Todos los capítulos de Wild Plan: CEO's Desire: Capítulo 371 - Capítulo 380

Naglapat ng mariin ang labi ni Raine. Hindi niya makuhang dugtungan ang sinabi ni Diana. Muling nanariwa sa kanya ang nangyari noong nakaraang buwan. Sa isang iglap— parang sugat na muling bumukas ang isip niya."Nako, Adih! Mabuti naman at gising ka na. Alam mo bang naghihintay rin kami sa labas ng emergency room ni Alexa para lang malaman ang kalagayan mo? Alalang-alala kami sa'yo. Hindi namin alam kung sino pa ang tatawagan. Gusto ko sana tawagan si Athelios pero nag-aalangan din ako. Alam ko naman na hindi kayo magkasundo—pero si Alexa, nako!"Umiling-iling si Diana. "Siya na mismo nagsabi kay Dr. Bianchi ba 'yon? Ah basta iyong poging Doctor na kaibigan ata ni Mr. Almonte. Siya ang nag-suggest na hindi na tatawagan si Athelios. Gulat pa nga ang Doctor Pogi pagkasabi ni Alexa eh. Buti na lang pumayag ang Doctor."Dahan-dahan na tumango si Raine. "Naintindihan ko. Nasabi na sa akin ni Crassus ang bagay na iyan.""Ganoon ba?" tanong ni Diana. Napabuntonghininga siya. "Nako, Adih! Ku

Pagkatapos bitawan ni Crassus ang mga salitang iyon ay natameme si Raine. Hindi niya maalapuhap ang mga salita na dapat ibato kay Crassus. Nagkagulo ang utak at puso niya. Ang malakas na pagdagungdong ng kanyang puso ay parang gong na tumatambol sa bawat sulok ng kanyang isip. Na bawat hampas ng malakas ay pinapabaliw siya. Parang anuman oras ay mabibingi na siya sa lakas niyon. Kumunot ang noo ni Crassus. Taimtim niyang tinitigan si Raine. "If you're my problem and chaos that I can't escape — then you're also my solution. To complete my jigsaw puzzle of life, I have to find my missing piece," Crassus said in a meaningful voice. "A-ano?" Naguguluhang tanong ni Raine. " Nagkatitigan ng malalim ang mag-asawa. Tinitigan ni Raine sa mata si Crassus pero hindi niya ito makayang matignan sa mata dahil iba ang kanyang naalala. Lumikot ang kanyang mata. Palipat-lipat ang paningin niya sa mga mata nito. Umaasang sa ganoong paraan ay may mababasa siya na emosiyon sa mga mata nito—pero nabi

"Tama na 'yan!" Ma-awtoridad na sabi ni Lola Pansing. Nilingon niya ang kanyang anak na nasa kanyang likod. "Ako ang nagpapunta kina Raine at Roberta rito kaya wala kayong karapatan para manumbat." Dumaan ang katahimikan sa pagitan nila. Napabuntonghininga si Raine. Dinaan na lang niya sa pagyakap kay Mama Roberta ang kanyang inis. "Pagpasensiyahan mo na sila, Raine, Roberta," ani pa ni Lola Pansing. "Nagulat lang sila sa pagdating ninyo." "Oo nga, akala kasi namin, Tita. Patay ka na. Who would have thought na magigising ka pa pala after five years," wika pa ni Erasha. Nagsalubong muli ang kilay ni Raine. Akmang magsasalita na sana siya nang kurutin ni Mama Roberta ang kanyang kamay. Napatitig siya sa mata nito. Mahina itong umiling habang tinapunan siya ng makahulugang titig. "Iyang bibig mo, Erasha!" Sigaw ni Lola Pansing. "Wala na ba talaga kayo respeto?" "Ma, kalma lang po," saad ni Mama Roberta. "Tahan na po. Naiintindihan ko naman sila." "Hmmmpt." Siniringan ni Tiya Manuel

Palihim na ikinuyom ni Raine ang kanyang kamay sa ilalim ng mesa. Sa sobrang inis niya ay naging tuliro siya. Parang batingaw na kumakampana sa utak niya ang mga salitang binitawan ni Tiya Manuela. Talagang nakakataas ng dugo ang tabas ng dila nito.Itinaas ni Raine ang kanyang noo. Bagaman kumukulo na ang dugo niya dahil sa bibig ng kanyang Tiya— pinilit niya pa rin na maging kalmado. Napaismid siya. Nilingon niya ang sina Tiya Manuela at Erasha. "Iyan lang po ba ang dahilan kung bakit nagagalit ka, Tiya?" Umangat ang gilid ng labi ni Raine."Aba kang bata ka!" Tumayo si Tiya Manuela at dinuro niya si Raine. "Kahit kailan ay wala ka talagang modo ano?""Ela, ano ba? Huminahon ka nga," bulong na saway ni Tiyo Herman. Hinila niya para umupo ang kanyang asawa. "Magpakahinahon ka. Hindi magandang tignan na nagbubulyawan tayo sa harap ng hapag-kainan.""Isa ka pa," inis na wika ni Tiya Manuela. Marahas niyang hinila ang kanyang braso na hawak ni Herman. "Huwag mo akong pigilan dahil din

"Hoy!"Napalingon si Raine sa kanyang likod. Natigilan siya sa kanyang ginagawa. Ipapasok na niya sana sa washing machine ang bed sheets at kumot ni Lola Pansing nang biglang sumigaw ng napakalakas ang kanyang Tiya.Hangos na lumapit sa kanya si Tiya Manuela. Hindi pa ito nakontento, dinuro pa siya nito. Kaagad nanlamig ang emosiyon ni Raine nang makita ang asal nito."Ano'ng gagawin mo?" tanong ni Tiya Manuela. Tinabig niya si Raine at sinilip ang washing machine. "Bakit mo gagamitin ang washing?"Kamuntik ng mabunggo ang ulo ni Raine sa pader. Mabuti na lang at naitukod niya kaagad ang kanyang kamay dahil kung hindi— baka sumakit na ng husto ang ulo niya."Ginagamit naman po talaga ang washing sa paglalaba," tila nauubos na pasensiyang sagot ni Raine. "Iyan po ang purpose niya. Alangan naman na kakamayin ko?"Nilingon ni Tiya Manuela si Raine. Pinandilatan niya ito ng mata. "Aba! Dapat lang! Masyadong mabaho iyang mga kumot. Tapos gagamitan mo ng washing? Paano kung dumikit ang bah