《Slave to His Slave》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Napayakap sa sarili si Belleza nang manuot ang lamig sa kaniyang balat. Dahan-dahan siyang naglakad at buong tapang na tiniis ang kirot sa namamaga niyang paa. Wala kasi siyang suot na tsinelas. Nakapaa lang naman siya habang nakakulong doon sa kwarto. Sana pala binigyan siya ng sapin sa paa ni Ethan. Natigil siya sa paghakbang nang makarinig ng malakas na putok. Kasunod no'n ang pagpalahaw ng iyak ng isang lalaki. Isang pamilyar na boses... "Ethan!" Mabilis na binalot ng matinding kaba ang dibdib niya habang litong-lito sa gagawin. Tatakbo ba siya? Magtatago o babalikan si Ethan para saklolohan? Tumingin siya sa unahan, kung saan nakikita niya na ang pag-aagaw ng dilim at liwanag. Makakauwi na siya... Pero maaatim niya bang iwan si Ethan? Sino kaya ang nakahuli rito? Imposible namang mga tauhan iyon dahil anito ay bukas pa mawawala ang epekto ng pills na nilagay nito sa inumin ng mga bantay. Posible kayang... Nakauwi na sina Lion? "Diyos ko! Tiyak na papatayin siya n

"TIME FOR THAT PUSSY TO BLEED." Pinanlamigan siya sa sinabi ni Lion. Walang nagawa ang pagpupumiglas niya. Mistula lang siyang tuta na kinakaladkad ni Brook pabalik sa loob ng mansion. Iika-ika siyang naglakad at pilit na hinahabol ang mga hakbang ni Brook habang hatak-hatak nito. "B-Brook, sandali!" Malapit na sila sa third floor nang hindi na niya kinaya ang pagtindi ng kirot sa kaniyang paa. Hinawakan niya ang kamay nito para pigilan. "Brook--" Hindi pa man niya nasabi ay binuhat na siya nito na ikinabigla niya. "Don't move or I'll throw you down the stairs." Hindi siya nakakilos. Sa lahat ng tauhan ni Lion, maliban kay Mang Pablo ay si Brook lang ang laging mahinahon at mabait sa kaniya. Sa loob ng isang linggo niya roon, hindi pa siya nito hina-harass. Ni hindi siya pinagbantaan, minura o sinaktan. Ngayon ay nagbago ito bigla. "S-saan mo 'ko dadalhin, Brook?" "Saan ba dapat?" May halong inis sa boses nito. Napalunok siya at hindi na muling nagsalita. Nalulunod na a

Magdamag na hindi nagpakita si Lion. Ibig sabihin lang no'n, ligtas si Belleza pansamantala kaya naman naging maluwag ang paghinga niya buong gabi. "A-aray!" daing niya nang maramdaman ang sugat sa kaniyang pwet. Nahirapan siyang gumalaw dahil do'n. Kahit malapad at malambot ang kama ni Lion ay hindi man lang niya magawang mahiga roon nang komportable dahil sa kaniyang iniinda. Natatae pa man din siya pero natatakot siyang umere dahil makirot pa rin. Inabot niya ang makapal na kumot at ibinalot sa nanlalamig niyang katawan. Giniginaw siya. Sira kasi ang suot niyang damit na pinunit ni Lionzo kahapon. Walang naghatid sa kaniya ng maisusuot. Ilang beses din niyang sinubukan na patayin ang Aircon ang kaso ay hindi niya alam kung paano. Palibhasa lumaki siya sa lugar na walang kuryente. Tumunganga siya sa kisame na kakulay ng mga mata ni Lion. Bigla niyang naalala kung paano tumitig ang mga iyon sa kaniya kahapon habang hawak niya ang mukha nito. Wala itong imik, himalang hindi ito na

ANG HALIMAW NA ITO AY HINDI NIYA MASISIKMURA. Kung hahayaan man siyang mabuhay na si Lionzo ang makakasama, mas gugustuhin niyang mamatay na lamang. BANG! Nahigit niya ang hininga nang umalingawngaw ang malakas na putok ng baril sa loob ng kwarto. Bumulagta ang babaeng n*******d. Panibago na namang biktima. Pangatlo na iyon, pangatlong beses na rin na pumabor sa kaniya ang kapalaran. Pero sa kabila ng tatlong beses na pagkakaligtas niya mula sa kamatayan, hindi man lang siya nakaramdam ng maginhawang paghinga. Ang bigat... Mabigat sa dibdib isipin na siya ang dahilan ng pagkamatay ng ibang babae. Para iyong sumpa sa kaniya. Gaya ng dati, lumabas si Lion sa kwarto at iniwan ang nakahandusay na babaeng pinatay. Sumunod namang pumasok ang dalawang tauhan at pinagtulungang alisin ang katawan ng babae. Pagkatapos ay pumalit ang dalawang tagasilbi, sina Drew at ang bagong tagasilbi na pumalit kay Ethan. Sumunod si Mang Pablo at pinagtutulungang linisin ng mga ito ang dugo na bakas n

NANAGINIP AKO. Nagbago na raw si Lion. Mabait na ito... Hindi na siya nito sinasaktan. Sa katunayan ay hindi na nito kayang gumalaw nang hindi nahahawakan ang kamay niya. Palagi nitong hawak ang kamay niya, ayaw bitiwan. Alam niyang imposible. Pero gusto niyang samantalahin habang nasa loob siya ng kaniyang panaginip. Alam niya kasing kabaliktaran lang ang lahat ng iyon sa totoong pangyayari. Kahit kailan ay hindi na magbabago si Lionzo. "You should've killed her, Lion." "I'm still enjoying her company." Tila kinalabit siya ng malalim na boses na iyon, kasabay ng paggapang ng mainit na palad sa kaniyang daliri. "Enjoying... What the hell. So hintayin ko na lang na makatakas siya ulit?" "Relax, Rozzwell. You're paranoid again. Hindi na siya makakatakas ulit. I won't let that happen." "So what if? What if she escapes and exposes your secrets?" Tumawa ang lalaking may-ari ng malalim na boses, ang lalaking may hawak ng kaniyang kamay. "I've got connections. No one can touch me."