Masuk"What are you doing here?" galit na tanong ni kuya.Hindi pinansin ni Marion si kuya at ang mga mata ay nasa akin lamang. "Palabas lang na nakalibing siya sa lugar na iyon?" nag igting ang panga niya, namula ang mga mata. "Why did you lie, wala kang balak sabihin sa akin na anak ko siya?""Please, Marion 'wag ngayon. Ayoko munang pag-usapan ang bagay na 'yan." pag iwas ko sa tanong niya.Ibinaling ni kuya ang tingin sa akin saka siya nagsalita. "Nakita niya na ang puntod ni Jailey?" tinanguan ko lamang siya. "H-How, kailan pa?" "Matagal na kuya, bago pa ko umalis papuntang Canada." paliwanag ko.Narinig namin ang pagbati ng mga katulong hudyat na dumating na si Mommy kaya inayos namin ang aming sarili dahil ayaw ko din na madagdagan pa ang stress ni Mommy. Nauna kaming umuwi sa kanya dahil gusto niya pang mag-stay ng ilang saglit pa sa sementeryo.Napatingin agad siya kay Marion, siguro ay nagtataka siya kung bakit nandito si Marion. Pero iba ang tingin niya. "You're here, Mr. Monte
Kinabukasan ay naiilang akong pumasok sa opisina. Hindi nga sana ako papasok ngayon dahil sa nangyari kagabi pero inisip ko nalang na para sa kumpanya naman kaya ko ito gagawin.Ginawa kong busy ang aking sarili para malimutan ang nangyari kagabi at ang boss ko na huwag kong makikita pero imposible dahil nakalimutan kong boss ko nga pala siya at sa kanya ang kumpanyang pinagtatrabahuhan ko ngayon.Nakatutok ako sa monitor ng aking computer nang marinig kong tumikhim si Marion upang maagaw ang atensyon ko. Tiningnan ko siya at inantay siyang magsalita."Ahm... Can you order lunch for two?"Tumango-tango ako. "Ok sir, 'yun lang po? Anything else?""Ayun lang." At mabilis na siyang pumasok muli sa kanyang opisina.Umorder ako ng lunch at nang dumating ay agad ko din itong inihatid sa loob ng opisina nya. Pagpasok ko ay napansin ko ang tingin niyang nakasunod sa ginagawa ko habang nakakunot ang noo."Bakit ikaw ang nagpasok niyan dito? It's not part of your job." masungit niyang tugon."H
"Ms. Abellar." he called while clenching his jaw."Sir," sabi ko saka ibinaling ang tingin kay Arvin na nasa gilid ko at seryoso rin ang tingin sa boss kong nag-iigting ang panga.Nagulat ako nang ilahad ni Arvin ang kamay niya saka ngumiti. "Mr. Monterde, it's nice to see you here. I'm Arvin Santiago."Hindi niya pinansin ang pagpapakilala ni Arvin sa kanya dahil ang tingin niya lang ay nasa akin. Arvin cleared his throat when Marion ignores him at itinabi nalang ang mga kamay."May... kailangan po ba kayo sir?" tanong ko nalang nang hindi parin siya umimik dahil napapansin na ni Arvin ang intensidad na namamagitan sa mga tingin ni Marion sa akin.Tila ay natigilan siya sa tanong ko at napailing. "N-Nothing, I just... want to say hello... yeah.. that's it." aniya na tipong hindi rin niya alam ang sinasabi.Napunta sa akin ang tingin ni Arvin na may halong malisya.Tinanguan ko siya. "Okay po sir." nakita ko pa ang pasimpleng pagkagat niya sa kanyang ibabang labi. "Dito na po kami." s
Naging Maayos naman ang mga sumunod na araw ko sa kompanya ni Marion. May ibang mga empleyado na iba ang tingin sa akin pero hindi ko na sila pag-aaksayahan ng panahon dahil mas mahalagang matapos ko ang tatlong buwan ng pagiging sekretarya niya para maaprubahan na ang proyektong matagal na dapat na nagawa kung hindi lang nalagay sa alanganin ang kompanya namin. "Pwede ka ng umuwi." sabi ni Marion nang dumungaw siya sa pinto. Tinanguan ko siya at nginitian saka iniligpit ang mga gamit ko. Nakasakay na ako ng elevator pababa ng lobby nang mapansing nawawala ang susi ng kotse ko kaya hinalungkat ko ang aking bag pero wala parin. Natampal ko ang noo ko nang maalalang naipatong ko pala ito sa ibabaw ng drawer sa may table ko kaya pinindot ko ulit ang 25th floor. Pasara na ang elevator nang may kamay na pumigil dito at iluwa ang isang mukhang sopistikadang babae. Maputi ang balat niya, matangkad at balingkinitan ang katawan. Naka high bun ang kulay kahel at straight na buhok. Mukha siya
Kinabukasan din ako nagsimulang magtrabaho bilang secretary ni Marion. In-orient muna ako ng tungkol sa mga importanteng gagawin. Hindi ko pa nasasabi kay Kuya ang tungkol dito dahil hindi pa siya bumabalik. I wonder kung natagpuan niya na ang mag-ina niya. Habang si Johannah naman ay ibinilin ko na muna kay Mommy at Manang Len sa mansyon. Araw-araw ay inaagahan ko ang pagpasok dahil marami ding trabaho ang naiwan ng kanyang dating sekretarya. Ang kinaiinisan ko lamang sa kanya ay ang pagiging pala-utos niya na kulang nalang ay gawin niya akong katulong. "I want my coffee." "Bring this to the CFO." "Pakisabihan mo ang driver ko na ihanda ang kotse ko." Isa lang iyan sa mga kadalasang iniuutos niya sa akin. Minsan ay parang sinasadya niya na pahirapan ako. Dahil pinalinis niya ang buong opisina niya sa akin habang nasa isang meeting siya at gusto niya na malinis na ito pagbalik niya. Hindi ko na alam kung kinuha niya ba akong secretary niya o janitor. Nasa kalagitnaan ako ng pag
Dumating ang araw para sa meeting ni Kuya sa Mont Vidad Corp. Isa din ako sa mga aattend ng meeting kaya maaga ako nagising para mag-ayos. Ibinilin ko muna si Johannah kay mommy dahil i-eenroll ko din siya sa kinder pagkatapos ng meeting kung maaga akong makakauwi.Nang magpunta kami ng ospital ay gulat na gulat si mommy. Halos magtatalon siya sa tuwa nang makita kami ni Johannah. Suddenly, ako lang ang nakita ni Daddy dahil bawal ang bata sa ICU. Nasa kritikal na kondisyon si Daddy ngayon dahil nababalitaan niya parin ang nangyayari sa kompanya at nag-aalala siya which is hindi niya dapat nararamdaman.Nag-ring ang cellphonre kong nasa ibabaw ng vanity mirror, si kuya Andrei ang tumatawag."Kuya, I'm getting ready-""Ai, I'm sorry I can't attend the meeting. Ikaw nalang muna ang ipapadala kong representative ko. May importante lang akong pupuntahan." pagod ang boses ni kuya, siguro ay wala pa siyang tulog.Sandali akong natigilan. Oh God! Bakit ngayon pa talaga? The CEO ordered na pr







