Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

84

บทที่ 61 ปลุกปล้ำ

“รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำหรือพูดอะไรออกมา”“รู้ค่ะ แล้วหมอรู้ตัวไหมว่าทำให้เอวาคลั่ง” เมื่อบังคับให้เขาสัมผัสกับหน้าอกตัวเองไม่สำเร็จ เอวาก็พยายามจูบธาวินอีกครั้ง เพราะไม่ว่ายังไงเขาต้องยอมใจอ่อนสักอย่างสิ ยื้อกันไปยื้อกันมา ตอนนี้เอวาแทบจะขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนตัวของธาวิน  “ต่อให้หมอกำลังคบกับยัยษาอยู่ แต่เอวาก็ใจกว้างพอที่จะไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยแค่นั้น ขอแค่หมอเปิดใจให้เอวาบ้าง เราไม่ต้องเจอกันทุกวัน ขอแค่วันหยุดสักวันก็พอ เอวาขอแค่นั้นจริงๆ นะคะ” คำร้องขอที่ฟังดูน่าสงสารถูกเอ่ยมาจากริมฝีปากอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีสวย แต่มันกลับไม่เป็นผล“แต่ผมไม่ต้องการ”“หมอคะ ตอนนี้เอวาโสด รับรองว่าเอวาจะไม่ทำให้หมอต้องเสียใจแน่ นะคะ มาคบกับเอวาเถอะ”“ไม่…ปล่อยผม”“ทำไมคะหมอ เอวาไม่ดีตรงไหน ทำไมถึงสู้ยัยษานั่นไม่ได้” ขณะพูดเอวาก็พยายามเข้าหาธาวินแต่ก็ถูกเขาผลักออก “คุณก็น่
Read More

บทที่ 62 แม่คนฉลาดล้ำ

“พี่ษาครับ” เสียงแหบพร่าของธาวินเอ่ยชิดใบหูเล็กๆ ของคนบนตัก ก่อนจะงับเล่นเบาๆ สร้างความเสียวซ่านให้วันเมษาจนต้องส่งเสียงครางออกมา อารมณ์ปรารถนาในร่างกายของเธอลุกโชนจนไม่อาจดับมอดได้หากธาวินไม่ช่วย “พี่วินขา ษา…” วันเมษารู้สึกอายที่จะเอ่ยว่าเธอนั้นต้องการเขา แต่ถึงจะไม่พูดธาวินก็เดาใจเธอออก “ต้องการผมหรือเปล่า” น้ำเสียงของธาวินฟังดูเซ็กซี่เหลือเกิน ไหนจะแววตาที่ดูหยาดเยิ้มเชิญชวนนี่อีก ทำเอาวันเมษาสั่นสะท้าน“อื้อ…ตะ…ต้องการ” น้ำเสียงกระท่อนกระแท่นของคนบนตักเอ่ยตอบธาวินจึงรีบปลดเข็มขัด ตามด้วยกระดุมกางเกง ขยับสะโพกเพื่อร่นกางเกงให้ลงต่ำอีกหน่อย นั่นก็เพียงพอให้บางสิ่งบางอย่าง ซึ่งตอนนี้กำลังตื่นตัวผงาดออกจากอันเดอร์แวร์สีขาวที่แสนจะอึดอัดธาวินใช้ปลายนิ้วเกี่ยวขอบบิกินี่ตัวน้อยของวันเมษาเพื่อเปิดทางสำหรับบางสิ่งบางอย่าง ขณะที่ส่งอีกนิ้วเข้าไปสำรวจความพร้อม นั่นทำให้เธอครางออกมาอีกครั้ง ก่อนจะขบเม้มริมฝีปากอย่างทรมาน ใจก็เต้นโครมคราม รอสิ่งท
Read More

บทที่ 63 คนรักของธาวิน

“ยัยษา แกเป็นบ้าไปแล้วเหรอ” “สมัยนี้ตรวจดีเอ็นเอว่าใครคือพ่อง่ายจะตายไป ไม่ต้องรอให้คลอดด้วยซ้ำ ถ้าเธอมั่นใจว่าท้องกับหมอวินจริงๆ ก็เอาผลตรวจดีเอ็นเอมาพิสูจน์ ฉันจะได้ไม่คิดว่าเธอมโนเอาเอง” วันเมษาเชื่อใจธาวิน ว่าเขาไม่ใช่คนแบบนี้แน่ๆ และเธอก็ไม่ใช่นางเอกน้ำเน่า ที่พอได้ยินว่านางร้ายท้องกับพระเอกแล้วจะต้องน้ำตาตก เธอยอมยกปรวีณ์ให้เอวาไปครั้งนั้นแค่ครั้งเดียวพอแล้ว จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นกับธาวินอีกแน่ “ได้…แล้วเราจะได้เห็นดีกัน” เอวาเอ่ยขึ้นก่อนจะลุกออกไป ค่อยนัดวันเมษาออกมาพบเป็นการส่วนตัวอีกครั้ง เพราะตอนนี้ข้างกายเธอมีทั้งเก๋ไก๋และเฟื่องรัตน์อยู่ แผนเธอไม่สำเร็จง่ายๆ แน่ “พูดอะไรออกไปน่ะยัยษา นี่แกรักหมอวินจนสมองกลับแล้วหรือไง”เฟื่องรัตน์ที่ดูเหมือนจะเชื่อเรื่องนี้เกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์เอ่ยขึ้น คิดแล้วก็น่าผิดหวัง เธอไม่น่าหลงชื่นชมธาวินเลยให้ตาย“ใจเย็นๆ ยัยเฟื่อง รอบเดือนแกหมดไปแล้วนี่ ทำไมอารมณ์ร้อนจัง หา” เก๋ไก๋เอ่ยปราม 
Read More

บทที่ 64 สงสัยจะท้อง

วันเมษาออกไปนั่งรอธาวินที่โซฟา แต่ความที่หลายวันมานี้เธอทำงานแทบไม่ได้นอนพัก ความอ่อนเพลียจึงเข้ามาเล่นงาน นั่นทำให้เธอเผลอหลับแบบไม่รู้ตัว ธาวินที่รีบเคลียร์งานจนเสร็จ พอเห็นเธอหลับก็รีบเข้าไปนั่งใกล้ๆ นั่งมองอยู่แบบนั้น ก่อนจะโน้มตัวไปจูบปากอิ่ม จากเพียงแค่จูบ ตอนนี้ธาวินก็ชักจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ เกิดมาไม่เคยจะลักหลับใคร และคงไม่ผิดหากจะมีครั้งแรกตอนนี้วันเมษาคล้ายหลับฝัน รู้สึกกึ่งหลับกึ่งตื่น ฝันที่แสนจะเหมือนจริง มันวาบหวิว เร่าร้อน เพราะในฝันเธอกำลังมีอะไรกับธาวินอยู่นั่นเอง ชายหนุ่มเฝ้าจูบ เฝ้าสัมผัสจนเธอร้อนรุ่มไปหมด เสื้อผ้าบนตัวถูกเขาถอดออกทีละชิ้นสองชิ้น จนกระทั่งตอนนี้เหลือเพียงชุดชั้นในเท่านั้น “อืม” วันเมษาเผลอตัว ส่งเสียงครางออกมา แต่บางสิ่งบางอย่างที่กำลังสัมผัส เสียดสีตรงหน้าขา ก็ทำเอาเธอรีบตื่นจากความฝัน พอสบตาเข้ากับธาวิน วันเมษาถึงกับร้อนวูบวาบ “พี่วิน”“ครับ” เสียงทุ้มเอ่ยรับ แล้วก้มลงไปจูบวันเมษาอีกครั้ง สรุปนี่คือความจริงใช่ไหม ไม่ใช่ความฝัน วันเม
Read More

บทที่ 65 ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย

“เราท้องเหรอ ไม่จริง” เธอทิ้งงาน ทั้งๆ ที่ยังถ่ายแบบไม่เสร็จ ทำเอาคนทั้งกองถ่ายปั่นป่วนกันไปหมด เพราะหาตัวนางแบบไม่พบ ซึ่งเอวาก็ไม่ได้สนใจ ก่อนจะมาจอดรถหน้าร้านขายยาแล้วมองนิ่ง ก่อนจะคว้าหมวกมาสวม ตามด้วยแว่นกันแดดยี่ห้อดังเพื่ออำพรางใบหน้าตัวเองจากสายตาคนรอบข้าง เมื่อได้อุปกรณ์ตรวจครรภ์มาแล้วก็ตรงดิ่งกลับคอนโดมิเนียมทันที หลังจากหยดปัสสาวะลงไปในแท่งสี่เหลี่ยมสีขาว เอวาก็เดินไปเดินมาขณะรอผลอย่างร้อนใจ คำภาวนาเดียวที่เธอมีในตอนนี้คือ อย่าท้อง เธอต้องไม่ท้อง กระทั่งเวลาผ่านไปราวๆ ห้านาที เธอจึงหยิบเจ้าแท่งสี่เหลี่ยมสีขาวขึ้นมาดูด้วยใจที่เต้นแรง “สองขีด ไม่จริงเป็นไปไม่ได้ ไม่จริง” ผลที่ออกมา บ่งบอกว่าตอนนี้เอวากำลังตั้งครรภ์ หัวใจของเอวาหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ตกใจจนมือสั่นพลอยทำให้แท่งตรวจครรภ์หลุดจากมือ ร่างบางถึงกับเซ แข้งขาอ่อน เธอท้องได้ยังไง เป็นไปไม่ได้ “เป็นไปไม่ได้ ไม่จริง” จากที่ตกใจจนอึ้ง ตอนนี้เอวาก็กรี๊ดออกมาสุดเสียง แท่งตรวจครรภ์อันนี้ต้องหมดอายุไปแล้ว มันถึงได้เสื่อมประสิ
Read More

บทที่ 66 ไม่ได้รัก

“เด็กในท้องเธอคือลูกของพี่ ทำไมต้องไปโกหกว่าเป็นลูกของคุณธาวิน เพื่อทำลายษาแบบนี้” ฟังเพียงแค่ไม่นาน ปรวีณ์ก็จับต้นชนปลายได้ และสิ่งที่เขาพูดออกมาก็ทำให้เอวาได้คำตอบ ว่าปรวีณ์มานานพอที่จะได้ยินทุกอย่าง “แน่ใจเหรอคะว่านี่เป็นลูกของพี่วีณ์” แทนที่จะยอมรับ เอวากลับเอ่ยท้าทาย นั่นเพราะเธอยังคงโกรธปรวีณ์และไม่ต้องการเอาเรื่องลูกมาเป็นข้ออ้างให้เขาต้องจำใจกลับมารับผิดชอบ “เอวา! หยุดทำอะไรบ้าๆ แบบนี้เสียที” สีหน้าของปรวีณ์นั้นบ่งบอกว่าเขาไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่มีหรือที่เอวาจะสน “ต่อให้เอวาท้องจริง เอวาก็ไม่มีทางให้พี่วีณ์ได้เป็นพ่อ”“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง” ปรวีณ์คิ้วขมวดอย่างสงสัยว่าเอวากำลังคิดจะทำอะไร ซึ่งความสงสัยนี้เกิดกับธาวินและวันเมษาเช่นกัน “เอวาจะเอาเด็กออก มารหัวขนแบบนี้เรื่องอะไรจะเก็บไว้ให้โง่”เอวาเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน“เธอมีสมองอยู่หรือเปล่า คิดอะไรตื้นๆ เด็กไม่เกี่ยวอะไรด้วย
Read More

บทที่ 67 ป่าวประกาศต่อ

หลังจากป่าวประกาศต่อหน้าวันเมษาว่าท้องกับธาวิน เอวาก็หายเงียบไป ตามด้วยปรวีณ์ เพราะชายหนุ่มได้ยื่นเรื่องลาออกกับที่บริษัท ส่วนจะไปทำอะไรที่ไหน คนรอบข้างแทบไม่รู้ข่าว เฟื่องรัตน์และเก๋ไก๋ที่รู้เรื่องนี้ถึงกับพากันถอนหายใจออกมาหนักๆ ทั้งรู้สึกสงสารทั้งสมน้ำหน้าเอวา“สรุปนี่แกจะทำนมอีกไหม” อยู่ๆ ขณะที่นั่งทานข้าวเย็นกันอยู่ เฟื่องรัตน์ก็เอ่ยถามเรื่องนี้ “ไม่แล้ว”“อ้าว! ไมอ่ะ” สีหน้าเฟื่องรัตน์ดูแปลกใจ แต่เก๋ไก๋นั้นเฉยๆ เพราะพอจะเดาออกว่าในที่สุดแล้ววันเมษาจะไม่เปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใคร “ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว คงไม่เหมาะกับความดูมๆ สักเท่าไหร่ อยู่แบบแบนๆ คัพเอแบบนี้ล่ะดีแล้ว” แต่หนึ่งคนที่เข้ามาเปลี่ยนความคิดนี้ของวันเมษาคือธาวิน นั่นเพราะเขาบอกเสมอว่าชอบที่เธอเป็นเธอแบบนี้ ไม่ต้องการให้เปลี่ยนแปลงอะไรเพื่อใครทั้งนั้น เพราะถ้ามีครั้งแรกก็จะมีครั้งที่สองสามสี่ไม่รู้จักจบสิ้น ซึ่งวันเมษาก็เห็นด้วย “ฉันเห็นด้วย คัพเอแล้วไง นมแบนแต่แฟนไม่ทิ้งนะย
Read More

บทที่ 68 หิวคนทำอาหาร

“เปิดตัวกับฉันสองคนน่ะเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ที่สำคัญไปกว่าฉันสองคนคือเมื่อไหร่แกจะพาหมอไปเปิดตัวกับที่บ้านยะ” เก๋ไก๋เอ่ยถาม เฟื่องรัตน์จึงเป็นลูกคู่ให้ “นั่นสิ เมื่อไหร่”“ก็คิดๆ อยู่เหมือนกัน แต่แกสองคนว่ามันไม่เร็วไปเหรอ ที่ฉันจะพาหมอไปเจอทุกคนที่บ้านน่ะ” วันเมษาคิ้วขมวดเล็กๆ “ไม่เร็วหรอก” คนที่ตอบคือเฟื่องรัตน์ ก่อนที่เก๋ไก๋จะเอ่ยเสริม คนหนึ่งขึ้น คนหนึ่งรับ เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร “ใช่…ช้าเร็วที่บ้านแกก็ต้องรู้อยู่ดี จะปิดไปทำไม”“งั้นฉันจะลองชวนหมอดู” แต่ขณะที่ทั้งสามคนกำลังนั่งคุยกันอยู่นั้น ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตรงดิ่งเข้ามาหาวันเมษา “พี่ษา…ดีใจจังที่ได้เจอ” ไม่พูดเปล่ายังคว้าตัววันเมษามากอดซะกลมเก๋ไก๋และเฟื่องรัตน์มองหญิงสาวผู้มาใหม่ เพราะสีผมครึ่งบนดำสนิทตัดกับครึ่งล่างที่ออกสีน้ำเงินอมม่วง โดดเด่นจนสะดุดสายตาและเมื่อเห็นหน้าก็ยิ่งน่ามอง เพราะเธอมีโครงหน้าที่เก๋ จ
Read More

บทที่ 69 ระยะทาง

“ไข่เจียวกุ้งสับค่ะ”“เป็นไข่เจียวที่หอมและน่ากินที่สุดในโลก” “ปากหวาน ระวังษาจะทอดไข่เจียวให้กินทุกวัน อย่ามาบ่นว่าเบื่อแล้วกัน เพราะนอกจากเมนูไข่ ษานี่แทบทำอะไรไม่เป็น” วันเมษาออกตัวไว้ก่อน แม้จะทำกับข้าวเป็นแต่ก็แค่เมนูพื้นๆ เท่านั้น ไม่ได้เริดหรูระดับเชฟ กระทะเหล็ก “ผมเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย ชอบอะไรก็จะกินอยู่แบบนั้น ไม่เบื่อหรอก” แววตาของธาวินดูกรุ้มกริ่มทำเอาวันเมษามือไม้สั่น พานคิดเองเออเองว่านี่เขาหมายถึงอาหารหรือเธอกันแน่ “หึ…ไปนั่งก่อนสิคะ เดี๋ยวษาตักข้าวให้”“ครับ” ธาวินเอ่ยรับ น้ำเสียงและสีหน้านั้นเต็มไปด้วยความสุขที่ไม่อาจปกปิดได้ เมื่อเดินมาที่โต๊ะก็เห็นน้ำพริกกับผักนานาชนิดจัดวางอยู่บนจานอย่างสวยงาม ข้างๆ คือแกงจืด นี่หรือที่วันเมษาบอกทำกับข้าวไม่เป็น เขาชักจะไม่อยากเชื่อเสียแล้วสิ วันเมษานำจานไข่เจียวกุ้งสับมาวาง แล้วกลับไปตักข้าวสวยร้อนๆ ใส่จานนำมาเสิร์ฟให้ธาวิน โดยมีของเธอ
Read More

บทที่ 70 หมอบ้า

“ครับ…คืนนั้นผมเห็นใครก็ไม่รู้ถูกบอกเลิกที่นี่ เธอดูน่าสงสาร เอ๋อๆ งงๆ จนเข้าห้องน้ำผิด”“หงะ…จะดีใจหรือสงสารตัวเองดี”“ไปที่ที่สองกัน” พูดจบก็จูงมือพาวันเมษาออกไปจากร้านอาหาร สรุปเขาแค่พาเธอแวะมาดูอย่างที่บอกจริงๆ พอเห็นโต๊ะ เห็นห้องน้ำก็พาเธอกลับออกไป แต่สถานที่ที่สองก็ทำเอาวันเมษายิ่งงงเข้าไปใหญ่ เพราะมันคือร้านแมคโดนัลด์ในปั๊มน้ำมันก่อนถึงบ้านนั่นเอง ถ้าจำไม่ผิดเธอถอยรถมาชนรถของธาวินเข้า และนั่นคือครั้งแรกที่เธอได้พบกับเขา ธาวินหันมามองเธอยิ้มๆ ก่อนจะพาวันเมษาเข้าไปนั่งภายในร้านแมคโดนัลด์ สั่งชุดอาหารมาหนึ่งชุด แล้วเดินไปนั่งยังโต๊ะตัวเดิมที่เคยนั่งกับเธอ ซึ่งโชคดีที่ยังว่าง เมื่อหย่อนตัวลงนั่ง ทั้งคู่หันมาสบตากันก่อนจะหัวเราะออกมา“ที่นี่คือที่ที่ผมได้พบกับผู้หญิงคนเดิม เธอถอยรถมาชนผมจนกันชนยุบ ไฟหน้าแตก แต่รถอีโก้คาร์ของเธอกลับไม่เป็นอะไรสักนิด”“รถเบนซ์เซินเจิ้น” แค่เอ่ยคำๆ นี้ วันเมษาก็หัวเราะออกม
Read More
Dernier
1
...
456789
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status