บททั้งหมดของ Ang Husband kong Hoodlum: บทที่ 91 - บทที่ 100

VictorSa lahat ng ayaw ko ay ang makasama sa iisang lugar ang lalaking ito. Pero dahil sa babe ko ay talagang kinalimutan ko muna ang inis ko sa gagong ito.Ngiting ngiti si Donnie kay Arianne ng dumating ito. Alam na nga niya na nakasuhan ako eh mukhang tuwang tuwa pa.“Oo naman, nakapagpa-medical

ArianneNapapansin ko ang pagiging tulala ng unggoy sa tuwing tinatawag ko siyang babe lalo na ng bigyan ko siya ng mabilis lang na halik sa labi. Hahaha napaka easy niya.Ngayon ay alam ko na kung paano ko pa siya mas mapapasunod sa gusto ko, hindi ko na kasalanan kung nagpahuli siya sa akin.Go, A

ArianneDalawang buwan na ang lumipas at nag-iba na rin ang pagtuturingan namin ni Victor sa isa’t isa matapos ang aming pag-uusap. Naging mas open na ako sa kanya at sa palagay ko ay ganon din naman siya sa akin and I am already looking forward for a blissful married life with him.Kasabay ng pagga

AriannePagkatapos ng lunch ay may pinuntahan kaming jewelry store. Nagulat ako sa mga binili namin dahil hindi naman ako sanay ng ganon. Ni minsan ay hindi pa nasayaran ng mamahaling alahas ang balat ko. “Kakailanganin mo yan sa tuwing sasama ka sa akin sa mga gatherings ng company.”Nagtaka ako d

Victor“Ano bang kalokohan mo, Victor?” tanong ni Dad. As usual ay nasa study room niya kami. Simula kasi ng maaksidente ito ay doon na siya gumagawa ng kanyang trabaho. Hindi na siya bumibisita sa kanyang opisina at sa tuwina ay ang kanyang assistant ang siyang laging nagpupunta dito para magreport