Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“น้อยใจที่หนูลินกอดกับแม่อลิซเหรอคะ?” อเดลเอ่ยถามลูกชายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพลางเดินเข้ามาหาแล้วมองเสี้ยวหน้าของลูกชาย เธอยิ้มเมื่อสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยบนใบหน้าก่อนแขนเรียวจะเกี่ยวกอดแขนลูกชาย “เดินเล่นเป็นเพื่อนแม่หน่อยแล้วกัน” พูดจบก็เริ่มเดินไปตามทางที่ตรงไปยังสวนดอกไม้ อเดลพาลูกชายเดิ

เอเวอร์เร็ตต์จึงสั่งปิดสนามยิงปืนแล้วหวังให้ลูกน้องได้พักผ่อน แต่เหมือนลูกน้องเขาจะบ้าเลือดกันเกินไปหน่อย ไหนพักผ่อน? ไม่เคยมี มีแต่ปืนที่ลั่นเล่นใส่กันบ่อยครั้งเหมือนอย่างเมื่อครู่“สั่งเปิดสนามยิงปืน สร้างพวกสนามกีฬาเอ็กซ์ตรีมให้พวกมันได้ปลดปล่อยพลังงานหน่อยและสั่งห้ามเด็ดขาดเลยเรื่องเล่นปืนกันในเ

“ฉันน้อยใจเรื่องที่ฉันไม่สามารถทำให้นายได้” โจไซอาห์พูดขึ้นมาพร้อมกับก้าวขึ้นเตียง เมอร์ลินหันควับพร้อมสีหน้าตกตะลึงพลางถอยหนีสามีที่ค่อย ๆ เข้ามาหาราวกับสัตว์ป่าที่จ้องจับเหยื่อ“นี่บ้าไปแล้วหรือไงครับ?!”“ใช่ ฉันคิดว่าฉันมันบ้าไปแล้วที่ดันรู้สึกแบบนั้น ทำไมคนอย่างฉันต้องน้อยใจ ทำไมคนอย่างฉันต้องรู

รถคันแรกขับเข้ามาแล้วและมาจากเชเรียส เชเรียสคือตระกูลมาเฟียที่ปกครองพื้นที่ส่วนหนึ่งในเมืองนี้ เมอร์ลินมองรถคันแรกด้วยความตื่นเต้นแต่ในใจก็คิดว่าโรนัลเดลได้ส่งคนไปแข่งด้วยไหมนะ?“คนของฉันมันเสนอหน้าไปลงแข่งเอง อยากเชียร์มันไหม?” ระหว่างที่รถกำลงทยอยขับเข้ามาในสนามท่ามกลางเสียงโห่ร้องของผู้ชม โจไซอาห

ในที่สุดการแข่งขันเดอร์บี้ก็ดำเนินมาจนถึงรอบสุดท้าย ก่อนเริ่มการแข่งได้มีคนเข้ามาเคลียร์สนาม จัดการเกลี่ยดินให้กลับไปในสภาพเริ่มแรก ระหว่างที่พักสนามเพื่อรอเวลาเริ่มรอบไฟนอล เมอร์ลินนั่งกินไอศกรีมไปแล้วสามถ้วยและคนที่วิ่งซื้อคือไทกิกับโรมันที่สลับกันไปมา โจไซอาห์นั่งมองภรรยากินไอศกรีมด้วยสายตาภูมิใจ