Semua Bab รักหมดใจนายมาเฟีย: Bab 81 - Bab 90

"อื้ออ แผล๊บ แผล๊บ จ๊วฟฟ"ฉันผละปากออกจากปากของเออาร์และส่งลิ้นเลียไปกับริมฝีปากของเออาร์และดูดดึงปากล่างของเออาร์อย่างหมั่นเขี้ยว "เห้ย!เธอจะทำอะไรอ่ะ!"เออาร์ร้องโวยวายขึ้นเมื่อฉันนั่งคุกเข่าลงไปตรงหน้าเขา และยื่นมือไปดึงกางเกงในของเออาร์ลงมาอย่างแรง จนเออาร์ยังไม่ทันตั้งตัวปึง"หู้วว ใหญ่มากกก"ฉันเบิกตาอ้าปากค้างเอามือปิดปากร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นความเป็นชายของเออาร์ที่มันขยายใหญ่โตหัวเห็ดกำลังเบ่งบานสีแดงอมชมพูชี้โด่มาที่หน้าฉัน"เห้ย!ยัยบ้าหน้าไม่อาย!"เออาร์ร้องขึ้นมาอย่างตกใจและรีบเอามือทั้งสองข้างของเขาปิดความเป็นชายของเขาอย่างไว"เออาร์ว่าหนูขาหรอ?!"ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเออาร์อย่างเคืองๆเออาร์ว่าหนูขาบ้า "เอามือออก!"ฉันสั่งเออาร์ด้วยนำ้เสียงจริงจัง เออาร์ก็มองหน้าฉันอย่างไม่ยอม ได้ไม่ยอมใช่ไหม"มานี่เลย เออาร์"ฉันลุกขึ้นยืนและจับมือเออาร์ให้เดินตามฉันไปยังอ่างอาบนำ้"ลงไป!"ฉันชี้นิ้วไปในอ่างอาบนำ้ที่มีฟองสบู่ลอยฟูฟองอยู่เต็มอย่าง เออาร์ก็ยังไม่ยอม ฉันจึงก้าวขาลงไปในอ่างอาบนำ้และออกแรงดึงมือเออาร์ให้ลงมา เเต่เออาร์ก็ไม่ยอมดึงมือออกไปจากอ่างและเราทั้งคู่ก็ฉุดกระชากกันไปม

"ไม่ได้! หนูขาห้ามทำแบบนี้ มันไม่ดีเฮียเป็นผู้ชายหนูขาเป็นผู้หญิง ม๊าเฮียบอกว่าห้ามเฮียไปถึงเนื้อถึงตัวของผู้หญิงที่ไม่ใช่แฟนของตัวเอง!"เฮียอาร์หันหน้ากลับมาหาฉัน และเฮียอาร์ก็จับไหล่ฉันทั้งสองข้างเฮียอาร์ก็พูดบอกฉันอย่างเสียงดังเเละนำ้เสียงที่บ่งบอกว่าเขาจริงจัง ฉันก็มองหน้าเฮียอาร์ เฮียอาร์ก็มองหน้าฉัน"แต่เฮียอาร์ถึงเนื้อถึงตัวกับหนูขามาสองครั้งแล้วนะคะ ถ้าเฮียอาร์ลำบากใจที่เฮียอาร์ไม่สามารถถึงเนื้อถึงตัว"ฉันพูดบอกเฮียอาร์ไปด้วยพร้อมๆกับยื่นมือของตัวเองมาลูบคลึงทรวงอกของฉัน"เฮียอาร์ก็เอาหนูขาไปเป็นแฟนของเฮียอาร์ก็ได้หนิค่ะ อ๊าา อ๊ะ"ฉันพูดบอกเฮียอาร์ไปด้วยและบีบทรวงอกพร้อมๆกับเอามือไปบนขยี้ยอดอกชูชันสีชมพูของฉัน จนฉันเสียวส่านไปทั้งตัว"หะหนูขา"เฮียอาร์เอ่ยเรียกฉัน ด้วยนำ้เสียงสั่นๆแต่สายตาของเฮียอาร์มองมือฉันที่กำลังเขี่ยยอดอกของฉัน ไม่ยอมกระพริบตาเลย"เฮียอาร์ลองจับบ้างสิค่ะ นะๆๆๆตอนนี้เราอาจจะยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่หนูขาคิดว่าอีกไม่นาน เฮียอาร์จะทนกับร่างกายที่เซ็กซี่ๆๆของหนูขาไม่ได้ จนต้องจับหนูขาไปปลำ้ทำเมียแน่นอนค่ะ!!"ฉันเอ่ยบอกเฮียอาร์ ไปด้วยนำ้เสียงเป็นเชิงท้าทายเขา เพราะพว

คฤหาสน์ โรจน์ฉัตรชัย ห้องรับประทานอาหารเจ้าขา...."เฮียอาร์นั่งกับหนูขาสิคะ"ฉันเอ่ยเรียกเฮียอาร์ที่ตอนนี้เขาลากเก้าอี้ออกมาให้ฉันนั่งได้สบายขึ้น แล้วพอฉันนั่งลงบนเก้าอี้เฮียอาร์ก็เดินกลับไปยืนเอามือกุมสองข้างไว้ตรงข้างหน้าตัวพร้อมกับก้มหน้าลงอย่างนอบน้อม "อะไรคะ หนูขา หนูเรียกบอดี้การ์ดให้มานั่งร่วมโต๊ะกับเราหรอคะลูก"ป่ะป๊าที่นั่งอยู่หัวโต๊ะของโต๊ะอาหารเอ่ยบอกฉันด้วยนำ้เสียงขรึมๆฉันก็เลิกมองหน้าเฮียอาร์และหันกลับมามองหน้าป่ะป๊าของฉัน ทำไมป่ะป๊าต้องห้าม"ทำไมล่ะคะป่ะป๊า ทำไมเฮียอาร์จะมานั่งทานข้าวกับเราไม่ได้!"ฉันโวยใส่ป่ะป๊าด้วยนำ้เสียงไม่พอใจ ทำไมป่ะป๊าต้องดูถูกคน"เขาเป็นใคร แล้วเราเป็นใคร หนูขาลืมไปแล้วหรอคะลูก"ป่ะป๊าของฉันเอ่ยบอกฉันและป่ะป๊าก็หันไปมองหน้าเฮียอาร์ "หนูขาไม่เข้าใจเลยค่ะป่ะป๊า หนูขาไม่หิว หนูขาไปเรียนก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ!"ฉันยกมือไหว้ป่ะป๊าและลุกขึ้น"หนูขา หนูอย่างี่เง่าสิลูก ทานข้าวกับป่ะป๊าก่อนนะ นะครับนะๆๆ"ป่ะป๊าจับข้อมือฉันไว้ได้ทันและป่ะป๊าก็เอ่ยขอร้องฉัน ฉันจึงหันกลับไปมองหน้าเฮียอาร์ เฮียอาร์ก็เงยหน้าขึ้นมามองฉัน แล้วเฮียก็ส่งยิ้มมาให้ฉันพร้อมๆกับพยักหน้าว

20นาทีต่อมาโรงแรม SA"เฮียอาร์ ถ่ายรูปให้หนูขาหน่อยสิคะ"ฉันเอ่ยบอกเฮียอาร์ที่เดินอยู่ข้างๆฉัน เฮียอาร์ทำท่าทางลับๆล่อๆแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ เหมือนเฮียอาร์มองหน้าและหลบอะไรสักอย่าง ตอนนี้เราเดินมาหยุดอยู่ตรงทางเข้างานแล้ว แต่ฉันอยากถ่ายรูป ฉันส่งไอโฟนของฉันไปให้เฮียอาร์ เฮียอาร์ก็รีบรับไอโฟนของฉันไป ท่าทางเฮียอาร์ดูรีบร้อนยังไงแปลกๆฉันจึงยืนโพสต์ท่า เฮียอาร์ก็ตั้งกล้องพร้อมถ่ายแชะ"อ่ะนี้ครับ หนูขา"เฮียอาร์ส่งไอโฟนของฉันคืนมาให้ฉัน ฉันก็รับไอโฟนมาจากเฮียอาร์อย่างงงๆเพราะเฮียอาร์เขามาหวาดระแวงยังไงไม่รู้ "เฮียอาร์เป็นอะไรรึป่าวคะ?"ฉันเอ่ยถามเฮียอาร์ไปอย่างสงสัยเฮียอาร์สะดุ้งทันทีที่เขาได้ยินเสียงฉัน เพราะเฮียอาร์ชะเง้อชะแง้มองหาอะไรก็ไม่รู้ เฮียอาร์หันกลับมามองหน้าฉันแล้วเฮียอาร์ก็ถอนหายใจออกมา"หนูขาค่ะ ได้เวลาแล้วนะคะลูก"ป่ะป๊าของฉันเดินออกมาเรียกฉันตรงประตูเข้างาน"ค่ะ ป่ะป๊า หนูขากำลังจะเดินเข้าไปคะ"ฉันเอ่ยบอกป่ะป๊า ป่ะป๊าก็พยักหน้าเข้าใจ ท่านเดินเข้ามาหาฉัน "อยู่แถวๆนี้แหละไม่ต้องเข้าไปหรอกนายน่ะ อยู่รักษาความปลอกภัยกับลูกน้องฉันข้างนอกนี้แหละ ไปครับหนูขา"ป่ะป๊ายื่นมือไปรอรับกระเป

"ไม่ใช่หรอกมั้ง ไอแสบมันหนีเฮียอยู่นะ""เพราะเฮียนั้นแหละที่ทำให้ลูกหนี! ไปหาลูกให้เจอเลยน่ะ!""ครับซ้อซนซน เฮียคาร์จะไปตามหาลูกชายสุดที่รักให้เจอครับ อย่าโมโหเฮียนะนะๆๆ"เสียงผู้หญิงและผู้ชายพูดคุยเดินผ่านประตูบันไดหนีไฟไป"ป๊า ม๊า ซวยแล้ว"เฮียอาร์พึมพำขึ้น ฉันก็มองเงยหน้ากลับขึ้นไปมองหน้าเฮียอาร์ที่ตอนนี้ แววตาของเขาแตกตื่นตกใจ "มีอะไรค่ะเฮีย ป๊ากับม๊าเฮียหรอ เฮียหนีออกจากบ้านหรอO_o"ฉันเอ่ยถามเฮียอาร์ไปด้วยนำ้เสียงตกใจ เฮียอาร์ก็ก้มหน้าหล่อๆของเขาลงมามองฉัน"ไม่ใช่ๆๆสงสัยชื่อเหมือนมั้ง เฮียเป็นคนต่างจังหวัด เข้ามาหางานทำที่กรุงเทพนะ หนูขาอย่าไปสนใจเลย ไปดีกว่า"เฮียอาร์บอกฉันด้วยสายตาลอกแลก เฮียดูมีพิรุธน่ะเนี่ยฉันว่าอ่ะ"เชื่อเฮียเถอะนะ ไปกันดีกว่า"เฮียอาร์พูดแค่นั้นแล้วเฮียอาร์ก็อุ้มฉันวิ่งลงบันไดอย่างไว ดีน่ะที่ชั้นจัดงานอยู่ชั้น3อ่ะ ไม่งั้นเฮียอาร์วิ่งตาย เหนื่อยตายติ๊ดๆๆ(เสียงปลดล็อครถสปอร์ต)"อึ๊บ ตัวหนูขานุ่มนิ่มไปหมดเลยอ่ะ^=^"เฮียอาร์ยื่นมือไปเปิดประตูรถและวางร่างฉันบนเบาะนั่ง เฮียอาร์พูดขึ้นพร้อมๆกับจ้องมองหน้าอกตู้มๆของฉัน อย่างตาไม่กระพริบเลย"หนูขาO_o"เเฮียอาร์ร้องเรียกช