All Chapters of มนตร์ตาละวัน: Chapter 41 - Chapter 50

“เดี๋ยว ๆ กันครับ อย่าวิ่ง! ค่อย ๆ เดินสิ ค่อย ๆ เดิน...” เสียงทุ้มตะโกนเรียกชะลอร่างบางในเดรสกระโปรงผ่าข้างให้หยุด เธอหันกลับมาทางเขาอย่างหงุดหงิดใจ“ทำไมคะ? กันเดินแบบนี้ทุกวัน มีอะไรหรือเปล่า”“ผมกลัวกันล้มครับ”“กันจะไปล้มได้ยังไง อายุปูนนี้ละ ไม่ใช่เด็กทารกหัดเดินซะหน่อย” ใบหน้าหวานงามใต้เครื่องสำอางอ่อนเชยขึ้นมองสีหน้าเป็นกังวลของแฟนหนุ่มที่ดูจะปกป้องเธอเหลือเกิน ร่างสูงในเชิ้ตสีดำสนิท กางเกงทรง Slim fit เข้ากับรองเท้าและเข็มขัดเป็นเงามัน หอบหิ้วผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติทั้งเครื่องสำอาง ครีมบำรุงผิว ผลิตภัณฑ์อาหารเสริม แม้แต่รองเท้าผ้าใบสีขาว หลังนั่งยองลงผูกเชือกรองเท้าสีชมพูน่ารักให้ ยืนกรานว่าจะอยู่กับเธอไม่ไปไหน“ต่อไปนี้เลิกใส่ส้นสูงให้ผมได้หรือเปล่า? ผมว่ารองเท้าผ้าใบก็สวยดีนะครับ”ดวงตาคู่สวยกลอกไปมา สงสัยอยู่ครู่ “ถ้าไม่ได้ล่ะคะ?”“ต้องได้สิครับคนสวย กันสวยอยู่แล้วครับ เดินแบบนี้สบายเท้ากว่าเชื่อผมซี คู่นี้แพงนะ รับรองใส่แล้วดูไฮโซ”“นี่... คุณน่ะ เลิกเอาของแบรนด์เนมมาหลอกล่อกันเหอะ กันใส่ส้นสูงมาตั้งนานแล้ว”ตอบเท่านั้น บรรยากาศน่าขนลุกแผ่กระจายอยู่รอบกายกุมภิลหนุ่ม ประกายกร

พอเขารับปากเป็นมั่นเหมาะ หญิงสาวก็ฉีกยิ้มกว้าง แนบแก้มร้อนผ่าวลงบนแผงอกกว้างกำยำเป็นลำสั่น จนแทบจมลงไปวงแขนแข็งแรง แม้เนื้อตัวสั่นเทา ก็ได้รับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่รอบกายราวผ้านวมหนา เธอซุกซบสามีอยู่นาน หัวจินตนาการถึงบทรักเร่าร้อน ก่อนหลุบตามองกางเกงสแล็คที่คับตุง“เรา... หาอะไรทำแก้หนาวกันดีไหม?”“คงไม่ดีมั้ง...”“อยู่นิ่ง ๆ ค่ะ” ในน้ำเสียงออดอ้อน มือเรียวเลื่อนลงต่ำ ลากผ่านกล้ามเนื้อเรียงตัวเป็นระเบียบเครียด ขณะที่เขาส่ายตาพร่ามัวมองใบหน้าหวานเร่าร้อนประดับรอยยิ้ม มือนุ่มนิ่มเป็นงานซึ่งผ่านประสบการณ์มาพอสมควรก็ล้วงผ่านขอบกางเกง“คุณชาร์ล... ชอบให้กันทำให้ไหมคะ?” เสียงหวานถาม นายจันหอบหายใจแรง เมื่อเธอเริ่มกำท่อนอุ่นร้อนที่ขยายตัวใหญ่โอฬาร และมือนุ่มอุ่นก็ทำงานได้ดี“ครับ... แม่ทูนหัว” มือหนาขยุ้มเส้นผมของเธอพร้อมอารมณ์หวามไหว เธอมักทรมานเขาอย่างนั้น กัดริมฝีปากตัวเองยามขยับท่อนแข็งขึ้นลง เคล้าคลึงปลายหัวแดงก่ำอย่างเต็มใจให้บริการนวดเฉพาะจุด บางครั้งยังหลุบมองมือที่ซ่อนอยู่ในกางเกง นั่นคงจะทำให้เขาคลั่ง!กัญญาวีร์เพียงชื่นชมสีหน้าเร่าร้อนของชายหนุ่มที่ชนหัวคิ้วเข้าหากัน หน้าท้องเป

“เชื่อไม่เชื่อ ผมจะไปทำอะไรได้ ผมพยายามมามากแล้วนะ”แววตาคู่คมสลดเศร้า ลึก ๆ แล้วพวกเขาเชื่อมาโดยตลอด เพราะมีเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้นกับครอบครัวมาเสมอ แม้จะไปอยู่เมืองนอกกันแล้วก็ตาม“มันมีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นเยอะมาก สุดท้ายก็ต้องเชื่อ... ยังมีเรื่องที่... แม่พายัยกันไปจี้ปานแดงตรงหลังคอออก ไม่นานหมอคนนั้นก็เสียชีวิต”อมิตาเกือบจะร้องไห้ออกมา เธอพยายามสงบจิตใจและความรู้สึกผิดเอาไว้เมื่อสามีสะกิด ยังเล่าให้กุมภิลหนุ่มฟังว่าครั้งหนึ่งเคยมีคดีฆาตกรรมใหญ่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เด็กสาววัยห้าขวบไปชี้ด้านหลังโรงเรียน บอกหลักไมล์ว่าพวกเขาจะต้องไปอีกไกลแค่ไหน ศพอยู่ตรงน้ำท่วมขังหลังอุทยาน...เด็กสาวตัวน้อยมีชื่อเสียงโด่งดังอยู่พักใหญ่ จนนักข่าวมาขอถ่ายทำออกรายการ เสนอเงินก้อนโตให้ ซึ่งพวกเขาปฏิเสธแล้วตัดสินใจย้ายไปอยู่รัฐเท็กซัสทั้งอมิตาและสุรชัยแทบไม่อยากให้ใครรู้ด้วยซ้ำว่าลูกสาวมีตัวตน เพราะกลัวจะสูญเสียเธอไปในสักวันหนึ่ง ขณะที่กัญญาวีร์เติบใหญ่ขึ้นพร้อมความพิเศษ...เธอพิเศษกว่าเด็กคนอื่น ๆ หากเป็นคนไทยก็จะเรียกว่าญาณทิพย์ ต่างชาติเรียกซิกเซ้นส์ เวลาเธอเห็นอะไรก็จะทำก้มหน้าก้มตา โดนเพื่อนล้อเพื่อ

“ถ้าเมียอยากจะนั่งตักต้องเก็บหางนะ เกิดมันฟาดลูกชายผมดิ้นล่ะ จะเป็นหมันเอา”“กันรู้ค่ะ... ไม่ทำหมันให้หรอกน่ะ” แล้วเลื่อนมือผ่านไปทางเจ้าหนอนน้อยที่นอนหลับสนิท เป็นอันรู้กันว่าสะกิด!หญิงสาวทำอย่างนั้นเป็นประจำ ซึ่งเขาบำรุงบำเรอให้เธอไม่เคยขาด ทั้งที่ควรเป็นเธอเสียอีก ถูกเอาเปรียบจากคนเริ่มในทีแรก กุมภิลหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอ ไรขนลุกชูชันหลังจากที่เธอไม่เลิกลูบจนมันตื่นขึ้นมา เบียดเสียดอยู่กางเกงคับแน่น“ปกติคุณพกถุงยาง แต่มันหมดบ่อยมาก ช่วงกันท้องคุณจะไม่ซื้อก็ได้นะ กันประจำเดือนไม่มาสักพักแล้วค่ะ กันมีคู่นอนคนเดียว... ไม่คิดจะมีมากกว่าหนึ่ง”ต่อกี่ครั้งที่บอกว่าเป็นคู่นอน Sex Mate แต่ดันจะให้เขาเป็นคนสุดท้ายของชีวิต เป็นคน ๆเดียวที่ได้รับอนุญาตให้แตะต้องผ้าห่มผืนเล็กที่วางอยู่บนม้าหินนั้นเธอหยิบขึ้นมาวางไว้บนตัก ขยับก้นขึ้นไปนั่งตักเขา หลบสายตาเร่าร้อน แต่กัดริมฝีปากตัวเอง ปล่อยให้มือหนาอุ่นเลื่อนขึ้นวางบนหน้าขา ถลกชายกระโปรงสีขาวตัวยาวประเข่าขึ้น“อยากได้เหรอ? ถ้าไม่ให้ล่ะ จะไปหา Sex Mate คนอื่นหรือเปล่า”“ผัวไม่ให้ก็เข้าบ้านนอนสิคะ”“ผู้หญิงอะไรกวนประสาท ชอบก็บอกว่าชอบสิ ไม่ใช่ให้

“กันสะกดพวกเขาไว้ดีไหมคะ? ให้นั่งทำหน้ามึน ไม่ขยับเลยดีไหม”“ไม่ดีครับ ผมว่าเรากลับกันเถอะ”กัญญาวีร์ยิ้มแล้วยอมเปลี่ยนเป็นชุดเดิม ค่อยเดินตามคนจ่ายเงินไป นายจันก็รีบจับจูงมือเธอไปขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าร้าน หลังชำระเงินเรียบร้อย ซึ่งทางร้านจะนำชุดมาให้ในวันงานถ่ายรูปพรีเวดดิ้งอีกครั้งหนึ่งเสื้อยืดกางเกงสำหรับคนท้องที่ปิดหน้าท้องเนินนูนเล็กน้อย ว่าที่คุณแม่ลูบท้องไปมา บ่นงึมงำบนที่นั่ง คนขับขยับตัวไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้อย่างระวัง“ไม่จำเป็นก็อย่าสะกดใครเลยนะ เราอยู่แบบที่เคยอยู่”“รู้แล้วค่ะคุณชาร์ล กันไม่ได้ทำแล้วน่ะ”“พักนี้ยังได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่า?”“มีบ้างค่ะแต่ไม่ได้สนใจ สักพักพวกนางก็เงียบ”กัญญาวีร์ไม่กล้าบอกเขาว่าเธอยังได้ยิน เพราะไม่ใช่แค่เธอที่ดุ! เห็นว่ามีคนถอดจิตได้จะไปเอาเรื่องวิญญาณสาวสองตน ที่คอยวนเวียนอยู่รอบตัวเธอส่วนใหญ่ก็จะเป็นวิมาลา แม่ตะเภาแก้วไม่ค่อยมากวนใจเท่าไร เธอได้ปรึกษาเรื่องนี้กับแม่ชีพี่สาว ก่อนได้รับคำตอบมาว่าปกติ พวกเขามีห่วงจึงไม่ยอมไปเกิดเสียที อาจจุติมาแล้วหรือเปล่าไม่รู้ แต่เขายังมีกรรมต่อสามีทั้งสองทั้งไกรทอง ชาละวัน และเป็นเพราะว่าเธอและพี่สาวต่า