ホーム / Romance / ANG PIYAYA NI PIPAY / チャプター 81 - チャプター 90

ANG PIYAYA NI PIPAY のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

149 チャプター

🙂 Back to School ☺ 👉 Online Class 👈 Chapter 80

Chapter 80"Good morning, class!" bati ng professor namin sa screen."Good morning, Sir," sabay-sabay naming sagot.Napangiti ako habang nakikinig sa introduction ng subject namin. Hindi ko akalain na makakapag-aral ulit ako. Kahit online lang, excited pa rin ako.Habang nagle-lecture si Sir, biglang nag-pop up ang isang message sa phone ko mula kay Lucas.Lucas: "Pipay, may rush order tayo ng PIYAYA! 200 boxes. Kakayanin ba?"Nanlaki ang mata ko. 200 boxes?! Sinulyapan ko ang laptop ko at binalik ang tingin sa phone.Pipay: "Wait lang, Lucas! Nasa klase ako!"Lucas: "Eh urgent! mamayang hapon na ang pickup!"Napabuntong-hininga ako at pinatay saglit ang camera ng Zoom. Nag-reply ako nang mabilis.Pipay: "Sabihin mo kay Mamang, magpatulong kay Tristan at Rafael. Basta siguraduhin nilang perfect ang PIYAYA!"Lucas: "Copy! Good luck sa klase mo, scholar Pipay!"Napailing ako. Minsan ang kulit talaga ni Lucas.Bumalik ako sa class at nag-focus ulit. Hindi pwedeng mapabayaan ang negosyo,

最終更新日 : 2025-01-30

続きを読む

🥴 "Si Rafael naman ang taga-manage ng finances—dahil siya ang nagbigay ng three-million idea. At ako, siyempre, CEO ng 'Ang Piyaya ni Pipay!'" 🥴 Chapter 81

Chapter 81 Napaisip ako sa sinabi ni Tristan. Tama nga naman, kung lalaki na talaga ang negosyo namin, hindi na sapat ang maliit naming kusina. Kailangan namin ng mas malaking production area at mga tao na tutulong sa paggawa ng Piyaya. "Maganda ‘yan, Tristan. Pero saan tayo kukuha ng factory? At paano tayo kukuha ng manggagawa?" seryoso kong tanong. Sumabat si Lucas, nakataas ang isang daliri na parang may naisip. "May alam akong lumang bakery sa kabilang bayan. Hindi na ginagamit, pero kumpleto pa ang mga gamit. Puwede nating paupahan ‘yun at gawing factory." Napanganga ako. "Talaga? Magkano kaya ang upa?" "Hindi pa ako sigurado, pero pwede kong kausapin ang may-ari." sagot niya. Tumango ako. "Sige, gawin mo ‘yan. Pero paano naman ang manggagawa? Hindi natin kaya ‘to nang tayo-tayo lang." Nagkatinginan kaming apat bago biglang napangisi si Rafael. "Bakit hindi tayo kumuha ng mga trabahador mula sa barangay? Alam kong maraming naghahanap ng trabaho, lalo na yung mga may n

最終更新日 : 2025-01-30

続きを読む

💔 Pagbalik sa Pinas 💔 Chapter 83

Chapter 83 Third POV Pagkalipas ng anim na taon, muling bumalik si Pipay sa Pilipinas, ngunit ngayon, hindi na siya mag-isa. Kasama niya ang kanyang limang taong gulang na anak na si Jhovel—ang bunga ng pagmamahalan nila ni Ethan, na hindi man niya inasahan, ay naging pinakamahalagang yaman sa kanyang buhay. Habang bumababa siya mula sa private jet, mahigpit niyang hawak ang kamay ng kanyang anak. Malaki na ang pinagbago ni Pipay—mula sa dating impulsive at makulit na babae, ngayon ay isang matatag at independent na negosyante. Suot niya ang isang eleganteng business attire, na bumagay sa kanyang bagong imahe bilang isang successful CEO. "Mommy, dito ba tayo titira?" inosenteng tanong ni Jhovel habang pinagmamasdan ang paligid. Napangiti si Pipay at hinaplos ang buhok ng anak. "Oo, anak. Dito tayo magsisimula ulit." Matagal niyang inilihim ang pagbubuntis kay Ethan. Umalis siya matapos ipasa ang divorce papers, iniwan ang lahat ng sakit at alaala ng kanilang pagsasama. Hind

最終更新日 : 2025-01-31

続きを読む

💔 Matagal na kamjng hiwalay, mama!" Chapter 84

Chapter 84 "Mama, bakit mo alam na si Mr. Monteverde ang ama ni Jhovel?" seryosong tanong dito. Napatingin si Donya Grace sa kanya, hindi agad nagsalita. Saglit nitong tiningnan si Jhovel, na abala sa paglalaro ng laruan sa tabi. Kita sa mukha ng Donya ang pinaghalong emosyon—may bahagyang lungkot, pero mas nangingibabaw ang determinasyon. "Pipay, anak, sa tingin mo ba maililihim mo sa akin ang isang bagay na napakahalaga?" sagot nito sa mababang tono pero puno ng awtoridad. "Isa pa, hindi mo ba nakikita? Napakalinaw sa mukha ng bata kung sino ang ama niya. Hindi ako tanga, Pipay." Napalunok si Pipay. Alam niyang matalino ang kanyang ina, pero hindi niya inasahang malalaman nito nang ganito kabilis. "Bakit hindi mo sinabi sa akin?" tanong ni Donya Grace, ngayon ay mas seryoso na ang mukha. "Bakit mo itinago ang apo ko? At bakit ka umalis nang basta-basta?" Humugot ng malalim na buntong-hininga si Pipay. Hindi niya inaasahan ang ganitong eksena sa pagbabalik niya. Pero wala

最終更新日 : 2025-02-01

続きを読む

🥰Lucas, Tristan at Rafael 🥰 Chapter 85

Chapter 85 SAMANTALA. Sa hindi kalayuan, sa likod ng malaking haligi ng mansyon, tatlong lalaking matikas at pilyo ang mga ngiti ang tahimik na nakikinig sa pag-uusap nina Donya Grace at Pipay. "Mukhang hindi na tayo kailangan makialam, ano?" bulong ni Lucas, nakapamulsa at may natatawang ekspresyon sa mukha. "Pero ang drama, grabe," natatawang sabat ni Tristan. "Ang tigas ng ulo ni Pipay. Sa tingin niyo, hanggang kailan niya kayang ilihim ‘to kay Ethan?" Umiling si Rafael, nakahalukipkip habang may mapanuksong ngiti sa labi. "Kung gusto niyang itago habang buhay? Malabo. Lalo na kung katulad siya ng nanay niya. Si Auntie Grace, hindi papayag na walang alam ang Ethan na ‘yun." Sabay-sabay silang napatingin sa Donya, na bagama’t seryoso ay may tila makahulugang ngiti sa labi. Alam nilang hindi ito simpleng pagsuporta lang sa anak—sigurado silang may balak ito. "So… kailan natin ipapaalam kay Ethan na may anak siya?" malisyosong tanong ni Tristan, nakataas ang kilay. "O ba

最終更新日 : 2025-02-01

続きを読む

😱 Ano kayang reaction ni Ethan kung makita noyang iba na si Pipay noon at ngayon? At paano kung malaman niyang may anak na pala sila? 😱 Chapter 86

Chapter 86 Pipay POV Kinabukasan. Maaga akong nagising para sa presentasyon ko. Pinuntahan ko muna si Jhovel sa kayang silid, kahit na 5 years old lang ito ay sinanay ko nang matulog mag-isa. "Good morning, my son!" sabay halik ko sa kanyang noo. "Good morning too, mommy!" sabay hikab nito. Masaya akong nakitang masaya at healthy ang anak ko. Pinipilit kong magmukhang normal sa harap ni Jhovel, kahit na sa loob ko, nag-aatubili ako. Matapos ang ilang segundo ng tahimik na pagmumuni, napag-isipan kong hindi ko kayang ipakita kay Jhovel ang mga pag-aalala ko—ayokong magulo ang kaisipan ng bata. "Alright, anak. Ingat ka ha, Ate Inday will take good care of you. Mamaya uuwi ako agad, I promise," malumanay kong sabi habang hinaplos ang buhok niya. "Okay, mommy! Magiging mabait ako!" sagot niya, sabay taas ng kanyang mga kamay, tila humihingi ng yakap. Inakay ko siya sa harap ng bahay at sumigaw kay Ate Inday na magbantay. Pagkatapos, umalis na ako, dala ang lahat ng preparations

最終更新日 : 2025-02-01

続きを読む

😉 Face to Face 😉 Chapter 87

Chapter 87 Pagkatapos ng presentasyon, lumapit sa akin si Rafael na may pilyong ngiti sa labi. Alam ko na ang itsura niyang ‘yan—may sasabihin na naman itong nakakainis o kaya'y may hinala siyang gusto niyang patunayan. "Grabe ka, Pipay," natatawang sabi niya habang tinatapik ang balikat ko. "Imbes na magpasalamat ka sa mga papuri, parang wala lang sa’yo. Hindi ka na nasanay?" Napabuntong-hininga ako at tiningnan siya nang diretso. "Hindi naman sa gano'n, Rafael. Mas gusto kong i-focus ang sarili ko sa trabaho kaysa sa mga papuri. Hindi naman ‘yun ang magpapalago ng project ko, ‘di ba?" sagot ko, seryoso. Ngumisi siya at tumango-tango. "Tama ka naman doon, pero aminado akong impressive talaga ang ginawa mo kanina. Kita mo ‘yung mukha ng ibang investors? Para silang naglalaway sa galing mo." Napailing ako at bahagyang napangiti. "Ewan ko sa’yo, Rafael. Ang hilig mo talagang mag-exaggerate." "Uy, seryoso ako!" sagot niya agad. "At saka, may isa pang investor na mukhang sobra

最終更新日 : 2025-02-02

続きを読む

😱Business is Business 😱 Chapter 88

Chapter 88 "Good, ngayon ay umpisahan na natin!" seryoso kong sabi kay Ethan. Kahit na malakas pa din ang kanyang ipekto sa akin ay kailangan kong pigilan ang aking sarili. "Wag kang mapusok, Pipay!" bulong ko sa aking isipan. Umupo si Ethan sa harapan ko, nakasandal at walang bahid ng kaba o pag-aalinlangan. Ganoon pa rin siya—kumpiyansa, sigurado, at tila ba laging may kontrol sa sitwasyon. Pero hindi na ako ang dating Pipay na madaling matinag sa presensya niya."Alright, let’s start," malamig kong sabi, binuksan ang laptop ko at ipinakita ang detalyadong proposal. "This project is designed to be sustainable at may long-term impact sa market. The projected ROI is within three to five years, depending on the execution."Tahimik lang siyang nakikinig, pero ramdam ko ang matalim niyang tingin. Pilit kong binalewala iyon at nagpatuloy sa pagpapaliwanag.“Based on these projections, we expect at least a 20% increase in revenue by the second year,” dagdag ko, ipinaliwanag ang mga figur

最終更新日 : 2025-02-02

続きを読む

😅 May epekto pa ba siya sayo, Pipay? 😅 Chapter 89

Chapter 89 "Fine," ani Rafael, taas-kamay na kunwari sumusuko. "Kung ayaw mong pag-usapan, hindi na namin ipipilit." "Pero isang tanong na lang," singit ni Lucas. "Ano’ng pakiramdam na kaharap siya ulit?" Hindi agad ako sumagot. Lihim akong napalunok, pero hindi ko pwedeng ipahalata sa kanila na kahit papaano ay may naramdaman pa rin ako. "Tulad ng dati," sagot ko nang walang emosyon. "Walang epekto." Tumango-tango si Rafael, pero halata sa ngisi niya na hindi siya naniniwala. "Sige, Pipay," aniya. "Kung ‘yan ang gusto mong sabihin, paniniwalaan ka namin. For now." "Whatever," sagot ko, saka naglakad na palayo. Alam kong hindi pa sila tapos sa pang-aasar, pero hindi ko na pinansin. Ang mas importante ngayon, tapos na ang meeting. Pero sa kabila ng lahat, hindi ko mapigilan ang kaba sa dibdib ko. Dahil kahit anong pagtatanggi ko, alam kong hindi pa rin talaga tapos ang kwento namin ni Ethan Monteverde.Habang naglalakad ako palayo, narinig ko pa rin ang bulungan nina Lucas, R

最終更新日 : 2025-02-02

続きを読む

😱 Luh, Pipay. Sino kaya yun? 😱 Chapter 90

Chapter 90 Habang naglalakad kami palabas ng company, hindi ko maiwasang magtaka. Parang may ibang pakiramdam na humahapil sa akin, isang pakiramdam na tila may mga mata na nakatutok sa akin. Parang may hindi tamang nangyayari, at kahit na wala akong nakikitang tao na nakatingin, ramdam ko ang bigat ng presensya. Napalingon ako sa likod, pero wala namang ibang tao maliban sa amin. “Ano kaya yun?” tanong ko sa sarili ko, ngunit sinubukan ko ring pigilan ang sarili ko na mag-isip ng malalim. “Pipay, okay ka lang?” tanong ni Lucas, napansin niyang parang may bumabagabag sa akin. "Oo," sagot ko, pilit na ngumiti. "Siguro napagod lang ako, hindi ko lang talaga alam kung anong nararamdaman ko." "Kung may problema, nandito lang kami," sabi ni Rafael, na may bahid ng pag-aalala sa boses. “Salamat,” sagot ko, pero may halong kaba. Parang may nagmamasid, at ang mga mata na iyon, kahit hindi ko nakikita, ay tila nagpapalakas sa aking mga kaba. "So, saan tayo pupunta?" tanong ni Tristan.

最終更新日 : 2025-02-03

続きを読む

前へ

...

...

次へ

コードをスキャンしてアプリで読む

DMCA.com Protection Status