งสูงใหญ่และบึกบึนไม่รั้งรอจะเปิดประตูห้องเข้าไปด้านในเพื่อพบหญิงวัยสี่สิบปลาย ๆ กำลังนั่งพลิกเอกสารบนเก้าอี้รับแขกอยู่เพียงลำพัง
“แม็กซ์!”
เจ้าของเรือนร่างระหงในชุดสูทสีเข้มตัดเย็บด้วยฝีมือคมเฉียบทุกกระเบียดอุทานเมื่อเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าใครเข้ามาในห้อง เธอรีบวางเอกสารในมือและลุกขึ้นอ้าแขนรับเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาถึงก็กอดใว้แน่นราวไม่ได้พบกันมาเนิ่นนาน
”แม่ครับ...ผมกลับมาแล้ว”
“โอ! แม็กซ์...นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
คลอเดียซึ่งมีความสูงอยู่แค่ไหล่กว้างนั้นเอียงหน้ามอง ฮอฟมันน์ แม็คเคลน บุตรชายคนเดียวซึ่งเป็นนายทหารอยู่ในกองทัพราชนาวีสหรัฐอย่างพินิจพิจารณา เธอกำลังจะเปิดแถลงข่าวเรื่องการค้นพบแกแล็คซี่ใหม่ ๆ ในฐานะนักดาราศาสตร์หนึ่งในทีมนักวิทยาศาสตร์ของศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรปในเวลาอีกไม่ถึงชั่วโมงข้างหน้า แต่การมาของบุตรชายดูจะสำคัญกว่าหน้าที่เสียแล้ว
“ผู้การโธมัสโทรมาหาแม่เมื่อคืนนี้...ลูกแน่ใจแล้วหรือที่ถอนตัวออกจากหน่วยปฏิบัติการสงครามพิเศษของกองทัพ”
คำถามของคนเป็นแม่ทำให้ฮอฟมันน์นิ่งเงียบไปชั่วครู่ นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มเป็นประกายจับจ้องบนดวงหน้างามของผู้อยู่ในอ้อมแขน ก่อนมาที่นี่เขารู้แล้วว่าจะต้องเจอคำถามนี้ ชายหนุ่มจึงเพียงคลี่ยิ้มออกมา
“ยิ่งกว่าแน่ใจครับแม่”
“ทั้ง ๆ ที่ลูกผ่านเข้าไปเป็นหนึ่งในซีลทีมซิกซ์อย่างนั้นหรือ โอ! พระเจ้า...”
คลอเดียโอบใบหน้าคร้ามเข้มด้วยอุ้งมือทั้งสองขณะรำพึงออกมาอย่างเสียดาย
“หนึ่งในหน่วยซีล...ด่านสุดท้ายของหน่วยรบพิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดของกองทัพสหรัฐ รู้ไหมจ๊ะ แม็กซ์ ว่าลูกทำให้แม่วุ่นวายใจมากกว่าการออกแถลงข่าวเรื่องการค้นพบแกแล็คซี่ใหม่ ๆ ที่อยู่ไกลโพ้นเสียอีก”
“อย่ากังวลเรื่องของผมให้มากเลยครับแม่ ก่อนลาออกจากกองทัพผมคิดและใตร่ตรองอย่างดีแล้วว่า ผมต้องกลับมาดูแล เอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ป ที่พ่อกำลังปล่อยให้โครงการใหญ่ของนาซ่าต้องหยุดชะงักชะงักลงกลางคัน”
ชายหนุ่มอธิบาย ทว่าเหตุผลนั้นกลับกระทบใจมารดาเข้าอย่างจัง คลอเดียถอนหายใจออกมาแทบจะในทันทีที่เขาพูดจบก่อนผละจากอกของบุตรชายและนั่งลงที่เดิมเพื่อหยิบแก้วไวน์ขึ้นจิบ ฮอฟมันน์ทรุดตัวลงนั่งตามโดยไม่ยอมละสายตาไปจากดวงหน้าแสดงความอัดอั้นตันใจ
มารดาของเขากำลังเครียดจัดและสาเหตุก็มาจากพฤติกรรมของบิดาที่ไม่เคยหยุดความเจ้าชู้ลงได้ คลอเดียเป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันมือหนึ่งของศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรป ทั้งเป็นภรรยาของ ไมค์ แม็คเคลน ผู้ก่อตั้งเอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ป ยักษ์ใหญ่ด้านวิศวกรรมและมีผลงานการวิจัยระบบปฏิบัติการอวกาศในระดับแนวหน้าของสหรัฐ
พ่อของฮอฟมันน์นับเป็นอัจฉริยะทางด้านวิศวกรรมอวกาศ แต่ข้อเสียใหญ่หลวงที่ที่กำลังบั่นทอนชีวิตครอบครัวคือความมักมากในเรื่องผู้หญิง ชายหนุ่มรับรู้มานานแล้วว่าบิดามารดาต่างแยกกันอยู่ แต่สิ่งที่ทำให้เขาอดรนทนไม่ไหวถึงกับต้องลาออกจากหน่วยปฏิบัติการสงครามพิเศษของกองทัพเรือซึ่งเขาสามารถผ่านการทดสอบเข้าไปเป็นหนึ่งในทีมหน่วยรบฝีมือระดับพระกาฬคือข่าวบนหน้าแทบลอยด์ที่บิดาลุ่มหลงนางแบบสาวไทยถึงขนาดทุ่มเงินมหาศาลให้และทิ้งงานใหญ่ของบริษัทที่กำลังจะบรรลุข้อตกลงกับองค์การนาซ่า
“แม็กซ์...มันอาจยังไม่สายถ้าลูกจะกลับไปเป็น...หนึ่งในซีลทีมซิกซ์”
คลอเดียกล่าวด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ เธอแค่ตั้งความหวังเล็ก ๆ กับลูกชายหัวรั้นซึ่งเขาก็ตอบกลับมาไม่ผิดไปจากที่คาดหมาย
“มันไม่ใช่ความตั้งใจของผมอีกแล้วครับแม่” ฮอฟมันน์ยักไหล่ก่อนแววตาจะแปรเปลี่ยนไปเป็นดุดัน
”ผมตั้งใจจะทำสิ่งที่สำคัญสำหรับ เอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ป...นั่นคือการกลับมาสะสางปัญหาของบริษัท ไม่ใช่ปล่อยให้มันล่องลอยเท้งเต้งเพราะความไม่รับผิดชอบของพ่อ!”
“แม็กซ์...ลูกน่าจะรู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างไปไกลเกินกว่าจะกู่มันกลับมาได้อีก”
“แต่ไม่ใช่สำหรับผม”
ร่างสูงดึงมือเรียวบางของมารดามากอบกุมไว้ก่อนยกขึ้นแนบริมฝีปากหนาได้รูปแผ่วเบา
“ผมเป็นทหารนะครับแม่ ทหารไม่เคยรู้จักคำว่าย่อท้อและสิ้นหวัง เราเรียนรู้ที่จะอดทนและทำยังไงถึงจะอยู่กับสถานการณ์ที่เลวร้ายชนิดที่คนธรรมดาทั่วไปต้านทานไม่ไหวได้”
ชายหนุ่มตอบห้าว ๆ และตั้งคำถามห้วน ๆ ในขณะที่คนฟังมองเขาอย่างทึ่ง ๆ อัญมณีมองหน้าผู้พูดชัด ๆ นี่หรือคือ ฮอฟมันน์ แม็คเคลน ลูกชายคนเดียวของไมค์ แม็คเคลน มหาเศรษฐีที่เลี้ยงดูเธออย่างดีในตอนนี้ หญิงสาวรู้เพียงว่าเขาเป็นนาวิกโยธินอยู่ในกองทัพเรือสหรัฐ ไม่นึกว่าเขาจะเป็นบุรุษหน้าตาหล่อเหลารูปร่างหนาใหญ่กำยำและเต็มไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจมากกว่าที่คิดไว้“มีธุระอะไรด่วนหรือคะ มาเสียดึกป่านนี้ ถ้ามีอะไรจะฝากฉันไว้ก็ได้นะคะแล้วฉันจะไปเรียนท่านให้”“คงไม่จำเป็น! ผมอยากคุยกับพ่อเป็นการส่วนตัวเพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคนนอก”คำกล่าวที่ไม่ยี่หระต่อความรู้สึกของคนฟังนั้นทำให้อัญมณีจำต้องเก็บความขุ่นใจเอาไว้ในขณะเดียวกันที่ฮอฟมันน์มองผู้หญิงตรงหน้าแล้วไพล่คิดไปถึงบุษราคัม ชายหนุ่มเพิ่งเห็นอัญมณีครั้งแรกใกล้ ๆ ซึ่งไม่มีส่วนใดของสองพี่น้องแตกต่างกันมากนักทั้งร่างเล็กบอบบางและใบหน้างดงามฉาบฉายด้วยความละมุนละไมในวิถีของสตรีเพศ ผิดแต่แววตาของคนตรงหน้าดูจัดจ้านลึกล้ำแม้อาบด้วยเสน่ห์หากก็เหมือนมีบางสิ่งแอบแฝง แต่ถึงอย่างไรดู ๆ ไปแล้วนางแบบสาวชาวไทยสวยถึงขน
“คิดว่าใครจะมาช่วยคุณอย่างนั้นหรือ...พวกที่อยู่ในเฮลิคอปเตอร์นั่นน่ะคนของผมเอง!”น้ำเสียงดุดันแฝงไว้ด้วยรอยเย้ยหยันและรู้เท่าทันความคิดทำให้บุษราคัมหันมาทำตาเขียวใส่ ร่างอรชรกระชับผ้าห่มที่ปกปิดร่างเปลือยไว้ก่อนขยับตัวถอยห่างไปจนชิดหัวเตียง“นี่คุณกะจะขนคนมาเฝ้าฉันไม่ให้ไปไหนหรือยังไง ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ค่ะ ถึงยังไงฉันก็หนีไปจากที่นี่ไม่ได้อยู่แล้ว”“ถ้าคุณคิดได้อย่างที่พูดจริง ๆ ก็ดีนะสิ! แต่จะบอกให้ว่าจริง ๆ แล้วผมจะไม่ให้ใครมาที่นี่ถ้าไม่มีความจำเป็น”ฮอฟมันน์กล่าวพลางลุกขึ้นหยิบเสื้อยืดที่พาดไว้บนเก้าอี้มาสวมใส่ก่อนหันกลับมาทางหญิงสาว“ผมจะออกไปข้างนอก...ส่วนคุณถ้าไม่มีความจำเป็นก็อย่าเที่ยวออกไปเดินเพ่นพ่านตอนกลางคืน ดีไม่ดีเดินไปเหยียบกับระเบิดที่ผมทำไว้ตายเปล่าไม่รู้ด้วย!”ร่างสูงทิ้งคำขู่ไว้ก่อนเดินลงส้นหนัก ๆ ออกไปมีเพียงบุษราคัมที่นั่งถลึงตาใส่ด้วยความหมั่นไส้เต็มประดา ถ้าถูกคนบ้าจับมาขังไว้ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ดันเป็นทหารแถมยังเคยผ่านการทดสอบจากหน่วยรบพิเศษของกองทัพเสียอีกด้วย
ฮอฟมันน์ครางออกมาบ้างท่ามกลางความเงียบงันในบรรยากาศตอนพลบค่ำซึ่งเริ่มเย็นเยียบ หากแต่ชายหนุ่มก็จำต้องปล่อยให้หญิงสาวผละห่างขณะรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดหน้าอกหน้าใจแสนยวนตา“แม็กซ์...คุณก็ดีแต่ว่าพี่สาวฉัน แต่ตัวคุณเองก็ไม่ผิดไปจากเขาสักเท่าไหร่เลย”บุษราคัมกล่าวน้ำคลอหน่วยตา เธอกำลังเจ็บใจตัวเองมที่เผลอปล่อยอารมณ์ตามเขาไปทั้งที่ไม่เคยยินยอมให้ผู้ชายคนไหนทำเช่นนี้“ผมกำลังจะบอกคุณอย่างไรล่ะ บีน่า ว่ามันเป็นกฎของการอยู่ที่นี่”“กฎ...อย่างนั้นหรือคะ?” ร่างอรชรนิ่วหน้าอย่างต้องการคำอธิบาย“กฎของการอยู่ร่วมกัน เป็นกฎของเจ้าของเกาะ นั่นก็คือ...ผมอยากจูบคุณ ที่ไหนหรือเมื่อไหร่ก็ได้ทุกเมื่อ”“นี่คุณ!”“ถ้าปฏิเสธผมจะทำยิ่งกว่าแค่จูบคุณ!”ฮอฟมันน์ชี้นิ้วปรามทันใดที่บุษราคัมตั้งท่าจะเถียง ใบหน้างามแดงซ่านทั้งโกรธทั้งอายจนแทบอยากจะขย้ำเขาให้หลุดออกเป็นชิ้น ๆ“ฉันไม่เคยได้ยินกฎบ้า ๆ แบบนี้ที่ไหนมาก่อน! คุณมันเจ้าเล่ห์ เอาเปรียบผู้หญิงเป็นที่สุด!”
“เหมือนพี่สาวของคุณ บีน่า!”ร่างสูงตวาดกลับพร้อมทั้งรั้งร่างเปลือยใต้ผ้านวมผืนหนาเข้าหาอกกว้าง บุษราคัมแทบไม่มีแรงเขยื้อนเพราะทั้งเหนื่อยล้าและสิ้นหวังต่อทุกอย่างที่เกิดขึ้น“แม็กซ์ พี่อิงไปทำอะไรให้คุณโกรธถึงขนาดต้องพาฉันมาขังไว้ที่เกาะนี่”เสียงของ ร่างเล็กในอ้อมแขนแกร่งอ่อนลงในท้ายที่สุด ให้ตายเถอะ! ประกายวาววามในดวงตากลมโตคู่นั้นเกือบทำให้เขาก้มลงไปเพื่อประทับรอยจูบบนกลีบปากเย้ายวนอีกหน“ผมจะลองเชื่อสักครั้งว่าคุณไม่เคยรู้พฤติกรรมชอบแทรกแซงครอบครัวชาวบ้านของพี่สาวคุณ...ผู้หญิงคนนั้นน่ะเป็นแค่นางแบบหางแถวแต่จับไมค์ แม็คเคลนเจ้าของ เอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ปซะอยู่หมัด ปกติพ่อผมก็เป็นคนเจ้าชู้ชอบควงผู้หญิงคนนั้นแล้วเปลี่ยนเป็นคนนี้ไปเรื่อย ๆ แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้แม่ผมเครียดขนาดต้องเดินทางกลับเยอรมันเหมือนพี่สาวของคุณ...”ฮอฟมันน์เว้นจังหวะคำพูดและเห็นว่าบุษราคัมมีอากัปกิริยาอ่อนลงมากกว่าตอนแรก ประกายตาคู่สวยหม่นแสงลงราวกำลังตริตรองคำพูดของเขา“ขนาดผมเป็นทหารอยู่ในกองทัพเรือก็ยังรู้เรื่องนี้แ





![คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)