บททั้งหมดของ Billionaire's Bed Warmer: บทที่ 91 - บทที่ 100

"You have a new place?" takang tanong ni Yvonne nang sa ibang lugar niya inihatid si Maxine. Nakangiti naman itong tumango. "Want to come inside?"imbita naman ni Maxine na malugod na tinanggap ni Yvonne. "Pasensiya na, wala pang masyadong gamit," sabi niya nang mabuksan na ang pinto ng bago niyang condo para papasukin ito. Wala pa siyang sofa sa kanyang maliit na sala. Tanging dining table din lamang ang meron siya na nakuha niya mula sa paglipat. Buti na lang at nai-deliver na kahapon ang kama niya para sa kanyang kuwarto. Iyon naman ang importante. Buti na lang at tinulungan siya ni Sharon makahanap agad, maging paglipat ay ito na ang nag-arrange para hindi na siya mahirapan pa. "Wala akong mai-o-offer kundi tubig," sabi niya sabay muwestra ng kamay na maupo sila. "No worries, we just have breakfast," sabi naman ni Yvonne habang papaupo. "Nice place," sabi nitong iginala ang tingin sa loob ng kanyang bahay. "Safe ba naman dito?" Naigala rin ni Maxine ang mga mata sa loob ng ba

Nagsalubong ang mga kilay niya. Mas lalong nagulo ang kanyang isipan dahil sa sinabi ng kanyang lolo."What?" "Pa," nagsusumamo ang ina niya sa matandang Samaniego. "Please, don't do this..." pakiusap nitong lumapit sa matanda "Gusto niyang malaman ang lahat. Bakit hindi natin sabihin!"Biglang natawa si Craig mg pagak. Hanggang sa mauwi iyon sa halakhak. Humalakhak siya nang humalakhak. Pinagtawanan ang nalaman."Nonsense!""It's the truth!" pahayag ng matanda.Alam ng matanda ang damdamin ni Maxine sa kanyang apo. He did his very best to match them. Akala niya ay nagtatagumpay siya. Nakikita niya kasi na nakokontrol din ni Maxine ang apo sa paraang hindi magawa ng iba. Pero matigas ang puso ng kanyang apo pagdating sa pag-ibig. He's still longing for that love from his past. Pagmamahal na sana lang ay nakalimutan na lang nito ng tuluyan. Iyon ang lagi niyang idinadalangin sa Diyos. Habang humahalakhak ay napaupong muli si Craig. Then there's a sudden ringing to his ears. Nagsasa

Tila naitulos si Maxine sa kinaroroonan. Hindi makakilos. Lalo na noong wala na ang sila Sharon. "Max..." Maging noong tawagin ni Craig ang pangalan niya ay hindi niya maangat ang mukha para tingnan ito. Parang gusto na lang niyang maglaho o bumuka ang inaapakan niyang sahig upang kainin siya. "I'll...explain—" "No need!" malakas ang boses na putol ni Maxine sa sasabihin ni Craig. Ayaw na niyang marinig ang dahilan. Ayaw na niyang ipahiya ang sarili sa sasabihin nito. Obviously, siya ang lasing kaya siguro may nangyari sa kanila. Nagsalubong ang mga kilay ni Craig sa inasal ni Maxine. Hindi pa nga siya nakakapagpaliwanag. Gusto lang naman niyang humingi ng tawad. "Just forget it, Craig. Sofia will not know about it. Kilala mo ako, hindi ako ako magsasalita. Kaya don't worry, hindi malalaman ni Sofia. Prom..." "Sofia and I are done!" si Craig naman ang pumutol sa sinasabi ni Maxine. Sa pagkakataong iyon ay mabilis na napalingon si Maxine kay Craig. Nalukot ang mukha niya sa mag

"Max! Max! Oh my God!" mangiyak-ngiyak na nagkukumahog na tumakbo palapit si Sharon sa kaibigan. Yumakap ito agad at umiyak na ng tuluyan. Kahit kailan ay iyakin talaga ito.Nang marinig ang nangyari kay Maxine ay agad siyang sumugod doon. Siya dapat ang kasama ni Craig sa hospital pero talagang iniwanan niya ang lalaki para puntahan ang kaibigan."Are you okay?" Sisinghot-singhot na sinipat ni Sharon si Maxine. Napahaplos ito sa sugat niyang may benda na. "You are not!" bulalas na muli nitong napahagulhol. "She's okay. Kaunting galos lang."Napatigil si Sharon sa pag-iyak nang may magsalita. Npalingon siya dito. Agad na sumeryoso ang kanyang mukha nang mapagsino iyon. Si Yvonne."Bakit nandito siya?" pabulong lang ang tanong na iyon ni Sharon pero nakarating pa rin sa pandinig ni Yvonne. Ngumiti lamang ito. Hindi niya kailanman masisisi ang babae na pagdudahan siya. Nahihiya naman na tumingala si Maxine kay Yvonne. "Sorry," aniyang mababasa lang mula sa pagbuka ng kanyang bibig.

Parehong bumuka ang mga bibig ni Maxine at Sharon nang makita si Craig sa pintuan. At hindi lang si Craig ang naroon, kasama pa nito si Don Felipe na akay nito ngayon. "Kumuha ng kakampi..." bulong ni Sharon.kay Maxine. Ewan niya kung matutuwa ba siya o maiinis sa pinsan. Really? Sumugod ba talaga roon si Craig na may resbak? At ang lakas ng radar nito. Batay lang sa narinig mula sa pag-uusap nila ni Alfred ay nabuo na nito ang nangyari. At heto nga ngayon ito, sumugod na may resbak.Hindi man nagustuhan ni Sergio ang biglang pagsulpot ni Craig ay hindi niya ipinahalata. Bumati siya sa matandang Samaniego bilang paggalang. Tinapik naman siya nito sa balikat at natutuwang makita siya."Nice to see you, Sergio. Dito pa talaga tayo magkikita ngayon. Kumusta ang lolo mo?""He's okay, Mr. Samaniego. He's enjoying his retirement touring around the world," sagot ni Sergio. Natutuwa din siyang muling makaharap ang matanda lalo na at ilang taon na rin ang nakalipas nang makaharap niya ito. B