Semua Bab Coming Back to You, My Billionaire: Bab 1 - Bab 9

Kinabukasan ay nagising ako dahil sa sunud-sunod na doorbell, nakakairita dahil sobrang aga pa. Sinilip ko ang cellphone at nakitang 6:30am palang. Goodness gracious!Gulantang ako nang makitang si Marion ang nasa pintuan pagkabukas ko. Sinipat niya ako mula paa hanggang ulo."Good morning." bati niya.Bigla kong naisara ang pinto na gulantang parin. I consciously look at myself in the mirror and oh em gee! I looked terrible! Gulo ang buhok ko at.... wala akong suot na bra!Napasabunot ako sa sarili. "F*ck!" mura ko dahil naka satin nighties lang ako. Dali dali akong pumasok sa kwarto at nagsuot ng robe at inayos ang sarili at bumalik sa pinto para pagbuksan siya."Bakit ka nandito?" tanong ko nang mabuksan ang pinto."Didn't you say we'll go to our child's-""Oo nga, pero akala ko h-hindi mo na tanda kasi.. kasi lasing na lasing ka tsaka sobrang aga pa for goodness sake Marion! I want to sleep more."Kumunot siya ng noo. "Then sleep, I'll wait." seryosong sabi niya.Napabuntong hinin

Dumating ang araw para sa meeting ni Kuya sa Mont Vidad Corp. Isa din ako sa mga aattend ng meeting kaya maaga ako nagising para mag-ayos. Ibinilin ko muna si Johannah kay mommy dahil i-eenroll ko din siya sa kinder pagkatapos ng meeting kung maaga akong makakauwi.Nang magpunta kami ng ospital ay gulat na gulat si mommy. Halos magtatalon siya sa tuwa nang makita kami ni Johannah. Suddenly, ako lang ang nakita ni Daddy dahil bawal ang bata sa ICU. Nasa kritikal na kondisyon si Daddy ngayon dahil nababalitaan niya parin ang nangyayari sa kompanya at nag-aalala siya which is hindi niya dapat nararamdaman.Nag-ring ang cellphonre kong nasa ibabaw ng vanity mirror, si kuya Andrei ang tumatawag."Kuya, I'm getting ready-""Ai, I'm sorry I can't attend the meeting. Ikaw nalang muna ang ipapadala kong representative ko. May importante lang akong pupuntahan." pagod ang boses ni kuya, siguro ay wala pa siyang tulog.Sandali akong natigilan. Oh God! Bakit ngayon pa talaga? The CEO ordered na pr

Naging Maayos naman ang mga sumunod na araw ko sa kompanya ni Marion. May ibang mga empleyado na iba ang tingin sa akin pero hindi ko na sila pag-aaksayahan ng panahon dahil mas mahalagang matapos ko ang tatlong buwan ng pagiging sekretarya niya para maaprubahan na ang proyektong matagal na dapat na nagawa kung hindi lang nalagay sa alanganin ang kompanya namin. "Pwede ka ng umuwi." sabi ni Marion nang dumungaw siya sa pinto. Tinanguan ko siya at nginitian saka iniligpit ang mga gamit ko. Nakasakay na ako ng elevator pababa ng lobby nang mapansing nawawala ang susi ng kotse ko kaya hinalungkat ko ang aking bag pero wala parin. Natampal ko ang noo ko nang maalalang naipatong ko pala ito sa ibabaw ng drawer sa may table ko kaya pinindot ko ulit ang 25th floor. Pasara na ang elevator nang may kamay na pumigil dito at iluwa ang isang mukhang sopistikadang babae. Maputi ang balat niya, matangkad at balingkinitan ang katawan. Naka high bun ang kulay kahel at straight na buhok. Mukha siya

Kinabukasan ay naiilang akong pumasok sa opisina. Hindi nga sana ako papasok ngayon dahil sa nangyari kagabi pero inisip ko nalang na para sa kumpanya naman kaya ko ito gagawin.Ginawa kong busy ang aking sarili para malimutan ang nangyari kagabi at ang boss ko na huwag kong makikita pero imposible dahil nakalimutan kong boss ko nga pala siya at sa kanya ang kumpanyang pinagtatrabahuhan ko ngayon.Nakatutok ako sa monitor ng aking computer nang marinig kong tumikhim si Marion upang maagaw ang atensyon ko. Tiningnan ko siya at inantay siyang magsalita."Ahm... Can you order lunch for two?"Tumango-tango ako. "Ok sir, 'yun lang po? Anything else?""Ayun lang." At mabilis na siyang pumasok muli sa kanyang opisina.Umorder ako ng lunch at nang dumating ay agad ko din itong inihatid sa loob ng opisina nya. Pagpasok ko ay napansin ko ang tingin niyang nakasunod sa ginagawa ko habang nakakunot ang noo."Bakit ikaw ang nagpasok niyan dito? It's not part of your job." masungit niyang tugon."H