All Chapters of ทะเลรักอันดามัน: Chapter 11 - Chapter 20

9นายหญิงของเกาะ “ทรายขาวมากเลยค่ะ” เมื่อราชันพาปะการังมาถึงชายหาดที่สวยที่สุดในเกาะ หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นที่ทรายเป็นสีขาว ตัดกับสีของน้ำทะเลที่เป็นสีฟ้า ดูสวยงามเหมือนในภาพถ่ายเลย “ที่นี่เราไม่เคยให้คนนอกมาเล่น พวกเราอยากรักษาไว้ พ่อของผมเคยมีเกาะอยู่ที่หนึ่งแต่เป็นเพียงเกาะเล็กๆ ไม่มีคนอยู่ เราพานักท่องเที่ยวไปดำน้ำเพียงแค่นั้น แต่ไม่นานทุกอย่างก็ถูกทำลาย พ่อโดนผู้มีอิทธิพลบีบให้ขาย และตอนนี้ที่นี่ก็กำลังโดนบีบอยู่เหมือนกัน ” ราชันมองหน้านายหญิงคนใหม่ด้วยความรู้สึกเหมือนคนที่กำลังเหนื่อยและต้องการกำลังใจ “แต่ฉันเชื่อนะว่าคุณจะรักษาเกาะนี้ไว้ได้ เพราะที่นี่มีชาวบ้าน พวกเขารู้ว่าคุณรักพวกเขา ดังนั้นพวกเขาคงไม่อยากตกไปอยู่ในการดูแลของคนอื่นแน่ๆ ” พูดจบหญิงสาวก็เดินมาจับมือของนายหัว และมองสบตาด้วยรอยยิ้มที่แสนหวาน “ส่วนฉันคงช่วยอะไรไม่ได้มาก นอกจากเป็นกำลังใจให้นะ” ยังไม่ทันจะตั้งตัวหญิงสาวร่างบาง ก็ถูกนายหัวอุ้มเธอจนตัวลอย แล้วเอาไปโยนลงทะเล ก่อนจะล้มตัวลงไปกอดเธอจากทางด้านหลัง เพราะกลัวหญิงสาวจะ

11สัญญา “สวนมะพร้าวเยอะมากเลย เอ๊ย!มีลิงด้วย” เมื่อราชันพาหญิงสาวมาถึงสวนมะพร้าวที่อยู่หลังเกาะ ปะการังก็ตื่นตาตื่นใจกับต้นมะพร้าวที่มีมาก แต่ก็ไม่เท่ากับการตื่นตากับการเจอลิงเป็นสิบๆตัว “ลิงพวกนี้ เป็นพนักงานฝ่ายเก็บผลผลิต ค่าแรงเป็นกล้วยก็ได้หรือจะเป็นขนม กินได้หมด ” ถึงแม้จะเป็นคนรักสัตว์ แต่ปะการังก็คงยังไม่กล้าเข้าใกล้ลิงที่กำลังมองเธออย่างสงสัย “ยื่นมือมา” ราชันไปจับเจ้าบิ๊กให้มาลองเข้าใกล้หญิงสาว ตอนแรกต่างฝ่ายต่างก็ไม่ไว้ใจกัน ปะการังจึงยื่นกล้วยที่แขวนอยู่แถวนั้นให้มัน เจ้าบิ๊กรับกล้วยไป แต่ยังคงมองแบบไม่เป็นมิตรอยู่ เพราะลิงพวกนี้สนิทกับคนง่ายก็จริงแต่นี่คือการเจอกันครั้งแรกเท่านั้น ปะการังยืนฟังนายหัวรับฟังปัญหาการกดราคามะพร้าวจากพ่อค้าที่มารับซื้อเพราะอ้างว่ามีเจ้าอื่นที่ขายถูกกว่านี้ “ถ้าราคาแบบนี้พวกเราอยู่ไม่ได้นะนายหัว” “ผมรู้ ขอเวลาคิดสักพักนะ จะหาทางที่ดีที่สุด เชื่อใจผมนะ เราจะรอด ” ระหว่างที่ยืนฟัง ปะการังก็พยายามคิดหาวิธีที่จะช่วยเกี่ยวกับปัญหาเรื่องราคามะพ

13นายหญิงคนเก่ง เช้าวันนี้ปะการังจะเริ่มลงมือทำเมอแรงค์มะพร้าวโดยมีมณีเป็นลูกมือและมีพร้าวอีกคนที่คอยช่วยยกของ การทำขนมไม่ใช่เรื่องยากสำหรับนายหญิง แต่สิ่งที่อยากคือจะทำอย่างไรให้อร่อยและมีรสชาติเฉพาะตัวที่จะทำให้ลูกค้ารู้สึกถึงความเป็นตัวตนของเมอแรงค์จากเกาะนี้เท่านั้น “เป็นอย่างไรบ้างคะ แบบหนึ่งหรือสองรสชาติดีกว่ากัน” ปะการังเอาเมอแรงค์ที่เธอคิดว่าดีที่สุดสองสูตรมาให้ นายหัวและป้าแก้วลองชิม “อร่อยมากเลยค่ะ” ป้าแก้วชิมเสียหลายอัน “รสชาติได้ แต่ผมว่ามันควรจะมีกลิ่นของมะพร้าวมากกว่านี้” ราชันเคยกินขนมชนิดนี้มาหลายร้านแล้ว เขายังรู้สึกว่ายังขาดจุดเด่นเรื่องกลิ่น “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะปรับปรุงเรื่องของกลิ่นให้หอมมะพร้าวมากกว่านี้” “ขนมไทยใช้อบควันเทียนแต่ขนมฝรั่งป้าก็ไม่รู้ว่าทำอย่างไรกลิ่นถึงจะหอม” ป้าแก้วพยายามช่วยคิดแต่ก็คิดไม่ออกเพราะไม่เคยกินขนมฝรั่งมาก่อน“วันนี้พอแค่นี้ วันทั้งวันจะทำกันไม่หยุดเลยเหรอ เจ้าพร้าวก็เอากับเขาด้วย แทนที่จะมาช่วยกันทำงานอื่น เอาแต่ไปนั่งบีบขนมอยู่ได้”ราชันท

15ตามหาหัวใจ ราชันรีบกลับขึ้นไปที่ห้องนอน เพราะหวังว่าอาจจะมีอะไรที่พอจะบอกได้ ว่าตอนนี้ปะการังไปอยู่ที่ไหน แต่มันไม่มีอะไรเลย ทุกอย่างเหมือนเมื่อเช้าที่เขาออกมา “พร้าวดูตามชายหาดเลาะดูตามโขดหินให้ทั่วเลยนะ บอกป้าแก้วดูในบ้านดีๆ บางทีอาจจะเป็นลมอยู่ตรงไหน” ราชันรู้ตัวดี ว่าตอนนี้เขาเหมือนคนไม่มีสติ ชายหนุ่มหยุดยืนกลางสายฝนและพยายามเรียกสติให้กับคืน เพื่อคิดทบทวนว่าเขาเคยพาเธอไปที่ไหนบ้าง เส้นทางไปหาดเมื่อคิดขึ้นมาได้ ราชัน รีบวิ่งไปตามถนนที่เขาเคยพาปะการังไปเล่นน้ำ เธออาจจะกลับไปที่หาดนั้นก็ได้ ตอนนี้ลมพายุเริ่มเบาลงแต่ฝนกับเสียงฟ้าร้องยังคงแรงและมากกว่าเมื่อช่วงเย็น ยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกใจคอไม่ดี ระหว่างทางนายหัวพยายามตะโกนเรียกชื่อปะการังตลอดทาง ยิ่งเสียงของฟ้าร้องยิ่งดังเสียงชื่อก็ยิ่งดังแข่ง เพียงหวังว่าจะได้ยินเสียงตอบกลับมา “นายหัวไม่เจอเลยครับ” ชาวบ้านผู้ชายที่ออกตามหาเจอกับราชันระหว่างทางจึงรีบรายงานทันที “ไปหาที่ไหนมาบ้าง” “ผมเดินตามถนนนี้ไปจนสุดเกาะสองรอบแล้วครับ แต่ไม่เจอนายหญิงเลย”

17ข่าวร้าย เช้านี้นายหญิงตื่นสายเพราะเมื่อคืนร่างกายอ่อนเพลียทั้งจากการตากฝน และการเป็นภรรยาของนายหัว จนป้าแก้วต้องทำกับข้าวตอนเช้าไว้ให้ทั้งคู่ “ขอโทษทีค่ะ วันนี้เลยต้องรบกวนป้าแก้วเลย” นายหญิงเดินไปกอดเอวหญิงสูงวัย ที่ยิ่งได้อยู่ใกล้เธอยิ่งคิดถึงแม่ของเธอ “วันนี้เราจะไปฝั่งกัน จะไปเตรียมเรื่องบรรจุภัณฑ์ที่จะทำยี่ห้อของเกาะเราเลย” ราชันหันไปบอกภรรยา “แล้วคิดหรือยังคะว่าจะใช้ชื่ออะไร”หญิงสาวถามเพราะยังไม่เคยมีการคุยกันเรื่องนี้ “ปะการัง” “เพราะดีค่ะ ป้าชอบไม่ซ้ำใครแน่นอน” ป้าแก้วออกเสียงสนับสนุนทันที การเดินทางมาถึงฝั่งวันนี้รวดเร็วเพราะไม่ได้ใช้เรือใหญ่ จึงใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ ราชันพาหญิงสาวมาร้านเพื่อนเก่าของเขาที่รับทำเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อให้เขาช่วยออกแบบทั้งถุงที่จะใช้และตัวยี่ห้อปะการัง “รอเลย เดี๋ยวทำให้ดูสักแบบสองแบบ แล้วนายจะได้เลือก ส่วนบรรจุภัณฑ์จะส่งตามไปที่เกาะไม่น่าเกินสามวัน” ระหว่างที่นั่งรอ มีลูกค้าเข้ามารับงานที่ร้านพอดี เป็นแม่ค้าที่ขายของออนไลน์