All Chapters of ม่านรักมาเฟีย: Chapter 41 - Chapter 50

110 Chapters

ตอนที่ 41

ตอนที่ 41    “อย่าคิดว่าจะหยั่งรู้ทุกเรื่องนะไอ้หลานชาย เพราะแกอาจจะพลาดก็ได้ แต่ถึงยังไงหนี้สินที่พิไลลักษณ์เล่นเสียก็ต้องจ่ายอยู่ดี แกจะมาใช้สิทธิ์การเป็นเจ้าของแล้วปล่อยให้ใครมาเล่นฟรีๆ แล้วทำเฉยไม่ได้เด็ดขาด เพราะฉันเป็นคนดูแลเรือกาสิโน” หนุ่มใหญ่บอกเสียงกร้าวอย่างไม่ยอมแพ้“ถ้าผมจะทำ แล้วอาจะมีสิทธิ์อะไรมาคัดค้านครับ อย่าลืมสิว่าคุณพ่อให้สิทธิ์ผมเป็นเจ้าของอย่างชอบธรรม แต่ที่ผมยังไม่ปลดระวางอาริชาร์ดก็เพราะเห็นแก่พ่อ ผมถึงยอมให้อาดูแลเรือกาสิโนต่อไป แต่คราวนี้เห็นทีผมคงต้องให้พ้นจากตำแหน่งซะแล้วล่ะมั้ง” หลังพูดจบแอนโทนี่กระตุกมุมปากยิ้มนิดๆ“แก! ไอ้เอริค”“อาจะทำไมครับ แต่ถ้าอาคิดจะดูแลเรือกาสิโนต่อ อาก็ต้องให้ผมตัดสินเรื่องนี้เอง ผมว่าอากลับไปซะเถอะ อยู่นานๆ อาจทำให้ผมตัดสินใจไล่อาออกก็ได้ เพราะอาควรจะพักผ่อนได้แล้ว” บอกเสียงราบเรียบ มิได้เกรงกลัวกับดวงตาคมกริบที่จ้องราวกับจะฆ่าเขาเลยสักนิด“ทำปากดีไปเถอะ เอริค” หนุ่มใหญ่พูดเสียงลอดไรฟัน บ
Read more

ตอนที่ 42

ตอนที่ 42             เสียงเปิดประตูทำให้ร่างบางหันไปมองโดยอัตโนมัติ เพราะในตอนนี้ร่างกายของตนนั่นล่อแหลมสำหรับเขาซะเหลือเกิน เมื่ออาการระบมที่ถูกมารดากระหน่ำตีปวดขึ้นมา ทำให้เธอต้องมานั่งทายาเองอย่างทุลักทุเล         “ที่รัก ยังปวดแผลอยู่อีกเหรอ” ร่างสูงถลาเข้าไปโอบประคองร่างนุ่ม  พรมจุมพิตอย่างอ่อนโยนบนรอยฟกช้ำ พัทตราเบี่ยงตัวหลบทว่าก็ทำได้ยากนัก         “ยังจะมีหน้ามาถามอีก ก็เพราะคุณนั่นแหละ ทำให้ฉันต้องถูกแม่ตีแบบนี้” บอกเสียงเขียว ตวัดตามองอย่างขุ่นเคืองที่ทำเอาชายหนุ่มไม่ชอบใจยิ่งนัก         “แต่คุณก็หนีได้ แล้วทำไมยังยอมให้แม่คุณตีซะจนเขียวไปทั้งตัวแบบนี้ล่ะ” ต่อว่าเสียงห้วน แต่ทว่าฝ่ามืออบอุ่นก็ลูบประโลมรอยแผลทั่วเนื้อนวล     &n
Read more

ตอนที่ 43

ตอนที่ 43            “ทำไมล่ะที่รัก ลีลาผมมันไม่ถึงใจหรือไง ถึงได้เรียกหาไอ้ตี๋หน้าจืดนั่น ลองดูใหม่ก็ได้นะ ว่าผมมันจะลีลาเด็ดแค่ไหน” เขากระซิบเสียงดุดัน แววตาขึงขัง ทว่าแอบซ่อนอารมณ์ปรารถนาไว้เต็มเปี่ยม ทั้งที่ตั้งใจจะให้หญิงสาวได้พักผ่อน แต่มันคงไม่จำเป็นเสียแล้ว เมื่อแม่ม้าแสนพยศของเขาเริ่มออกฤทธิ์“คุณจะทำอะไร” อารามตกใจทำให้พัทตรารีบลนลานลุกขึ้นยืน และถอยห่างไปทันที ส่วนชายหนุ่มผู้มีสีหน้าเหี้ยมเกรียม ก็เอาแต่ยืนจ้องมองเธอ เสมือนว่าเธอเป็นขนมหวาน“ทำอะไร จะถามทำไมล่ะที่รัก ผมก็จะทำตามคำเชิญของคุณไงล่ะ”  แอนโทนี่พูดอย่างสุขุมเยือกเย็น ในแบบที่หญิงสาวไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน พร้อมก้าวขาเข้ามาใกล้ ร่างบางกระถดถอยหลังหนีทันที กระทั่งหมดหนทางเมื่อแผ่นหลังขาวนวลกระทบกับกำแพงแข็ง“คุณพูดอะไรของคุณ ฉันไม่รู้เรื่อง ฉันไม่ได้เชื้อเชิญคุณเสียหน่อย ออกไปนะ!” พัทตราทำเสียงเข้มตะคอกกลับไป เพราะไม่ต้องการให้เขาเข้ามาใกล้มากกว่านี้ ทว่าก็
Read more

ตอนที่ 44

ตอนที่ 44   “คนสารเลว อะ...ออกไปนะ ฉันไม่ได้ต้องการคุณเสียหน่อย” พัทตราดันอกกว้างและผลักไส แต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดนั้นไม่เป็นผลอะไรทั้งสิ้น เพราะนอกจากร่างกำยำจะไม่สะเทือนแล้ว เธอยังได้รับรอยยิ้มคล้ายเย้ยหยันกลับมา“ไม่ต้องการเหรอที่รัก อยากจนตัวสั่นแต่บอกไม่ต้องการ ปากแข็งเล่นละครยั่วยวนผมเหรอ ก็ดีนะมันปลุกกระตุ้นอารมณ์ผมได้ดีทีเดียว แล้วไอ้ที่ผมฝ่ามันมาเมื่อคืนก็คงจะแสแสร้งด้วยล่ะมั้ง” พูดเสร็จชายหนุ่มก็จัดการนำพาตัวตนเข้าไปเติมเต็ม พร้อมจะปลดปล่อยความต้องการกับเรือนร่างเย้ายวนโดยไม่รีรอ แม้จะรู้ดีว่าหญิงสาวนั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องแค่ไหน แต่เพราะความโมโหทำให้เขาต้องพูดจาดูถูกเธอออกไป“คุณเอริค ปล่อยฉันนะ” น้ำเสียงแหบพร่าและเบาหวิวของหญิงสาวเอ่ยปากร้องขอ แต่ทว่าชายหนุ่มหาได้ไม่สนใจไม่ เพราะความต้องการของเขามันหยุดยั้งไม่ได้อีกแล้ว เขาตั้งใจทรมานเธอ แต่ทว่ากลับเป็นเขาเสียเองที่จะทานทนไม่ไหว ริมฝีปากได้รูปฉกวูบปิดกั้นเสียงน่ารำคาญ ก่อนบดเบียดอย่างดุดัน ซุกไซ้ราวกับคนบ้า เมื่อความร้อนรุ่มในกายมันทวีควา
Read more

ตอนที่ 45

ตอนที่ 45  “แต่ฉันขอร้องอย่างหนึ่งได้ไหม” เสียงหวานเอ่ยถาม แม้จะรู้ว่าถ้าพูดไปเธออาจได้รับโทษเหมือนที่ผ่านมาก็เป็นได้“อะไรล่ะที่รัก บอกผมมาสิ ถ้าผมให้ได้ ผมยินดี”“ฉัน...เอ่อ...ฉันรักร้านสปานี้มาก เพราะมันคือความฝันของฉัน คุณยอมให้ฉันเปิดร้านนี้ต่อไปได้ไหม แต่ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่บริการใครนอกจากเอ่อ...”“อะไรต่อล่ะ”“นอกจากคุณคนเดียว” รู้สึกกระดากอายกับคำสองแง่สองง่ามที่ฟังดูแปลกๆ ทำให้พัทตราอึกอักอยู่นาน“ที่รัก นอนพักเถอะนะ แล้วพรุ่งนี้ก็เตรียมตัวย้ายบ้านได้เลย รับรองบ้านหลังใหม่ของคุณจะสวยและใหญ่โตกว่าที่นี่หลายเท่าเลยนะ ทูนหัว” ร่างกำยำเฉไฉพร้อมทั้งรั้งคนตัวเล็กเข้าสู่อ้อมกอด แม้จะเป็นคนใจแข็งมาตลอด และถ้าเป็นคำสั่งของเขาใครหน้าไหนก็ไม่กล้าขัด ทว่าแค่คำอ้อนวอนของหญิงสาวกลับทำให้เขาเริ่มใจอ่อน แต่ก็ยังวางท่านิ่งเฉย“คุณเอริค”“เอาเถอะ ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณรัก ผมก็จะยอม แต่ว่า...” สิ้นคำพูดของชายหนุ่ม ร่างนุ่มนิ่มใ
Read more

ตอนที่ 46

ตอนที่ 46  ภาพเกลียวคลื่นที่ม้วนตัวหาเข้าหาฝั่งระลอกแล้วระลอกเล่า และยังมีหมู่นกบินโฉบเฉียวล้อเล่นกับเกลียวคลื่น พระอาทิตย์ยามเย็นเริ่มสาดแสงอมส้มน่ามองยิ่งนัก ทว่ามันหาได้น่าสนใจไปกว่าร่างสูงสง่าของหนุ่มใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าเลยสักนิด เมื่อดวงตาสดใสเอาแต่จ้องมองแผ่นหลังกว้างใหญ่ของบุรุษหนุ่ม ทำเอาเจ้าของร่างเล็กนึกอยากเดินเข้าไปโอบกอดแล้วอิงซบบอกความนัย“หนูพีช คิดอะไรอยู่เหรอ...” เสียงทุ้มดังเข้ามารบกวนหัวใจที่ว้าวุ่นของเจ้าของชื่อ ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งน้อยๆ แล้วเสมองไปทางอื่น เพื่อหลบเลี่ยงสายตาคมกริบของอีกฝ่าย เมื่อร่างสูงใหญ่เดินเข้ามายืนอยู่ตรงหน้า“หนูพีช” หนุ่มใหญ่เอ่ยปากเรียกอีกหน เมื่อแม่สาวน้อยเอาแต่มอง     ท้องทะเล ทำราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงของตน ดวงตาคมเฝ้ามองร่างแน่งน้อยอย่างจับสังเกต ก่อนเกิดรอยยิ้มอบอุ่นบนเรียวปาก เมื่อเรียวหน้าสวยๆ ของหญิงสาวออกสีแดงระเรื่อ“คะ?”“เป็นอะไรหรือเปล่า พักนี้หนูพีชเหม่อบ่อยแล้วนะ รู้ตัวบ้างหรือเปล่าแม่
Read more

ตอนที่ 47

ตอนที่ 47   “โอ๊ย! นังแพท แกจะเรียกฉันทำไมนักหนา กินๆ เข้าไป พูดมาก! ฉันอิ่มแล้ว จะไปนอนพักบนเตียงนุ่มๆ ตอนบ่ายกะว่าจะไปหานังอ้วนมันเสียหน่อย” คนเป็นแม่รีบโบกมือเป็นเชิงห้ามไม่ให้บุตรสาวพูดต่อ ด้วยสีหน้าบ่งชัดว่ารำคาญ ทว่าคนเป็นลูกกลับไม่ยอมทำตาม เพราะนึกกลัวว่ามารดาจะหลงเข้าไปติดกับของคนหน้าเลือดอย่างเสี่ยกำธรอีกครั้ง“นี่อย่าบอกนะ ว่าแม่จะกลับไปเล่นไพ่อีกน่ะ ไม่ได้นะแม่”“เอ๊ะ! นังแพท นี่แกเป็นลูกฉันนะ อย่ามาสั่ง นังนี่! เดี๋ยวเถอะ แล้วแกจะให้ฉันทำอะไรล่ะ นั่งๆ นอนๆ อยู่แต่ในบ้านหรือไง เอ...หรือว่าฉันจะมาตั้งวงที่นี่ดีล่ะ” ยกมือกอดอกคิดวาดฝัน ว่าคงดีไม่น้อยที่ไม่ต้องออกไปนั่งเล่นที่บ่อนเสี่ยกำธร“แม่!”“หุบปากไปเลยนะนังแพท! แล้วนี่น้องแกมันหายหัวไปไหน หลายวันแล้วนะ”เมื่อโดนมารดาตวาดใส่ คนเป็นลูกก็ได้แต่เงียบกริบ และเธอต้องจัดเงินเดือนให้แม่ด้วยตัวเองเสียแล้ว ไม่งั้นคงได้หมดตัวอีกรอบแน่             
Read more

ตอนที่ 48

ตอนที่ 48          “ไมร่า” ปรามเสียงทุ้ม เมื่อหญิงสาวไม่ยอมถอยห่างง่ายๆ“ตอบไมร่ามาก่อนสิคะ ว่าคนที่เคยเร่าร้อนเรื่องอย่างว่าหายไปไหนเสียแล้ว” บอกเสียงหวานอย่างออดอ้อนออเซาะ ปรายตามองอย่างยั่วเย้า ฝ่ามือก็ลูบไล้ขึ้นลงอย่างเร่งเร้า“คุณมีธุระอะไรไมร่า ผมต้องทำงาน” แอนโทนี่พยายามใจเย็นอย่างที่สุด ที่จะไม่ตวาดไล่อดีตคู่นอน“แหม...ทำไมต้องมีธุระด้วยล่ะเอริค แล้วดูสิ...เอริคขา อย่าทำหน้าเหมือนเบื่อเรื่องพวกนี่สิคะ ไมร่าอยู่นี่แล้ว เอริคจะลงโทษไมร่ายังก็ได้นะ ไมร่ายอมรับผิดที่ก่อนหน้านั้นไมร่าไม่มีเวลาให้คุณ นะคะเอริค ลงโทษไมร่าทีเถอะ” เสียงหวานพร่ำขอโทษเมื่อเธอเองที่พลาด เพราะมัวแต่ลุ่มหลงนายแบบหนุ่มที่เผอิญเจอหน้ากัน แต่ทว่าไม่นานเธอกลับรู้สึกเบื่อ         “ผมก็ยังดุดันและเร่าร้อนเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยไมร่า แต่บังเอิญว่าผู้หญิงที่ผมอยากเร่าร้อนด้วยไม่ใช่คุณแล้วยังไงล่ะ” แอนโทนี่ตอบกลับเสียงทุ้ม ก
Read more

ตอนที่ 49

ตอนที่ 49  รถคันหรูสัญชาติยุโรปจอดสงบนิ่งภายในคฤหาสน์หลังงาม ประตูถูกเปิดออกกว้างอย่างรู้หน้าที่ ร่างสูงใหญ่สาวเท้าเข้าไปยังคฤหาสน์ที่เขาบันดาลมันขึ้นมาเพื่อเป็นรังรัก ริมฝีปากได้รูปของชายหนุ่มยกขึ้นเพียงเล็กน้อย โบกมือให้เหล่าสาวใช้ออกไปจากห้องครัว เจ้าของเรือนร่างกำยำยืนพิงขอบประตู เพ่งมองร่างระหงที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารเย็น เรียวปากได้รูปกดลึกอย่างพึงใจเมื่อความคิดบางอย่างวิ่งอยู่ในหัว ก่อนกระตุกมุมปากยิ้มอย่างคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย ที่หญิงสาวไม่อาจจะได้เห็นและล่วงรู้เลยว่ากำลังมีภัยมาถึงตัวสองแขนแข็งแรงสอดรอบเอวบางกอดรั้งเธอเข้าหาอก กดจมูกโด่งสันดอมดมซอกคอหอมกรุ่น ส่งปลายลิ้นลามเลียหยอกเย้าอย่างสิเน่หา พัทตราเอี้ยวตัวหลบ สองมือน้อยแกะฝ่ามือใหญ่ออก ทว่าเขากลับยิ่งโอบรัดให้แน่นขึ้น“คิดถึงจังเลย ที่รัก” กระซิบเสียงพร่าชิดซอกคอระหง จูบเม้มฝากรอยรักซ้ำๆ ไม่รู้เบื่อ จงใจบดเบียดเรือนกายกำยำแนบชิดร่างนุ่ม“อย่านะ” พัทตราร้องห้ามเสียงสั่น สองแก้มนวลร้อนผ่าว“อย่าช้าเหรอที่รัก&r
Read more

ตอนที่ 50

ตอนที่ 50    “ว่าไงที่รัก ตอบสิ” เสียงทุ้มคะยั้นคะยอจะเอาคำตอบ“ก็ปล่อยสิ อย่าทำอะไรบ้าๆ ที่นี่นะ” พัทตราตอบกลับเสียงขาดห้วง“ปล่อยแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้จ้ะที่รัก” แอนโทนี่กระซิบชิดเรียวปากนุ่ม แล้วละริมฝีปากออกมายิ้มกริ่มอย่างคนเจ้าเล่ห์ ที่พัทตราไม่มีโอกาสได้เห็นความร้ายกาจของเขา ก่อนก้มหน้าเข้าไปชิดแก้มนวลอีกครั้งฝ่ามืออุ่นร้อนเลื่อนไถลเข้าหาสะโพกมน แล้วกดแนบเข้าหาตัว ก่อนจะย่อเข่าลงช้อนร่างระทวยขึ้นอุ้ม เดินตรงออกไปจากห้องครัวโดยที่ไม่ยอมละ        ริมฝีปากออกจากเรียวปากอิ่มแม้แต่วินาที เรียกให้เหล่าสาวใช้ที่บังเอิญเข้ามาเห็นก้มหน้างุด พากันถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็วด้วยความสามารถพิเศษที่ไม่มีใครเกิน เพียงไม่นานประตูห้องนอนก็เปิดออกอย่างง่ายดาย และเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับเตียงหนานุ่ม ร่างระทวยเมื่อครู่ก็แทบจะดีดตัวลุกขึ้น หากไม่ติดร่างกำยำที่กำลังค้ำร่างเธอเอาไว้ พัทตราเริ่มประมวลความคิดที่ว่าตนเองนั้นเข
Read more
PREV
1
...
34567
...
11
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status